Doł±cz do nas na
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA


Vipassana – oby wszystkie istoty były szczę¶liwe

  • poniedziałek, 17 paĽdziernika 2016
  • autor: Beata Zatońska
  • opracował: Beata Zatońska
Hasło „szczę¶cie dla wszystkich” może się wydawać przejawem skrajnej naiwno¶ci i my¶lenia życzeniowego. Jednak tak nie jest. „Oby wszystkie istoty były szczę¶liwe” to stwierdzenie chętnie powtarzane przez znanego na całym ¶wiecie nauczyciela Vipassany, S.N. Goenkę.
 
Jak mawiał, nie interesuj± go religie, ale prawda, a dzięki niej maj± miejsce nawrócenia: „z nieszczę¶cia na szczę¶cie, z zanieczyszczeń na czysto¶ć, z niewoli na wyzwolenie, z niewiedzy na o¶wiecenie”. (cytat za „Sztuka życia. Medytacja Vipassana wg nauk S.N. Goenki” Williama Harta, wydawnictwo Zysk i S-ska, 2009)
Czym jest Vipassana? Jest jedn± z najstarszych technik medytacyjnych. Sposobem na autotransformację dzięki obserwowaniu samego siebie. Jej nazwa pochodzi z języka palijskiego, którym najprawdopodobniej posługiwał się Budda. Oznacza najpro¶ciej mówi±c „wgl±d” w siebie, widzenie rzeczy takimi, jakie s± one naprawdę. Jest uważana za esencję nauk Buddy, drogę do do¶wiadczenia prawdy.
Jak żywa i potrzebna jest Vipassana, która pozwala oczy¶cić umysł z niedobrych cech, przyzwyczajeń i odtruć go z fałszywych przekonań, może ¶wiadczyć to, że jest coraz bardziej popularna. Jej dobroczynne wła¶ciwo¶ci wykorzystywane s± m.in. w więzieniach. Ceni± j± także biznesmeni i menadżerowie wysokiego szczebla.
Niepotrzebne etykiety
I znowu pojawia się S.N. Genka, nauczyciel, który przywrócił ¶wiatu zapomnian± technikę medytacji. Pytany, czy uczy buddyzmu, odpowiedział: „Nie zajmuję się »-izmami«. Uczę Dhammy, czyli tego, czego uczył Budda. On nigdy nie uczył żadnego »-izmu« ani doktryny. Uczył czego¶, z czego skorzystać może każdy bez wyj±tku człowiek – sztuki życia. Pozostawanie w stanie ignorancji jest szkodliwe dla każdego; rozwijanie m±dro¶ci jest pożyteczne dla każdego. A więc każdy może stosować tę technikę i odnie¶ć z niej korzy¶ci”.
 

 

Historia Vipassany

Siddharhta Gotama urodził się w rodzinie królewskiej w małej krainie na pograniczu indyjsko-nepalskim. Wychowywano go w cieplarnianych warunkach, chroniono przed prawd± o ¶wiecie, o chorobach i cierpieniu. Jak mówi± legendy, pewnego dnia wyszedł z pałacu, zobaczył biednych i chorych i zrozumiał, w jakiej ułudzie żył do tej pory.
Potem zaczęła się jego wędrówka, fizyczna i duchowa, która prowadziła przez ¶cieżkę ascezy i praktykę medytacji u wielu nauczycieli. Gotama przekonał się, że umartwianie ciała nie oczyszcza umysłu i samo w sobie nigdzie nie prowadzi. Aż w Bodh Gaja, w północno-wschodnich Indiach, Siddharta usiadł pod figowcem z mocnym postanowieniem, że dost±pi o¶wiecenia. Stało się tak po czterdziestu dniach. Potem znowu ruszył w drogę, by uczyć ludzi sposobu, jak pozbyć się cierpienia.
Historia Buddy różni się szczegółami. Stałym i najważniejszym elementem jest jednak jego nauczenie i to, że nigdy nie przypisywał sobie bosko¶ci. Był po prostu nauczycielem. Polecam ksi±żkę zafascynowanego buddyzmem noblisty Hermana Hessego pt. „Siddhartha”, która w znakomity sposób pokazuje proces przej¶cia młodego człowieka z rodu braminów od fascynacji ¶wiatem materialnym i cielesnymi uciechami przez ascezę aż po osi±gnięcie idealnej, duchowej równowagi.
Od ponad dwóch tysięcy lat sztuki medytacji vipassana, która wprowadziła Buddę na ¶cieżkę o¶wiecenia, jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. W pewnym momencie na pare wieków zniknęła z Indii za spraw± islamizacji Mogołów. Przechowali j± i praktykowali mnisi z Birmy. Powróciła jednak do Indii, a w XX wieku stała się popularna także na Zachodzie.
S.N. Goenka (1924-2013)
Dharma, czyli prawo natury. Tak Budda nazywał swoje nauki, które miały doprowadzić do wyzwolenia od cierpienia.
„Miałem niezwykłe szczę¶cie, że urodziłem się w Birmie, na ziemi Dhammy, gdzie ta wspaniała technika przetrwała przez stulecia w niezmienionej formie. Ok. stu lat temu mój dziadek wyjechał z Indii i osiedlił się w Birmie, tam też się urodziłem. Uważam za szczę¶cie również fakt, ze przyszedłem na ¶wiat w rodzinie biznesmenów i jako nastolatek zacz±łem pracować i zarabiać. Gromadzenie pieniędzy było głównym celem mojego życia. Bardzo wcze¶nie zacz±łem osi±gać sukcesy i tym samym duże zyski. Gdybym nie zaznał życia w bogactwie, nie do¶wiadczyłbym osobi¶cie pustki tego rodzaju egzystencji” – tak opowiada o sobie Satya Narayan Goenka, nauczyciel Vipassany, założyciel rozsianych po całym ¶wiecie o¶rodków, w których na 10-dniowych kursach każdy może nauczyć się, pod okiem mentorów, technik medytacji.
Goenka jako młody człowiek cierpiał na silne migreny, a ból głowy mogły u¶mierzyć tylko coraz silniejsze dawki morfiny. Wtedy przyjaciel poradził mu, by zainteresował się medytacj± Vipassana, której uczył buddyjski mnich U Ba Khin. Ten wytłumaczył mu, że celem dhammy nie jest leczenie chorób fizycznych. „Pańska choroba jest tylko malutk± czę¶ci± pańskiego cierpienia. Ona przejdzie, ale tylko jako produkt uboczny mentalnego oczyszczenia. Je¶li zrobi pan produkt uboczny swoim głównym celem, będzie to dewaluacja dharmy. Proszę tu nie przychodzić po lekarstwo dla ciała, tylko po wyzwolenie umysłu” – takie słowa Goenka usłyszał od U Ba Khina. Po jakim¶ czasie wrócił do o¶rodka medytacyjnego, by uczyć się Vipassany.
W 1969 r. Goenka w zwi±zku ze sprawami rodzinnymi wyjechał do Indii. Tam zacz±ł sam uczyć Vipassany. Powoli Vipassana stawała się tam coraz bardziej popularna, uczyły się jej tysi±ce ludzi – z różnych klas społecznych, wyznawcy różnych religii. Potem doł±czyli do nich przybysze z Zachodu.
Vipassanę propagował na całym ¶wiecie. Założył o¶rodki, gdzie każdy, za darmo może j± praktykować.
 

 

 

Kursy i o¶rodki

Nauczyciele podkre¶laj±, że Vipassany, która polega na pracy z umysłem, nie należy uczyć się samemu. Najlepiej robić to pod fachow± opiek±. Także w Polsce s± miejsca, gdzie można to robić. Szczegóły o kursach znajdziemy na stronie: www.pallava.dhamma.org
Każdy, kto zdecyduje się na kurs, musi – jak tłumacz± organizatorzy – liczyć się z tym, że wymaga on „ciężkiej i poważnej pracy”. "Szkolenie obejmuje trzy kroki – trzy elementy. Pierwszy z nich polega na powstrzymaniu się na czas kursu od zabijania jakichkolwiek istot, kradzieży, wszelkiej aktywno¶ci seksualnej, fałszywej mowy i zażywania ¶rodków odurzaj±cych. Ten prosty kodeks zachowania moralnego ma na celu uspokojenie umysłu, który inaczej byłby zbyt wzburzony, aby wykonać zadanie samoobserwacji. Następny krok to nauka panowania nad umysłem poprzez skupienie uwagi na rzeczywisto¶ci naturalnego przepływu oddechu przechodz±cego przez nos – na nieustaj±cej zmianie wdechu i wydechu. Czwartego dnia kursu umysł osi±ga stan spokoju i koncentracji wystarczaj±cy, aby rozpocz±ć praktykę samej Vipassany – polegaj±cej na obserwowaniu doznań w całym ciele, na pełnym zrozumieniu natury owych doznań, oraz na rozwijaniu równowagi umysłu poprzez naukę, jak nie reagować na te doznania. I wreszcie, ostatniego pełnego dnia kursu, uczestnicy ucz± się medytacji miłuj±cej dobroci i dobrej woli wobec wszystkich, w której mog± podzielić się osi±gnięt± na kursie czysto¶ci± z wszystkimi istotami” – napisano na stronie www.pallava.dhamma.org
Vipassana nie jest przejawem egoizmu
Pytany o to, czy medytowanie, czyli koncentrowanie się na sobie nie jest najczystszej wody egoizmem Goenka odpowiedział: „Byłby to egoizm, gdyby medytowanie było celem samym w sobie. Ale to jest ¶rodek do innego celu, który absolutnie nie jest egoistyczny dla zdrowego umysłu. Kiedy ciało jest chore, idzie się do szpitala, aby je wyleczyć. Nie idzie się tam na całe życie, idzie się tylko po to, aby odzyskać zdrowie i móc normalnie funkcjonować w życiu. Analogicznie przyjeżdżasz na kurs medytacji, aby odzyskać zdrowie mentalne i używać go potem w zwykłym życiu dla dobra swojego i innych”.
Vipassana dla tysi±ca więĽniów
W 1975 r. po raz pierwszy zorganizowano kurs Vipassany dla więĽniów. Przeprowadził go S.N. Goenka w zakładzie karnym w Dżanipurze. Osadzeni tam byli przestępcy, którzy popełnili najcięższe przestępstwa, wielu z nich było recydywistami. Władze więzienne przyprowadziły ich do sali, gdzie miał się odbywać kurs w kajdankach, z łańcuchami na nogach. Istniała obawa, że mog± zaatakować nauczycieli. Goenka zaprotestował. WięĽniów wtedy rozkuto, a najgroĽniejszym przydzielono strażników. Podczas kursu nie doszło jednak do żadnych napa¶ci ani do nieprzyjemnych incydentów. WięĽniowie, którzy wzięli udział w kursie, mówili potem, że przestali odczuwać nieprzyjemne napięcie, stali się bardziej uważni i – co najważniejsze – nauczyli się radzić sobie z agresj±.
Kursy Vipassany od tego czasu organizowana s± w wielu więzieniach. O jej roli w procesie resocjalizacji opowiada m.in. film „Odsiedzieć swoje – medytacja Vipassana w indyjskich więzieniach” (1997) reż. Ayelet Menahemi, Eilon Ariel.
Nauczyciele Vipassany pracuj± teraz w więzieniach m.in. w USA, Australii, Nowej Zelandii, Wielkiej Brytanii i Izraelu. Z t± technik± medytacji mog± się również zapoznać polscy osadzeni. O medytuj±cych w więzieniu we Wrocławiu opowiada krótki, film „DĽwięki ciszy” reż. Jacek Chamot.
Złota Pagoda
W Yangonie niedaleko Bombaju w 2009 r. oddano do użytku Global Vipassana Pagoda. Zbudowano j± na wzór Shwedagon Pagoda znaj±cej się w Yangonie. To centrum nauczania Vipassany. Pod olbrzymi± kopuł± mie¶ci się ogromna sala medytacyjna, w której praktykować może jednocze¶nie ok. o¶miu tysięcy osób. W o¶rodku organizowane s± kursy medytacji.
Dwa pier¶cienie
Na zakończenie przytoczę jedn± z przypowie¶ci hinduskich, wg której dwaj bracia odziedziczyli po ojcu dwa pier¶cienie – złoty z diamentem i skromny, srebrny. Starszy brat wzi±ł pier¶cień złoty i przez całe życie nie mógł zaznać spokoju, popadał na zmianę w stany euforii i depresji. Młodszy brat najpierw zastanowił się, dlaczego ojciec przechowywał tak niewiele wart pier¶cień. Gdy obejrzał go dokładnie, znalazł wygrawerowany na nim napis: „to też się zmieni”. Zrozumiał wtedy, że to była mantra jego ojca. Od tego czasu ze spokojem obserwował swoje życie, nie zamartwiał porażkami i nie wpadał w ekstazę. Wiedział, że nic nie jest wieczne i dzięki temu żył spokojnie i szczę¶liwie.
¬ródła: „Sztuka życia. Medytacja Vipassana wg nauk S.N. Goenki” Williama Harta, wydawnictwo Zysk i S-ska, 2009

 

 

    

 

Opublikuj na:
Polecamy:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10
Jak wybrać jogiczny prezent ? Na co zwrócić uwagę ?

Jaki prezent wybrać? Jak ocenić nie znaj±c się na sprzęcie do jogi, co będzie optymalne?...

Kiedy moje nogi będ± w końcu elastyczne?

Mocne oraz elastyczne nogi to też zdrowe nogi - lekkie, sprawne i pewnie st±paj±ce po ziemi. To większa rado¶ć biegania i uprawiania wszelkich innych dyscyplin sportowych - twoich ulubionych. To wreszcie smukłe i zgrabne nogi, zrelaksowane i odprężone. Nie zwlękaj - sięgaj po więcej - również w jodz...

Jej wysoko¶ć cytryna

Królowa pochodzi z południowo-wschodnich Chin. Jej kariera rozkwitła w XVIII wieku, kiedy odkryto, że jest doskonałym remedium na wiele chorób. Dzi¶ cytryna znana jest nie tylko ze swych wła¶ciwo¶ci leczniczych, ale także jako doskonała pomoc w ekologicznym sprz±taniu domu....

10 sposobów na uproszczenie życia

Dzisiejsze tempo życia, szczególnie w dużych miastach jest przyczyn± przewlekłego stresu, przemęczenia i problemów ze zdrowiem. Prostota i minimalizm mog± nam pomóc odnaleĽć równowagę i swój własny slow life. Oto 10 sposobów na uproszczenie życia. ...

Obserwujemy obecnie prawdziwy boom na rozwój osobisty. Z czego on wynika?

Na to i wiele innych pytań odpowiadaj± Karolina i Maciej Szaciłło, eksperci od zdrowego stylu życia, entuzja¶ci ajurwedy i technik medytacyjnych....

Prezydent z kasty niedotykalnych na czele Indii. Aktywnie ćwiczy jogę.

Niedawno opisywali¶my na naszych łamach sylwetkę premiera Indii Narendry Modiego, teraz publikujemy kolejny artykuł z tej serii - dla wszystkich czytelników bliżej zainteresowanych Indiami. ...

Joga w walce z traum±, czyli jak pomóc weteranom

Zespół stresu pourazowego (PTSD) dotyka nawet 10 proc. żołnierzy, którzy brali udział w działaniach bojowych. Szeroko zakrojone badania nad tym, jak pomóc weteranom, którzy cierpi± z tego powodu prowadz± m.in. Amerykanie. Maj± w tej materii pokaĽne do¶wiadczenia, bo na przestrzeni ostatnich lat wiel...

Jak długo muszę się rozci±gać, żeby być w pełni elastycznym?

Rozczaruję Was już na samym pocz±tku tego artykułu, ponieważ muszę uczciwi przyznać, że nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. ...

Dania gotowe. Czy mog± być zdrowe? Rozmowa z Pawłem Skrzypczakiem, prezesem firmy Primavika

Na sklepowych półkach coraz więcej miejsca zajmuj± różnego rodzaju dania gotowe. Wpisuj± się one w potrzeby współczesnego konsumenta, który żyje szybko. Czy taka wysoko przetworzona żywno¶ć może być zdrowa? Na co zwracać uwagę przy wyborze produktów typu convienience? Rozmowa z Pawłem Skrzypczakiem,...

Joga i medytacja recept± na lepsz± pamięć i orientację

W Polsce na alzheimera choruje ok. 350 tys. ludzi. Trac± pamięć, sprawno¶ć. Uczeni nie potrafi± jeszcze powiedzieć, co jest przyczyn± stopniowej i nieodwracalnej degradacji komórek nerwowych mózgu. Trwaj± intensywne poszukiwania sposobów na opóĽnienie postępów choroby i poprawę komfortu życia pacjen...

  
pokaż wszystkie
więcej
pokaż wszystkie
Partnerskie szkoły jogi
  

Partnerzy portalu
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA

  
Joga Portal - Pierwszy, ogólnopolski serwis joga-joga.pl - Kraków - Poznań - Wrocław - Trójmiasto - Lublin
Wakacje z joga, wakacyjne kursy jogi oraz wyjazdy organizowane przez szkoły Jogi z całej Polski. Wyszukiwarka szkół jogi: Kraków, Poznań, Wrocław, Trójmiasto, Lublin a także wiele innych miast z całej Polski. Pozycje jogi, joga na DVD, ksi±żki o jodze,joga-sklep, forum a także medytacja, ajurweda, kursy rozwoju oraz masaż tajski. Najnowsze wydarzenia, pytania oraz odpoweidzi, wywiady oraz joga w ci±ży i joga dla dzieci - Indie i joga w Indiach a także abc jogi i wakacje z jog± podróżowanie po Azji
likesoft