Czym jest właściwie Power Yoga?

 

Określenie Power Yoga jest dosyć ogólne i w zasadzie podpina się pod nie wiele aktywności, w mniejszym lub większym stopniu związanych z tradycyjną jogą. Czasami pod tym terminem możemy spotkać zajęcia przypominające raczej Pilates niż jogę, ale także dynamiczną jogę asztanga.

Jak sama nazwa mówi (Power- siła) ma wyrazić energiczność i wigor tego stylu jogi. W rzeczywistości powstał on na bazie fitness i asztangajogi, zbliżając się jednocześnie do stylu Vinyasa Yoga. Termin wszedł do powszechnego użycia w na początku lat 90-tych, był to w pewnym sensie ukłon w stronę Zachodu, aby uczynić asztanga jogę  bardziej przystępną dla osób które nigdy nie miały jeszcze z nią do czynienia. W przeciwieństwie do asztanga jogi  w Power Yoga nie ma serii pozycji, tu można zaobserwować większą dowolność. Jednak podobnie jak w jodze asztanga, duży nacisk kładzie się na wzmacnianie ciała i poprawę elastyczności. Pewnie dlatego ten typ jogi zyskał sobie tak dużą popularność, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych.

Wynalezienie Power Yogi przypisuje się głównie dwóm nauczycielom z USA: Beryl Bender Birch z Nowego Jorku i Bryanowi Kestowi z Los Angeles, którzy pobierali niegdyś nauki u mistrza asztanga jogi – Sri K. Pattabhiego Joisa.

Beryl Bender Birch przez wiele lat próbowała różnych stylów jogi, ale dopiero kiedy dotarła do Sri K. Pattabhiego Joisa zetknęła się ze specyficzną formą ashtanga jogi, której nigdy wcześniej nie spotkała. Już wtedy wiedziała, że znalazł dokładnie to czego szukaał. Wkrótce sama zaczęła uczyć tego stylu a w 1995 roku została opublikowana jej pierwsza książka „Power Yoga”. Następnie Beryl rozpowszechniła ten styl pracy z ciałem wśród sportowców: trenując atletów i biegaczy.

„Nigdy nie rozstałam się z nauczaniem Ashtanga Yogi. Power Yoga jest po prostu nazwą, którą nadałam jej pod koniec lat 80-tych po to aby ludzie potrafili odróżnić ją od innych stylów nauki jogi z lat 70-tych, w przeciwieństwie do których to była prawdziwa praca – przeznaczona do tego aby znacząco wzmocnić ciało i koncentrację, w równym stopniu jak elastyczność. To także był sposób dla „zachodnich umysłów” aby połączyć ją z dosyć niejasnym i niezrozumiałym jeszcze wtedy stylem Ashtanga Yoga.” (Beryl Bender Birch)

Ten styl i termin pojawiły się pod koniec lat 80-tych, spośród innych typów jogi ten miał wyróżniać się większą intensywnością i płynnością, mniej istotne jest tu rozciąganie ciała czy medytacja. Specyfiką tego stylu jest jego otwartość, każdy nauczyciel może wprowadzać swoje urozmaicenia, co czasami niestety prowadzić może do odejścia od konwencji specyficznej dla jogi.

 

 

Opracowanie: Anna Majewska, źródło: www.yoga.about.com