Słowniczek
Dołącz do nas na
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA


Słowniczek

szukaj definicji słowa:
 

Czy znasz pojęcia:


  • Bhagawadgita
    Bhagawadgita (dosłownie Pieśń Pana) została skomponowana prawdopodobnie między III a II w. p.n.e. Wchodzi w skład szóstej księgi epickiego poematu Mahabharaty, w części pt. Bhiszma-Parwa (rozdziały 23-40). Jest poematem podzielonym na osiemnaście rozdziałów i zbudowanym z siedmiuset dwuwierszowych strof.
    Jego autorstwo indyjska tradycja przypisuje Wedawjasie. Ów mędrzec i wizjoner, syn wędrownego ascety Parasiary i córki rybaka o imieniu Satjawati, miał być naocznym świadkiem relacjonowanych przez siebie wydarzeń.
    Osią narracji jest rozmowa Ardżuny z Kryszną, którzy są jednymi z głównych bohaterów Mahabharaty.
    Opowiada dzieje spokrewnionych ze sobą rodów książęcych Pandawów i Kaurawów, którzy przystępują do wojny poróżnieni kwestią praw do królewskiej sukcesji. Na krótko przed rozpoczęciem decydującej bitwy książę Ardżuna, jeden z synów Pandu, rozpoznaje wśród oficerów wrogiej armii swoich krewnych. Jest wstrząśnięty, ponieważ wie, że będzie zmuszony przelać bratnią krew. Pod wpływem silnych emocji traci wiarę w sens walki. Targany wątpliwościami prosi o radę swego przyjaciela Krysznę. Ten wygłasza wyjątkowe pouczenie etyczne.
    Bhagawadgita przez większość Hindusów jest uważana za pismo święte, najbardziej reprezentatywne dla ich religii i filozofii.
     
     
  • Sahasra-Nama
    Sahasra-Nama  - Tysiąc imion Boga, (Sahara – tysiąc, nama - imię) – gatunek literacki, wyspecjalizowany w nazywaniu Nienazywalnego.
    W hinduizmie, podobnie jak w wielu innych tradycjach duchowych, Bóstwo transcenduje imię (nama) i kształt (rupa). Wszelako hinduscy teologowie i mistycy, uznając ludzką potrzebę czczenia bardziej namacalnej rzeczywistości nadawali Bóstwu rozmaite nazwy i kształty.
    Na tej zasadzie istnieją więc dzieła poświęcone bóstwu występującemu pod postacią Sziwy, Wisznu i Gana-pati (Ganesza) o głowie słonia, jak również pod postacią Bogini Lality, itp. Owe teksty sakralne to zazwyczaj kompilacje tysięcy imion uświęcających poszczególne cechy danego bóstwa, spośród których wiele z powodzeniem da się odnieść do innych bóstw. Niemniej, niektóre imiona wywodzą się z mitów, które tworzyły się wokół takich postaci jak Sziwa, Wisznu, Ganesza czy Lalita.
    Każde imię uważa się za mantrę, czyli święty dźwięk. Należy je wymawiać z wielkim szacunkiem, a mogą to robić tylko ci, których przepełnia cześć (bhakti) dla danego bóstwa. Na przykład według tekstu Lalita-Sahasra-Nama, który czci Boską Matkę, bogini ma milion imion, ale za najdoskonalsze uznaje się wybranych 1000. Należy je wypowiadać codziennie, zarówno na głos jak i po cichu. Raduje to serce bogini i skłania ją do obsypywania błogosławieństwami swych wyznawców, którzy dzięki temu kwitną duchowo.
    Według niektórych szkół, 1000 imion wiąże się z tysiącem płatków kwiatu lotosu, który reprezentuje psy-choduchowy ośrodek (czakram) na czubku głowy.
     
     
  • Asany podstawowe pozycje jogi
    Asany- to gimnastyczne pozycje wzmacniające, rozciągające i oczyszczające ciało na fizjologicznym poziomie. Właściwa praktyka prowadzi do wewnętrznej równowagi: osoby nerwowe uspokajają się, osoby depresyjne energetyzuje i pobudza. Jogę może ćwiczyć każdy - ćwiczenia są bardzo zróżnicowane.

    Vrksasana - pozycja drzewa
    Praktyka jogi ożywia ciało, otwiera serce i uspokaja umysł.


    Ciało. Precyzyjnie wykonywane pozycje (asany) energetyzują całe ciało,
    wzmacniają i rozluźniają mięśnie, uruchamiają stawy, utrzymują w zdrowiu narządy
    wewnętrzne.

    Serce. Uważna praktyka odblokowuje zamrożone w ciele
    emocje. Otwiera serce na radość i miłość. Daje wrażliwość która z czasem przeradza
    się w intuicję.

    Umysł. Świadoma praca z ciałem i oddechem uspokaja
    umysł. Pozwala w pełni doświadczyć chwili obecnej, zachować wewnętrzny spokój,
    nawet podczas aktywnego działania w świecie.

    Harmonia. Zdrowie ciała, integracja serca i umysłu
    prowadzą do harmonii w codziennym życiu. Pozwala żyć w głębokim kontakcie ze
    sobą i ze światem.

        * Wykonaj pozycję góry - stań prosto ze stopami razem, wyprostuj kolana
          podciągając rzepki kolanowe, opuść kość ogonową i wyciągnij od niej cały kręgosłup
          aż do tyłu głowy, unieś i rozszerz klatkę piersiową, cofnij i opuść barki, trzymaj
          głowę w centrum, wyciągnij szyję. Rozłóż ciężar równo na podeszwach stóp,
          nie stój bardziej ani na piętach ani na nasadach palców, ani też na lewej lub
          prawej stopie. Naucz się utrzymywać pionową wyciągniętą pozycję stojąc równo
          na obu stopach zanim przejdziesz do wykonywania pozycji drzewa.
        * Zegnij prawe kolano i pomagając sobie ręką umieść stopę jak najwyżej na wewnętrznej
          stronie lewego uda. Palce stopy skieruj pionowo do podłogi i dociśnij stopę
          do uda, aby się nie zsuwała. Odciągnij prawe kolano w tył, aby znalazło się
          w linii z lewym biodrem. Oprzyj ręce na biodrach i utrzymuj równowagę na wyprostowanej
          lewej nodze. Skup uwagę na nasadzie palucha lewej stopy i dociśnij ją mocno
          do podłogi, jest to korzeń pozycji drzewa. Nie pozwól aby tracił on kontakt
          z podłogą, bo stracisz równowagę.
        * Wyciągnij ręce na boki, skieruj wnętrza dłoni do sufitu i unieś ręce ponad
          głowę. Tak wyciągnij ramiona aby poczuć otwieranie całego tułowia, szczególnie
          boków brzucha i okolicy barków. Wyprostuj łokcie, nie napinaj szyi. Złącz dłonie
          i dociśnij do siebie z taką samą siłą wszystkie punkty na dłoniach - palce,
          nasady palców i nadgarstki. Tułów jest pniem a ręce gałęziami pozycji drzewa.
          Im bardziej wyciągniesz całe ciało, tym pozycja będzie stabilniejsza.
        * Patrz przed siebie w punkt na wysokości oczu. Nie napinaj oczu ani twarzy.
          Zachowaj pełny, równomierny oddech. Pozostań w pozycji 30 sekund.
        * Prawidłowo wykonana pozycja angażuje ciało i umysł. Powinnaś czuć równomierne
          wyciąganie całego ciała od nasady palucha aż po końce palców rąk. Znajdź
          równowagę pomiędzy wyciąganiem się i rozluźnianiem, pozycja nie powinna tworzyć
          napięcia w ciele. Mimo że oczy są otwarte wycofaj uwagę do wnętrza ciała
          aby odczuć moment gdy tracisz równowagę i natychmiast ją przywrócić.
        * Na wydechu opuść ręce i nogę, stań w pozycji góry. Wykonaj pozycję tak
          samo długo na drugą stronę.
        * Przeciwwskazania. W przypadku problemów z sercem nie podnoś rąk ponad głowę
          lecz pozostań z rękami na biodrach lub z rękami wyciągniętymi po bokach tułowia.
          Jeżeli nie jesteś w stanie od razu zachować równowagi na jednej nodze oprzyj
          się plecami o ścianę lub stań blisko ściany. Po kilku próbach ćwicz pozycję
          niezależnie.

    Drzewo jest to doskonałą pozycją wyrabiającą fizyczną i emocjonalną równowagę oraz wyciszającą
    poruszenia umysłu.

    Ciało. Pozycja drzewa wzmacnia stawy skokowe i mięśnie
    nóg, wyciąga kręgosłup, otwiera klatkę piersiową i uelastycznia barki. Zauważ,
    że na jedną ze stron jest łatwiej wykonać tą pozycję. Noga, którą w codziennym
    życiu bardziej obciążamy jest silniejsza i będzie na niej łatwiej stać. Nierównomierne
    obciążanie nóg prowadzi do deformacji kręgosłupa. Prawidłowo wykonywana pozycja
    drzewa uświadamia nam i koryguje tą nierównowagę, a równe wyciąganie obu ramion
    i obu stron tułowia ma zbawienny wpływ na kręgosłup.

    Serce. Jeżeli jesteś emocjonalnie wzburzona pozycja
    będzie bardzo chwiejna. Emocje wpływają na nasze ciało, ale zależność ta działa
    też w drugą stronę: pracując z ciałem jesteśmy w stanie wpływać na emocje. Systematyczne
    wykonywanie pozycji drzewa wzmacnia układ nerwowy i daje emocjonalną stabilność.

    Umysł.
    Ćwiczenie to uczy koncentracji umysłu. Aby zachować
    stabilność powinnaś być cały czas skupiona na swoim ciele i utrzymać wyciszony
    umysł. W momencie, gdy uwaga traci kontakt z ciałem, gdy zaczynamy myśleć o czymkolwiek
    i tracimy kontakt z chwilą obecną, spadamy. Na początku zatrzymuj uwagę na poszczególnych
    częściach ciała i dokładnie je ustawiaj, każdy szczegół jest ważny - jest to
    koncentracja. W momencie gdy będziesz w stanie w niezachwiany sposób odczuwać
    jednocześnie wszystko: wyciąganie, pracę każdej części ciała, rozluźnienie twarzy,
    pełny oddech, poruszenia umysłu i równowagę emocjonalną osiągniesz stan kontemplacji.

    Trikonasana - pozycja trójkąta.
    Joga oznacza harmonię na wszystkich poziomach naszego życia.
    Dbamy o to aby lewa i prawa strona ciała pracowały tak samo, sztywne obszary
    rozluźniamy, a słabe wzmacniamy. Jedne pozycje wykonujemy dynamicznie, w innych
    pozostajemy pasywni. Obie skrajności są potrzebne. Dopiero gdy je poznamy możemy
    znaleźć równowagę między pracą i odpoczynkiem, byciem z ludźmi i byciem ze sobą,
    fizycznością i duchowością. Wszystkie te elementy są ważne i wzajemnie się uzupełniają.

        * Stań ze stopami razem. Wykonaj głęboki wdech i skocz wyrzucając ręce i nogi
          na boki. Dystans między stopami powinien wynosić około1,20 metra. Skręć lewą
          stopę 20 stopni do wewnątrz, a prawą stopę i udo 90 stopni w bok. Całkowicie
          wyprostuj kolana zaciskając mięśnie z przodu ud i podciągając rzepki kolanowe.
        * Na wdechu wyciągnij kręgosłup do góry, a na wydechu pochyl się w prawo opierając
          prawą dłoń na kostce. Oprzyj lewą rękę na biodrze i cofając lewy bark, skręć
          tułów na zewnątrz, tak aby stopy, plecy i barki znalazły się w jednej pionowej
          płaszczyźnie. Wyciągnij lewą rękę do góry.
        * Pozostań w asanie 30 sekund utrzymując pełny oddech. Na wdechu unieś tułów.
          Skręć stopy w lewo i wykonaj pozycję tyle samo czasu na drugą stronę.
        * Aby nauczyć się ustawiać ciało w jednej płaszczyźnie wykonaj pozycję opierając
          się plecami o ścianę. Utrzymanie płaszczyzny jest ważniejsze niż schodzenie
          prawą ręką do kostki. Jeżeli masz sztywne nogi być może na początku położysz
          dłoń tylko pod kolanem. Poprzez systematyczna praktykę nogi rozciągną się.

    Trójkąt to jedna z ważniejszych pozycji stojących. Wzmacnia
    nogi, uelastycznia biodra, rozwija klatkę piersiową. Nogi są fundamentem, od
    nich zależy utrzymanie prawidłowej postawy ciała. Wady nóg, ich sztywność lub
    asymetria są jedną z przyczyn problemów z kręgosłupem. Pozycja trójkąta uśmierza
    bóle pleców i koryguje lekkie skrzywienia kręgosłupa. Na poziomie psychologicznym
    pozycja ta uczy stać na własnych nogach. Daje poczucie stabilności, ugruntowania,
    oparcia w sobie. Wyrabia wytrwałość i siłę woli.

    Uttanasana - intensywne rozciąganie
    Szukanie spełnienia w świecie zewnętrznym wymaga ciągłego
    działania. Nadmierna aktywność prowadzi do wyczerpania, odkładanie szczęścia
    na potem do frustracji. Sukcesem w jodze jest odnalezienie stałego źródła szczęścia
    w sobie, w prostym doświadczeniu istnienia, trwania. Zatrzymaj się, wróć do siebie,
    rozluźnij się i doceń to co jest. To czego szukasz jest zawsze tutaj, zawsze
    teraz, zawsze w Tobie. Doświadcz swojej pełni i z tym poczuciem działaj w świecie.

        * Stań z lekko rozsuniętymi stopami i całkowicie wyprostuj kolana. Unieś ręce
          ponad głowę i spleć przedramiona, chwytając łokciami za łokcie. Na wdechu wyciągnij
          łokcie do góry rozciągając brzuch, klatkę piersiową i okolice pach.
        * Na wydechu, utrzymując długi przód tyłowa i proste nogi pochyl się do podłogi.
          Skup się na wyciąganiu kręgosłupa i rozciąganiu tylnych części nóg, a nie na
          sięganiu w dół. Przenieś ciężar ciała na przednią część stóp, skręć uda do wewnątrz
          i unieś pośladki.
        * Całkowicie rozluźnij głowę i pozwól by swobodnie zwisała. Poczuj wrażenia
          dopływające z ciała: rozciąganie nóg, wyciąganie kręgosłupa, dopływ krwi do
          głowy, rozluźnienie twarzy i wydłużenie oddechu. Poczuj jedność ze swoim ciałem.
          Pozostań w pozycji 2 minuty. Wychodząc z niej unieś najpierw dół pleców, następnie
          mostek, a na samym końcu głowę (nadal w stanie rozluźnienia).
        * W przypadku dyskopatii i bólów lędźwi wykonuj pozycję opierając dłonie na
          ścianie na wysokosci bioder, tak aby tułów był równoległy do podłogi, a nogi
          pionowo. Pracuj z wydłużaniem kregosłupa i prostowaniem pleców. Poprzez unoszenie
          pośladków rozciagaj tyły ud.

    Uttanasana jest bardzo regenerującą pozycją. Wycisza umysł,
    kieruje uwagę do wnętrza i odpręża .W wyniku odwrócenia siły grawitacji w tułowiu
    krew obficie dopływa do głowy i dotlenia mózg, akcja serca zostaje spowolniona,
    a oddech wydłużony. Rozluźnia tył ciała, który poprzez to, że jest nieświadomy,
    jest siedliskiem napięć psychicznych. Jest to świetna pozycja dla osób nadpobudliwych,
    zestresowanych i zmęczonych. Regularna praktyka łagodzi depresję i reguluje ciśnienie
    krwi. Jest to świetne przygotowanie do pozycji odwróconych np. stania na głowie.

    Paścimottanasana - skłon w przód
    Człowiekiem, który w innowacyjny sposób rozwinął oraz rozpropagował
    na całym świecie sztukę jogi jest B.K.S. Iyengar,
    84 letni dziś mistrz. Pierwszym jego zachodnim uczniem był skrzypek i dyrygent
    Yehudi Menuhin, któremu Iyengar wyleczył ramię. Ćwicząc po 12 godzin dziennie,
    �w laboratorium swojego ciała� odkrył i z naukową precyzją opisał techniki wykonywania
    pozycji i ich wpływ na nasze ciało i umysł. Stworzył zestawy asan używane w terapii
    wielu schorzeń. Jako pierwszy zaczął stosować pomoce dzięki którym każdy, niezależnie
    od wieku i sprawności może czerpać korzyści z praktyki jogi.

        * Usiądź na podłodze z wyprostowanymi nogami. Złącz stopy i wyciągnij pośladki
          do tyłu. Usiądź na guzach kulszowych z miednicą pionowo i prostymi lędźwiami.
        * Na wdechu unieś ręce do góry i rozciągnij kręgosłup oraz przód tułowia. Na
          wydechu, trzymając wyciągnięte, proste plecy i proste kolana pochyl się do przodu
          i chwyć rękoma nasady małych palców (jeżeli nie sięgasz, trzymaj pasek założony
          na stopy)
        * Pracuj nad dalszym wyciąganiem się od samego dołu pleców. Zbliżaj tułów do
          nóg, najpierw sięgnij dolnymi żebrami do ud, a następnie staraj się oprzeć czoło
          na kolanach. W pełnej pozycji brodę opieramy za kolanami.
        * Rozluźnij brzuch i głowę. Nie pozwól aby kolana się zginały. Osoba z dyskopatią
          powinna pochylać sie tylko do momentu, w którym może utrzymać plecy proste.
          Pozostań w pozycji 1-2 minuty.

    Paścimottanasana intensywne rozciąga cały tył ciała,
    od pięt przez łydki, uda, plecy, aż do tyłu głowy. Rozciąganie chronicznie napiętych
    (sztywnych) mięśni uwalnia zablokowaną w nich energię. Pozycja uspokaja pracę
    serca, tonizuje nerki i wątrobę oraz stymuluje układ rozrodczy. Uczy kierowania
    uwagi do środka, rozluźnia ciało i obniża aktywność układu nerwowego. Na początku
    możesz mieś trudności z pochyleniem się nóg. W wyniku stałej praktyki osiągniesz
    nieruchomą i wygodną pozycję w której umysł pozostaje wyciszony i uważny.

    Supta baddha konasana - pozycja spętanego kąta
    Przypomnij sobie w jaki sposób i gdzie w ciele odczuwasz miłość,
    przyjemność, pożądanie, strach, złość, smutek... Częste przeżywanie tych samych
    stanów zostawia w nim ślad w postaci pobudzenia lub zablokowania energii. Wykonując
    asany - pozycje jogi wpływasz nie tylko na mięśnie i organy wewnętrzne. Koncentrując
    się na doznaniach płynących z różnych obszarów ciała, docierasz do ich energii
    i ograniczających ją emocji, poglądów. Dlatego joga rozciąga nie tylko ciało,
    ale i umysł.

        * Połóż się na podłodze, zegnij kolana i odsuń od siebie uda.
          Złącz podeszwy stóp i zbliż stopy do pośladków. Opuść kolana do podłogi nie napinając
          i nie unosząc lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Jeżeli stopy odsuwają się od ciała,
          palce oprzyj o ścianę.
        * Utrzymuj otwartą klatkę piersiową i pełny, spokojny oddech.
          Zamknij oczy. Skup się na rozciąganiu wewnętrznych stron ud i pachwin. Całkowicie
          rozluźnij brzuch. Pozwól, aby falował on miękko z oddechami. Poczuj napięcia
          fizyczne i psychiczne związane z obszarem miednicy i brzucha i staraj się je
          puścić. Pozostań w pozycji 5-10 minut. Rękami unieś kolana i wyprostuj nogi.

    Supta baddha konasana jest doskonałą pozycja relaksową.
    Obfity dopływ krwi do brzucha i miednicy pomaga utrzymywać w zdrowiu pęcherz
    moczowy, u mężczyzny prostatę, a u kobiety jajniki. Przynosi ulgę w przypadku
    rwy kulszowej i zapobiega przepuklinie. Pozycja ta jest dobrodziejstwem dla kobiet.
    Sprawia, że miesiączki występują regularnie. Systematycznie wykonywana przed
    porodem zmniejsza bóle porodowe i przeciwdziała powstawaniu żylaków. Pozwala
    odczuć i rozluźnić nasze napięcia związane z żywotnością i seksualnością. Uczy
    ukierunkowania i przekształcenia ich w inne formy siły życiowej: moc, miłość,
    inteligencję...

    Bharadvajasana I - skręt
    Silny tułów i elastyczny kręgosłup zapewniają prawidłową,
    wyprostowaną postawę ciała. Niestety, mało aktywny i siedzący tryb życia sprawia,
    że garbimy się i zapadamy. Powoduje to spłycenie oddechu i spadek żywotności.
    Sprawdź jak czujesz się gdy pochylisz barki i klatka piersiowa się zapadnie.
    A teraz wyprostuj plecy, unieś klatkę i wyciągnij szyję do góry. Mistrzowie jogi
    twierdzą, że wzdłuż kręgosłupa biegną energetyczne kanały nadi ,a wyprostowane
    plecy zapewniają lepszy przepływ energii. Utrzymywanie otwartej postawy wymaga
    przytomności i sprawia że rośnie nasza samoświadomość, pozwala działać nie tracąc
    kontaktu ze sobą. Twoja praktyka uważności - wyprostuj się!

        * Usiądź na podłodze, podwiń nogi i umieść je po lewej stronie bioder. Stopy
          powinny się krzyżować - lewą połóż na prawej. Trzymaj kolana blisko siebie,
          opuść lewe biodro. Skręć tułów w prawo, oprzyj lewą dłoń na prawym kolanie,
          a prawą dłoń na podłodze za plecami.
        * Trzymaj kręgosłup pionowo, nie pochylaj się na boki lub w tył. Opuść barki,
          wyciągnij szyję, ściągnij łopatki. W czasie wdechów wyciągaj kręgosłup pionowo
          do góry, z wydechami odpychaj się rękami i pogłębiaj skręt. Pracę rozpocznij
          od dołu brzucha, następnie skręcaj okolicę dolnych żeber, mostka, barki i na
          samym końcu głowę - najpierw w prawo, a ostatecznie w lewo.
        * Jeżeli trudno ci utrzymać proste plecy włóż złożony koc pod prawy pośladek,
          a prawą dłoń oprzyj na ścianie. Pozostań w pozycji minutę. Następnie powtórz
          ją na drugą stronę. Zawsze wykonuj tą pozycję o pustym żołądku.

    Bharadvajasana jest jedną z prostszych pozycji
    ze skrętem tułowia. Siedzenie na podłodze zwiększa ruchomość stawów biodrowych,
    a skręt wzmacnia mięśnie grzbietu oraz uelastycznia barki i kręgosłup. Ma to
    podstawowe znaczenie dla zdrowia kręgosłupa i pomaga w przypadku bólów szyi i
    pleców oraz artretyzmu. Masowane i tonizowane są narządy brzucha. Podczas wykonywania
    skrętu są one ściskane, a obfity dopływ krwi po wyjściu z pozycji oczyszcza je
    i stymuluje. W wyniku ćwiczenia pogłębia się oddech, wzrasta poziom energii,
    pojawia się poczucie lekkości i świeżości. Bharadvadja to imię legendarnego jogina.

    Adhomukha Śvanasana - pies z głową w dół

    Ciało ma swoją inteligencję -
    bardziej pierwotną od naszego racjonalnego umysłu. Samo wie, czego
    potrzebuje, kiedy mobilizować się, a kiedy wypoczywać. Cały czas wysyła
    do nas sygnały w postaci poczucia lekkości i energii lub przeciwnie:
    bólu, ciężkości, wyczerpania. Jakże często ignorujemy te informacje i
    nadwerężamy organizm poddając go naszej woli, nałogom, zewnętrznym
    wymaganiom. Dopiero choroba uświadamia nam, że mamy ciało, o które
    trzeba dbać, by móc cieszyć się tym, co nam oferuje życie. Joga uczy
    głębszego odczuwania ciała, słuchania go i korzystania z jego mądrości.
    Wiele pozycji jogi powstało z obserwacji świata przyrody i
    spontanicznie wykonywanych przez zwierzęta ruchów. Sprawdź sama, jak
    ożywiająca jest pozycja, w której zwierzęta przeciągają się po
    przebudzeniu.

        * Połóż się na brzuchu. Rozsuń
          stopy na 30 cm i oprzyj palce na podłodze. Połóż dłonie blisko tułowia,
          na linii dolnych żeber. Rozszerz palce dłoni, skieruj palce środkowe do
          przodu.
        * Na wydechu unieś
          tułów i oprzyj się na dłoniach i kolanach. Unieś wysoko pośladki i zrób
          wklęsły dół pleców. Na kolejnym wydechu oderwij kolana od podłogi i
          oprzyj się na palcach stóp. Wyprostuj kolana i unieś jak najwyżej
          biodra, a opuść tułów i rozluźnioną głowę w stronę podłogi.
        * Cały czas
          prostuj kolana i łokcie, unoś pośladki i "wciskaj" łopatki w stronę
          mostka. Odpychając się rękami od podłogi wyciągnij całe ciało poprzez
          barki aż do bioder - jakbyś się przeciągała. Pozostań w pozycji minutę
          utrzymując pełny oddech i opuszczoną głowę. Jeżeli dłonie ślizgają się
          po podłodze, oprzyj je o ścianę.

    Pozycja psa z głową w dół
    pobudza ciało i wycisza umysł. Powoduje dotlenienie mózgu, uspokaja
    układ nerwowy i zwalnia akcję serca. Usuwa zmęczenie i odświeża ciało.
    Rozciąga nogi i kręgosłup, dzięki czemu zmniejszają się bóle w dole
    pleców. Wzmacnia ręce i mięśnie grzbietu. Uczy nas, jak utrzymywać
    równowagę między aktywnością i pasywnością, jak łączyć intensywną pracę
    ze stanem wewnętrznego rozluźnienia.

    Dhanurasana - łuk
    To pozycja, która wzmacnia i odświeża. W codziennym życiu
    niestety rzadko mamy okazję wykonywać wygięcie w tył. W języku ciała odgięcie
    się w tył, choćby na oparciu krzesła, gdy siedzimy, oznacza poczucie pewności
    siebie, własnej mocy i płynącego z tego odprężenia. Pracując z ciałem możemy
    wpływać na stan naszego umysłu i emocji. Wygięcie w tył "otwiera",
    pozytywnie nastawia do świata i zwiększa energię.

        * Połóż się na brzuchu na
          podłodze. Zegnij kolana i przysuń pięty do pośladków. Złap rękami
          kostki u stóp, wyprostuj łokcie. Odciągnij barki w tył i rozszerz
          klatkę piersiową. Kolana i stopy powinny być rozsunięte na szerokość
          bioder.
        * Wykonaj pełny
          wdech, następnie wydech i jednocześnie unieś do góry tułów oraz nogi.
          Wyciągnij jak najwyżej grzbiety stóp, nie rozszerzaj kolan. Ciężar
          ciała powinien opierać się na dole brzucha. Skręć ramiona na zewnątrz i
          ściągnij łopatki w stronę kręgosłupa. Wypchnij nogi do tyłu, aby unieść
          wyżej tułów. Rękami ciągnij stopy i kolana w górę. Wyciągnij głowę i
          odchyl ją w tył bez napinania mięśni twarzy. Wygnij się tak jakbyś była
          naciąganym łukiem. Wykonuj pełne oddechy.
        * Pozostań w
          pozycji 20-30 sekund, po czym połóż się, puść stopy i rozluźnij się.
          Powtórz asanę trzy razy. Będąc w tej pozycji za drugim razem złącz
          stopy, a za trzecim spróbuj złączyć stopy i kolana. Jeżeli zaboli cię
          dół pleców, nie forsuj ciała i pozostań w mniejszym wygięciu. Nie
          wykonuj asany w czasie miesiączki i ciąży.

    Trwanie w dhanurasanie
    daje siłę i wytrzymałość, wzmacnia mięśnie pleców, pośladki i uda.
    Mocniejsze wyginanie się uelastycznia kręgosłup i barki oraz rozszerza
    klatkę piersiową. Pomaga utrzymać wyprostowaną, "pozytywną" postawę
    ciała w codziennym życiu i działa antydepresyjnie. Opieranie się na
    brzuchu masuje wewnętrzne organy, poprawiając ich ukrwienie.

    Urdhva Dhanurasana - mostek

    Jeśli myślisz o systematycznej praktyce jogi, ważną rzeczą
    jest znalezienie doświadczonego nauczyciela. Gdy ćwiczymy samodzielnie, nie
    jesteśmy świadomi popełnianych błędów. Nauczyciel powinien pokazać i wyjaśnić,
    jak wykonywać asany, korygować błędy, a w przypadku trudności lub kłopotów zdrowotnych
    - wskazać inne sposoby pracy w danej pozycji. Dobry nauczyciel to taki, który
    ma wieloletnią praktykę oraz wiedzę z zakresu anatomii, psychologii i filozoficznych
    podstaw jogi. Kontakt do dyplomowanego nauczyciela jogi w swoim mieście znajdziesz
    na stronie www.yoga.republika.pl

        * Połóż się na plecach. Podkurcz
          nogi i ustaw stopy przy pośladkach. Zegnij łokcie i oprzyj dłonie na
          podłodze przy barkach. Ręce rozsuń na szerokość barków, a palce skieruj
          w stronę stóp. Na wydechu unieś biodra nad podłogę wyciągając kość
          ogonową w stronę kolan. Następnie unieś tułów i oprzyj czubek głowy na
          podłodze. Zrób dwa pełne oddechy. Pozostając z głową na podłodze, unieś
          jak najwyżej plecy i pośladki. Rozłóż ciężar ciała równo na rękach i
          stopach. Na ostrym wydechu dociśnij dłonie i stopy do podłogi, unieś
          głowę i wyprostuj całkowicie łokcie.
        * Pozwól, żeby
          głowa zwisała swobodnie, nie napinaj gardła. Aby bardziej się wygiąć,
          unieś pięty, miednicę i klatkę piersiową. Następnie utrzymując
          osiągniętą wysokość, dociśnij znowu pięty do podłogi. Trzymaj kolana i
          stopy na szerokość bioder. Nie pozwól, aby odsuwały się od siebie.
        * Pozostań w
          pozycji 20 sekund lub dłużej i rób pełne oddechy. Kończąc ćwiczenie, na
          wydechu zegnij łokcie i oprzyj czubek głowy na podłodze, a następnie
          zbliż brodę do klatki piersiowej i połóż się na plecach.

    Urdhva dhanurasana
    wzmacnia mięśnie pleców, pośladków i ud. Wykonywanie tej pozycji
    rozciąga cały przód ciała, dzięki czemu zostaje pobudzona praca serca i
    krążenie krwi oraz rozkurczają się narządy wewnętrzne brzucha. Zwiększa
    się dopływ krwi do mózgu, pobudza gruczoły nadnerczy. Wzmacnia, otwiera
    i dodaje lekkości. Ożywia, wyrabia silną wolę i odporność na stres.

    Salamba-sarvangasana - świeca
    Stanie na głowie i świeca są
    ukoronowaniem praktyki asan. Porównuje się je do ojca i matki, którzy
    dbają o harmonię w rodzinie. Pierwsza pobudza, druga wycisza. Obie,
    poprzez odwrócenie siły grawitacji w ciele i obfity dopływ krwi do
    głowy i klatki piersiowej, głęboko regenerują. Mistrz jogi B.K.S.
    Iyengar twierdzi, że wystarczy spędzić w tych pozycjach 15 minut
    dziennie, aby odczuwać stały przypływ sił i energii.

        * Ułóż trzy koce złożone w
          prostokąty o wymiarach 50 cm na 75 cm. Połóż się tak, żeby plecy i
          barki leżały na kocach, a głowa na podłodze. Połóż ręce przy biodrach,
          odciągnij barki od głowy.
        * Zegnij nogi i
          odpychając się rękami od podłogi unieś zgięte nogi i tułów do góry.
          Podeprzyj plecy rękami. Podnoś się wyżej zbliżając klatkę piersiową do
          brody. Ręce opieraj coraz niżej na plecach, aż ustawisz tułów pionowo.
          Wyprostuj nogi i wyciągnij całe ciało w górę. Mięśnie twarzy i gardła
          powinny być rozluźnione. Nie pozwól też, aby plecy się zapadały, a nogi
          pochylały nad twarz. Trzymaj łokcie blisko siebie. Głowa, dłonie, tułów
          i nogi powinny być ustawione symetrycznie.
        * Początkowo
          "stój" w tej pozycji 3 minuty, stopniowo wydłużając czas do 5-7 minut.
          Nie wykonuj jej w czasie menstruacji. Tak jak wszystkie pozycje, ćwicz
          świecę tylko o pustym żołądku. Przerwij, jeżeli odczuwasz napięcie w
          gardle, głowie lub oczach. Po opanowaniu świecy możesz pod kierunkiem
          nauczyciela rozpocząć praktykę stania na głowie.

    Salamba-sarvangasana
    wzmacnia mięśnie pleców i rozluźnia spięte pod wpływem stresu mięśnie
    karku. Reguluje pracę gruczołów dokrewnych: przysadki, szyszynki,
    tarczycy i dotlenia mózg. Zapobiega przeziębieniom i bólom głowy.
    Pomaga w przypadku astmy, zapalenia zatok i oskrzeli. Wycisza, usuwa
    napięcie i chroniczne zmęczenie. Przywraca energię po długotrwałej
    chorobie lub wyczerpaniu. Wzmacnia układ odpornościowy. Pogłębia
    oddech, korzystnie wpływa na trawienie.

    Śavasana - relaks
    Pozycje jogi oczyszczają, całkowicie rozluźniają ciało i wyciszają umysł. Kto
    raz doświadczy stanu głębokiego relaksu, będzie umiał w kilka sekund
    osiągnąć go w każdej chwili swojego życia.

        * Usiądź na podłodze ze zgiętymi
          nogami i udami przyciągniętymi do tułowia. Odchyl się w tył, oprzyj na
          łokciach i powoli, kręg po kręgu połóż się na podłodze.
        * Wyprostuj po
          kolei obie nogi. Wyciągnij tył szyi, twarz skieruj w stronę tułowia,
          zamknij delikatnie oczy i rozluźnij gardło. Ręce ułóż wewnętrzną stroną
          do góry po bokach ciała, rozluźnij dłonie i palce rąk.
        * "Puść" napięcie
          pośladków i ud, tak aby nogi swobodnie opadły na boki. Sprawdź, czy
          leżysz symetrycznie i wygodnie. Jeżeli trzeba, popraw pozycję i od tej
          chwili nie wykonuj już żadnych ruchów.
        * Rozluźnij po
          kolei każdą część ciała, począwszy od nóg, poprzez brzuch, tułów, ręce
          aż do głowy, następnie czoło, policzki, wargi i szczęki. Rozluźnij
          oczy, język i uszy, skieruj całą ich uwagę do wnętrza ciała, jak
          najdokładniej je poczuj. Skup się na wrażeniach dopływających z ciała,
          zachowaj równomierny oddech.
        * Bądź w pełni
          świadoma, nie zasypiaj, nie podążaj za myślami, jedynie zauważaj ich
          pojawianie się i przemijanie. Pozostań rozluźniona, pasywna i
          jednocześnie przytomna. Doświadcz przestrzeni wewnętrznego spokoju i
          ciszy. Zaznaj prostego stanu bycia, istnienia, poczucia "ja". Choć jest
          to naturalny i wszechprzenikający stan, na codzień najczęściej go nie
          doświadczamy, bo podążamy za intensywnymi zewnętrznymi wrażeniami. W
          jodze określa się ten stan jako Sat, Cit, Ananda czyli Byt, Świadomość,
          Szczęśliwość lub duchowa powłoka szczęśliwości.
        * Pozostań w
          pozycji 10-15 minut. Aby nauczyć się relaksu znajdź takie miejsce, w
          którym nikt i nic nie będzie ci przeszkadzało. Ucz się zachowywać ten
          stan w codziennym życiu. Połącz zewnętrzną aktywność ze stałym
          poczuciem wewnętrznej równowagi.

    Śavasana
    wycisza układ nerwowy, usuwa migreny i chroniczne zmęczenie, pomaga
    skumulować energię. Jest pierwszym krokiem w praktyce medytacji. Uczy
    skupienia, introspekcji, wzmacnia świadomość. Może dać pierwsze
    przebłyski doświadczeń duchowych.

    Dhyana - medytacja

    Istnieje wiele technik medytacji, jednak ich cel jest ten sam - doświadczenie
    wewnętrznej przestrzeni i pełni oraz jedności ze światem. Dotrzemy do
    duszy wyciszając umysł. Żeby to osiągnąć, należy skupić się na jednej
    rzeczy. Możemy w tym celu wykorzystać zmysł wzroku (jantra), słuchu
    (mantra), pracę z ruchem (tańce sufickie), relacjami (tantra) lub
    odczucia płynące z ciała (hatha-joga). Każda prawidłowo wykonana asana
    jogi jest medytacją. Angażuje ciało, które przyjmuje określoną pozycję,
    umysł, który obserwuje i analizuje akcję każdej części ciała oraz
    świadomość, która jest świadkiem całej pracy.

        * Pozycja. Usiądź w wygodnej,
          wyprostowanej pozycji np. w siddhasanie przedstawionej na zdjęciu. Nogi
          powinny być rozluźnione i stabilnie oparte na podłodze - stanowią
          podstawę całej asany. Ustaw miednicę i kręgosłup pionowo. Skup się na
          linii biegnącej od dołu miednicy aż do wierzchołka głowy. Wyciągnij się
          w górę wzdłuż tej linii. Unieś mostek, rozszerz klatkę piersiową. Opuść
          i cofnij barki, wydłuż tył szyi i delikatnie opuść brodę w stronę
          mostka. Cały czas utrzymuj aktywne plecy i wyciągnięty kręgosłup. Mocna
          postawa i pełne, równomierne oddechy pomogą ci utrzymać świadomość
          bycia tu i teraz oraz obserwować zmienność umysłu. Zamknij oczy,
          rozluźnij twarz.
        * Rozluźnienie. Wejdź w kontakt z wewnętrzną przestrzenią i
          świadomością. Obserwuj zmiany w ciele, pojawiające się myśli i uczucia.
          Nic z nimi nie rób - nie reaguj, nie dyskutuj z myślami, nie oceniaj.
          Nie porównuj, nie nazywaj, nie wyznaczaj celów do osiągnięcia, nie
          unikaj ani nie lgnij do wrażeń. Nie próbuj zatrzymywać ani wytwarzać
          żadnych doświadczeń. Niczego nie osiągaj. Jedynie zauważaj.
        * Obserwacja. Pozostań w pozycji świadka, widza. Przyjmij
          wszystko co się pojawia z pełną akceptacją. Pozostawaj świadoma całej
          gry umysłu, zachowaj przytomną, czujną uważność. Po pewnym czasie umysł
          się uspokoi i będziesz mogła doświadczyć stabilnej świadomości, w
          której istnieją wszystkie doświadczenia. Myśli będą takimi samymi
          peryferyjnymi wrażeniami jak dźwięki dopływające z zewnątrz i odczucia
          z ciała. Zauważ całe spektrum swojego doświadczenia: to co słyszysz,
          widzisz, czujesz. Osiądź w chwili obecnej, skup się na źródle
          świadomości - centrum w okolicy serca. Trwaj w tym doświadczeniu. Cechą
          duszy jest bycie, istnienie, cechą umysłu jest aktywność. Jeżeli
          zasypiasz lub �wpadasz� w różne stany lub myśli, wróć do obserwacji
          ciała i oddechu.

    Praktyka
    medytacji wymaga przygotowania w postaci asan i ćwiczeń oddechowych,
    które wzmacniają świadomość i czynią ją stabilną. Samo pojawienie się
    stanu medytacji jest formą łaski, która może przyjść gdy będziemy
    ugruntowani w praktyce. Zacznij od 10 minut, stopniowo przedłużając
    czas do pół godziny. Lepiej jest medytować krócej ale regularnie niż od
    czasu do czasu. Początkowe trudności są normalna rzeczą - stała
    praktyka pozwoli je pokonać. Nie ćwicz w czasie depresji lub załamania
    nerwowego.

    Medytacja
    uspokaja układ nerwowy, wycisza i pomaga w regeneracji organizmu.
    Sprowadza nas do kontaktu ze sobą, daje zdrowy dystans do
    rzeczywistości, poczucie wewnętrznej stabilności i oparcia w sobie.
    Uniezależnia od zewnętrznych zawirowań życiowych i pozwala traktować je
    jako wyzwania do wewnętrznego rozwoju. Kieruje nasze poszukiwania
    szczęścia w stronę najgłębszego "ja".

     
  • Pozycje relaksowe
    Słowo „relax” znaczy odprężyć, zwolnić, rozluźnić, osłabić. Według innej definicji relax to spowodowanie lub ułatwienie stanu rozluźnienia, obwiśnięcia, zwiotczenia, uspokojenia, osłabienia i zwolnienia.
    Potrzebę odprężenia i uwolnienia od stanów nadmiernego napięcia psychofizycznego człowiek odczuwał od najdawniejszych czasów. Świadczą o tym znane z historii kultury i cywilizacji różne sposoby odcinania się od przykrych doznań i przeżyć. Taniec, zioła, odosobnienie to niektóre techniki, które stosował człowiek od najdawniejszych czasów.
    Wraz z rozwojem cywilizacji, oddaleniem się od natury poziom stresu, niepokoju wzrósł, szczególnie u ludzi Zachodu. Dla ich potrzeb podejmowano dużo prób opracowania ćwiczeń relaksacyjnych.
    Jednym z najwybitniejszych badaczy stanu relaksacji był niemiecki psychiatra J. Schulz. Podkreślał, że stan głębokiego zrelaksowania osiąga się poprzez racjonalne i powtarzające się ćwiczenia.
    Praktyka jogi, w której wykonuje się poszczególne ćwiczenia, spokojnie oddychając wydaje się być idealnym środkiem relaksacyjnym.
    W praktyce jogi każda, bez wyjątku sesja kończy się relaksem. Świadome rozluźnienie ciała po wykonywaniu asan jest bardzo efektywnym relaksem. Zrelaksowane i wyciszone ciało pozwala na głębszą koncentrację i skierowanie świadomości do wnętrza, gdzie bije źródło naszej wewnętrznej harmonii.
    Pozycje relaksowe (viśranta karaka) to:
    Supta virasana
    Supta Baddha Konasana
    Salamba Purvottanasana
    Salamba Sarvangasana
    Setubandha Sarvangasana
    Viparita Karani
    Śavasana
    Pozycje relaksowe pomagają w szybkim czasie głęboko wypocząć fizycznie i psychicznie, zregenerować siły, uspokoić. Pomagają w tym rozluźnione mięśnie.
    Pozycje te odprężają i wyciszają dając odpoczynek całemu organizmowi. Jednocześnie uczą pogłębionej samoobserwacji, tak ważnej m.in. dla  ćwiczeń oddechowych (pranajamy).
    Leżenie na wznak na ziemi, jak nieboszczyk to śavasana. Usuwa zmęczenie i przynosi spokój umysłu.
    W tej pozycji rozluźniają się wszystkie części ciała, skóra, mięśnie, nerwy. Energia, która zwykle wypływa z ciała, zostaje zwrócona i płynie do wewnątrz. Jest zachowywana , a nie rozpraszana.
     
    Pozycja działa odświeżająco, koi nerwy i wycisza umysł.
    Sposób wykonania: zadbaj, abyś leżał wygodnie, na czymś płaskim. Podczas opuszczania kręgosłupa na podłogę, uczyń go wypukłym, tak, aby kręgi zbliżały się do podłogi jeden za drugim. Boki tułowia powinny rozszerzać się na zewnątrz. 
    Trzymaj klatkę piersiową rozluźnioną.
    Opuszczaj do ziemi podstawę tyłu czaszki. Nie napinaj szyi i gardła. 
    Zamknij oczy. Kiedy rozluźnisz dolną szczękę, Twoje uszy i bębenki uszne będą rozluźnione. Rozszerz łopatki na boki, ale trzymaj barki z dala od szyi, tak, aby leżały płasko na podłodze. Połóż dłonie na podłodze, środkami dłoni do sufitu, trzymaj palce rąk rozluźnione.
    Rozluźniaj skórę na udach, pośladkach, bokach tułowia, rękach, wargach, policzkach, czole. Rozluźniaj wszystkie mięśnie. Spraw, aby skóra była miękka na całym ciele.
    Nie oddychaj głęboko. Oddech powinien być subtelny, gładki i cichy.
    Skieruj mózg, oczy w kierunku ośrodka serca.
    Oddaj siebie, swoje ciało, umysł Matce Ziemi, tak, aby stać się osobą spokojną i pasywną.
    To jest całkowity relaks.
    Pozostań w tej pozycji 10-15 minut.
    (na podstawie Gita S.Iyengar  Joga doskonała dla kobiet)
     
    Patanjali napisał trzy dzieła. O gramatyce (Mahabhyasya), o medycynie (Patańdżalatantra) oraz o jodze (Jogasutry)
    Zwykle przyjmuje się, że Jogasutry powstały w II wieku przed erą chrześcijańską, jednak poszczególne części znane były już dużo wcześniej, a niektóre fragmenty cytowane są w źródłach o prawie 2 tysiące lat starszych.
    Na Joga sutry składa się 196 aforyzmów, które obejmują wszystkie aspekty życia
    Dzieło jest podzielone na cztery rozdziały (pada), które są kolejno zatytułowane:
    1. samadhi pada ( o kontemplacji)
    2. sadhana pada (o praktyce)
    3. wibhuti pada ( o zdolnościach i mocach)
    4. kaivalja pada ( o wolności i wyzwoleniu)
    Cztery rozdziały odpowiadają podziałowi na cztery kasty, cztery stadia życia, cztery cele życia. Ostatecznym efektem postępowania ścieżką wskazaną w Jogasutrach jest doświadczenie bez wysiłkowego, niepodzielnego stanu widza.
    Język Jogasutr jest bardzo trudny, każde słowo w poszczególnej sutrze jest zwięzłe i precyzyjne. Nie mniej pisane były w sanskrycie, który nie jest łatwym językiem do tłumaczenia. Często w terminologii europejskiej nie ma odpowiedników słownych dla teorii zamieszczonych w traktacie.
    Dlatego też jest wiele interpretacji Jogasutr.
    Jedyne polskie (oficjalnie wydane) tłumaczenie jest autorstwa Leona Cyborana „Klasyczna joga indyjska”
    Niewiele wiemy o Patanjalim, autorze Jogasutr. Nie wiadomo, kiedy żył (czy w II, III czy V wieku przed Chrystusem), kiedy napisał swój słynny traktat.
    Legenda głosi, że pewnego razu Wisznu, spoczywający na Adiśeszy, władcy wężów, który służył mu za łoże, oglądał taniec Sziwy. Był zachwycony tym tańcem, zaczął tańczyć wraz z Sziwą. Jego ciało na skutek wibracji tanecznych stało się bardzo ciężkie, tak, że Adiśesza, na którym leżał Wisznu nie mógł złapać tchu, czuł się przyduszany.
    Kiedy taniec się zakończył, ciało Wisznu stało się ponownie lekkie. Adiśesza był zdziwiony tą zmianą, zapytał Wisznu o jej przyczynę.
    Kiedy Wisznu wyjaśnił, że wibracja tańca uczyniła jego ciało ciężkim, Adiśesza zapragnął nauczyć się tańca, aby móc nim zachwycać innych.
    Wisznu powiedział, że niedługo Sziwa obdarzy Wisznu łaską napisania komentarza do gramatyki, a później będzie mógł się poświęcić doskonaleniu w sztuce tańca.
    Adiśeszę to proroctwo bardzo ucieszyło.
    Zastanawiał się, kto mógłby być jego matką na ziemi. Podczas medytacji zobaczył boginkę imieniem Gonika, która modliła się o odpowiedniego syna, któremu mogłaby przekazać to, czego się nauczyła. Pomyślał, że ona byłaby dobrą matką. Czekał na odpowiednią chwile, aby stać się jej synem.
    Gonika miała świadomość, że już niedługo jej pozostało życia, często więc modlił się o syna.
    Patrząc na Słonce (żywego świadka Boga na ziemi) napełniła dłonie wodą i błagała o spełnienie swojego pragnienia. W chwili, gdy chciała ofiarować wodę, otworzyła oczy i popatrzyła na dłonie. Ku swojemu zdziwieniu spostrzegła w nich poruszającego się malutkiego węża, który w końcu przyjął ludzką postać. Ten mały chłopczyk pokłonił się przed Goniką i poprosił ją o zaakceptowanie jako syna.
    Ona z radością wyraziła zgodę i nazwała go Patańdżali.
    Pata znaczy „spadający” lub „opadły lub ”ten, który zstąpił”,  anjali – „ofiara” i „ dłonie złożone do modlitwy”. Od modlitwy Goniki, która miała złożone dłonie do modlitwy pochodzi imię Patanjalego.
    Patanjali, wcielenie Adiśeszy, tego, na którym spoczywa Wisznu, stał się uznanym autorem traktatów o gramatyce, ajurwedzie, Jogasutr.
    Dzieła pokazują, że jogini powinni dążyć do czystości mowy, doskonałości ciała i dojrzałości umysłu.
    Przed zajęciami jogi w niektórych szkołach śpiewa się hymn do Patanjalego w hołdzie dla tego twórcy jogi.
    Jogena czittasja padena waczam
    Malam siarirasja cza waidjakena
    Jopa karot tam prawaram muninam
    Patańdżalim prańdźalir anato smi
    Abahu – puruszakaram
    Sankha – czakrasi – dharinam
    Sahasra – sirasam – svetam
    Pranamami Patańdżalim
    Słowa te oznaczają:
    Oddaję pokłon najszlachetniejszemu z mędrców Patanjalemu, który wskazał drogę do spokoju umysłu w swym dziele o jodze, do jasności mowy w dziele o gramatyce i do czystości ciała w dziele o medycynie. Oddaję cześć Patanjali, którego górna część ciała ma kształt człowieka, który dzierży konchę, zaś jego głowę otacza tysiącgłowa kobra.
    Posąg Patanjalego ma następująca symbolikę:
    Jest to pół wąż, pół człowiek. Ludzka forma oznacza indywidualność człowieka. To, że jest on obdarzony inteligencją, która pozwala mu osiągnąć cel poprzez własne wysiłki.
    Forma węża jest nawiązaniem do tego, że Patanjali jest wcieleniem władcy wężów, a także symbolizuje ruch i ciągłość praktyki, której nie można osiągnąć przed zakończeniem celu.
    Trzy i pół spirali poniżej pępka symbolizują:
    - dźwięk AUM – mistyczny symbol Boga. Każda spirala to jedna litera. Pół spirali to półksiężyc z kropką.
    - trzy guny (jakości umysłu) : sattva, rajasi i tamas. Pół spirali – stan poza nimi.
    - to, że jest mistrzem jogi, gramatyki i Ajurvedy. Pół spirali – osiągnięcie stanu kaivalyi (jedności, wyzwolenia).
    Koncha w lewej ręce symbolizuje stan uważności i gotowości, aby stawić czoła przeszkodom pojawiającym się na ścieżce jogi. Jest również symbolem jnany – mądrości.
    Dysk (cakra) w prawej ręce to symbol opieki. Przezwyciężenie niewiedzy poprzez najwyższe wysiłki.
    Miecz trzymany poniżej pasa oznacza odcięcie ego, dumy i odczuwania „ja”, co jest główną przeszkodą przesłaniającą istotę prawdziwego bytu. Jest to miecz wiedzy (jnana), przezwyciężający niewiedzę (ajnana).
    Kaptur nad głową jest oznaką ochrony ze strony Adiśesy, władcy wężów. Praktykujący nieustannie pozostaje pod jego opieką, pod warunkiem, że poddaje się Najwyższemu, co jest symbolizowane przez złożone ręce w geście namaskara.
    Tysiącgłowa kobra (Sahara sirasam śvetam) oznacza, że Patanjali prowadzi nas na tysiąc sposobów, pokazując nam liczne metody, praktyki i techniki, aby odkryć Duszę wewnątrz nas.
    Patandżali jest najbardziej znany jako autor Jogasutr.
     
    Asana w dosłownym tłumaczeniu znaczy pozycja siedząca.
    Termin ten bywał też używany na określenie kobierca trawy,
    dobrze wygarbowanej skóry zwierzęcej, a także kwadratowej połaci materiału lub maty używanych do wygodnego siedzenia na ziemi.
    W Jogasutrach Patandżalego słowo asana nabrała filozoficznego wymiaru, nawiązującego do praktyki jogi. Według Patandżalego sthira sukham asanam, czyli asana jest doskonałą stabilnością ciała, zrównoważeniem rozumu i szczęśliwością ducha.
    Guruji Iyengar podał następującą definicję asany: „ Asana jest to proces przyjmowania pozycji i zatrzymywania się w niej, w którym poprzez zrównoważenie inwolucyjnego ruchu świadomość uzyskuje stan spokoju”
    Zatrzymywanie się w pozycji oznacza refleksję nad nią. Pozycja zostaje ponownie przemyślana i poprawiona tak, że rozmaite kończyny i części ciała umieszczane są na swych miejscach w odpowiednim porządku, co przynosi im odczucie odpoczynku i lekkości, zaś świadomość doświadcza wówczas spokoju i wyciszenia przenikającego całe ciało - kości, stawy, mięśnie, ścięgna i komórki ("Drzewo jogi"). Jako kombinacja wchodzenia w pozycję i trwania w niej, wykonywanie asany jawi się jako proces o strukturze zbudowanej na powtórzeniach. Ćwiczący wciąż wraca do przyjętej pozycji, by wciąż na nowo dopasowywać ją i poprawiać, zaś ta poprawiona już pozycja jest punktem wyjścia do kolejnych dopasowań.
    Asana będąc wchodzeniem w pozycję i trwaniem w niej jest rodzajem bycia w równowadze
    Być w równowadze oznacza zawierać w sobie zintegrowane przeciwieństwa. W każdej z pozycji współistnieją dwie podstawowe, przeciwstawne sobie tendencje zwane ewolucją i inwolucją Ewolucja to ruch od wnętrza na zewnątrz, inwolucja – ruch odwrotny. Te poruszenia powinny być w równowadze, która daje spokój i wyciszenie.
    Natomiast Gita prezentuje bardziej filozoficzne rozumienie asany, czyli jako utrzymywanie ciała w określonej pozycji z myślą o Bogu, który jest wewnątrz nas. W asanie trzeba stać pewnie. Opanowanie asany przychodzi wtedy, gdy znika wysiłek i pojawia się stabilność, która daje błogość. W tym stanie asana nie jest wykonywana przez ciało fizyczne czy fizjologiczne lecz przez wewnętrzną jaźń. Zostaje osiągnięta jedność ciała, umysłu i duszy. 
    Niezależnie od definicji w szkole Iyengara w praktyce wykonywania asan potrzebna jest dyscyplina i skupienie, aby penetrować jej głębię w najodleglejszych częściach ciała. Należy angażować komórki, włókna, stawy i mięśnie do współpracy z umysłem. Prawidłowe wykonanie asany uwalnia od par przeciwieństw: rozkoszy  i bólu, kurczenia i rozciągania, ciepła i zimna.
    Asany działają psychofizjologicznie, a nie tylko zewnętrznie jak ćwiczenia fizyczne. Rozwijają świadomość wewnętrzną i stabilizują umysł. Joga jest praktyką ciała, umysłu i duszy. W ćwiczeniach fizycznych ruchy mogą być wykonywane z precyzją, podczas gdy w jodze, wraz z precyzją praktykowana jest głębsza uważność, która przynosi równowagę ciała i umysłu.
    Rozwijają mięśnie, usuwają sztywności, dzięki czemu ruchy stają się swobodne. Zajmują się jednak bardziej ciałem fizjologicznym i organami wewnętrznymi niż ciałem fizycznym. Wzmacniają i ożywiają narządy wewnętrzne takie jak wątroba, śledziona, płuca, jelita, nerki. Każda asana jest ćwiczeniem organicznym, które usuwa toksyny.
    Asany można podzielić na kilka grup, z których każda ma nieco inne działanie.
    Pozycje stojące: dające dużo wigoru, odświeżają ciało i umysł, usuwając napięcia i ból. Stymulują trawienie, regulują funkcje nerek poprawiają krążenie i oddech, uczą też zasad właściwego ruchu.
    Pozycje odwrócone: odnawiają cały organizm, odciążając nogi pozbawiają je napięć, przez odwrócenie organów uaktywniają części ociężałe, poprawiają krążenie i tonizują system gruczołów dokrewnych., wzmacniają system nerwowy i emocjonalny.
    Skłony do przodu i siady: usuwają zmęczenie, odświeżają mózg i łagodzą napięcia nerwowe, regulują ciśnienie krwi , pomagają w bezsenności.
    Wygięcia do tyłu: są odmładzające, dodają energii i zwalczają depresję, otwierają klatkę piersiową i uelastyczniają kręgosłup, wzmacniają ramiona i barki a umysł i ciało stają się czujne.
    Skręty: są bardzo efektywne w usuwaniu bólów pleców i głowy i sztywności karku i barków. Gdy tułów jest skręcany nerki i organy brzucha są ćwiczone , co poprawia trawienie. Kręgosłup staje się elastyczny a biodra poruszają łatwiej..
    Pozycje relaksowe - pomagają w szybkim czasie głęboko wypocząć fizycznie i psychicznie oraz zregenerować swoje siły, wyciszyć się i uspokoić.
     
    Ahimsa  - niekrzywdzenie, nieszkodzenie, niezabijanie, czy też niestosowanie przemocy.
    Zasada moralna, która nakazuje nie wyrządzania krzywdy słowem, myślą, uczynkiem żadnym istotom żywym.
    W imię tej zasady nie wystarczy należy zaniechać gwałtu i agresji – trzeba to jeszcze zrobić z miłości do wszystkiego, co żyje, zdawać sobie sprawę z tego, że nasze życie jest nierozerwalnie związane z życiem innych ludzi i dlatego starać się z całych sił pomagać innym. Zwolennik ahimsy jest surowy wobec własnych wad, ale tolerancyjny wobec wad innych.
    Ahima dotyczy również praktyki asan. Osoba praktykująca powinna uwzględniać ograniczenia i możliwości swojego ciała. Nie wolno wykonywać na siłę ruchu, gdyż grozi to urazem, czyli skrzywdzeniem siebie. Z drugiej strony kierując się lenistwem, bądź ulegając słabościom ducha, nie wykonując pełni możliwości ruchu, również jest się w sprzeczności z ahimsą, gdyż zaniedbywanie ciała, uniemożliwianie wydobycia jego pełnego potencjału jest też przemocą, tyranią naszych złych nawyków i charakterów. W asanie trzeba pracować tak, aby zrównoważyć przemoc i brak przemocy.
    Podobnie jest, gdy zbyt zajęci jesteśmy ciałem fizycznym, a zaniedbujemy rozwój intelektualny czy duchowy.
    Doktryna ta została współcześnie upowszechniona przez Mahatmę Gandhiego, który wykorzystał ją w procesie pokojowego zdobywania niepodległości przez Indie.Nadał jej interpretację walki bez stosowania przemocy – non viloence.
    Niyamy – zasady, które powinien przestrzegać jogin w stosunku do siebie. Niyamy afirmują pozytywne postawy i działania. Dzięki tym zasadom wiemy, co należy robić, a czego nie.
    Te pięć nijam odpowiada pięciu powłokom człowieka (ciało anatomiczne, fizjologiczne, mentalne, intelektualne, duchowe) i pięciu elementom natury (ziemi, wody, ognia, powietrza, eteru).
    Przestrzeganie niyamy rozwija życzliwość, współczucie oraz zdystansowanie. Jest dodatkową pomocą w oczyszczaniu ciała, umysłu i rozumu.
    Patańdżali podaje pięć zasad, pozostałe pochodzą z innych tekstów.

    1) Śaucza – czystość. Dotyczy nie tylko czystości zewnętrznej typu kąpiel, wykonywanie asan (pobudzają ciało i usuwają niego toksyny) i pranayamy (czyści i wentyluje płuca), ale i wewnętrznej. Za czystość wewnętrzną uważa się wolność od negatywnych emocji, myśli.
    2) Santosa – zadowolenie i spokój, które są stanem umysłu. Santosa jest pogodzeniem się z tym, co przynosi los, jest zadowoleniem i spokojem umysłu. To głębokie przeświadczenie, że do prawdziwego szczęścia potrzeba nam naprawdę niewiele i że to, co najważniejsze jest nam dane za darmo - Ziemia, Słońce, powietrze, miłość, przyjaźń. Zasada sanotosy to docenianie tego, co osiągnęliśmy, co posiadamy, związana z nimi radość, a jednocześnie dystans do wszelkich strat i nieoczekiwanych sukcesów – nie wpadanie ani w przesadną euforię, ani w czarną rozpacz, ale pogodny spokój.
    3)Tapas – surowość, gorliwy wysiłek, aby opanować pragnienia zmysłowe bez względu na przeciwności. Prowadzi do czystości w myślach, słowach, i uczynkach. Cały proces kształtowania charakteru można nazwać praktyką tapasu. Jest to praca bez jakiejkolwiek egoistycznej pobudki.
    Tapas może dotyczyć ciała – kayika, mowy – vacika lub umysłu manasika
    4) Swadhjaja - studiowanie świętych ksiąg i własnej jaźni. Jest to skoncentrowanie wszystkich sił ciała, umysłu i intelektu do osiągnięcia szczytów duchowych możliwości. Przez svadhjaję rozumiemy również edukację samego siebie, rozwój, zmiana poglądów, wiedza.
    5) Iśwara-pranidhana - poddanie jaźni Bogu, nieangażowanie się w doczesność. To Bóg wie, co jest dla nas dobre, tak więc „niech się dzieje wola Twoja”. Umysł, intelekt i wola poddawane są Bogu.
    Pozostałe zasady:
    Astikya- przekonanie o istnieniu Boga i słuszności św. pism.
    Danam- miłosierdzie- zdobywanie dóbr legalnymi sposobami i rozdzielanie ich pomiędzy potrzebujących.
    -Siddhanta-vakya-śravanam- posłuszeństwo ustanowionym doktrynom.
    -Hri- skromność i pokora przy wykonywaniu dobrych uczynków.
    -Mati- wiara w wiedzę pochodzącą z Ved
    -Japa- recytacja mantr- powtarzanie mantry ma na celu skupienie uwagi na jednej myśli, prowadzi to do jednopunktowej koncentracji.
    -Vrata- obrzędy religijne – odprawianie ich. 
    Yamy –zasady moralne
    Są to zasady postępowania w stosunku do innych, czyli dyscyplina społeczna. Wskazują, czego powinniśmy unikać, aby nie przynieść szkody sobie i innym.
    Yamy nazywane są korzeniem jogi. Pozwalają utrzymać w równowadze 5 organów działania- ręce, nogi, usta, narządy rozrodcze i narządy wydalnicze. Jeśli poprzez ćwiczenia zostaną one opanowane – człowiek nie będzie zdolny do niewłaściwego czy złego postępowania.
    Zasady yamy dzielą się na pięć elementów:
    Ahimsa - nie wyrządzanie krzywdy słowem, myślą i uczynkiem (
    Satya - szczerość, prawdomówność i uczciwość
    Asteya powstrzymanie się od kradzieży lub sprzeniewierzenia majątku albo dobytku drugiego Brahmacarya czystość
    Aparigraha nie przyjmowanie darów oraz posiadanie tylko tego co niezbędne, bez uczucia zachłanności
    Nazywamy je "solennymi, uniwersalnymi ślubowaniami", gdyż są nieograniczone pochodzeniem, miejscem, czasem lub sposobem pojmowania obowiązku. Powinny być one bezwarunkowo przestrzegane przez każdego, a szczególnie przez adeptów jogi, niezależnie od pochodzenia i okoliczności, z zastrzeżeniem dotyczącym różnic kulturowych, takich jaki obrzędy religijne, przyrzeczenia i powołania niektórych ludzi. Kształtują podwaliny zasad, na których opiera się społeczeństwo.
    Istnieje wiele typów ludzkich, o różnych charakterach i temperamentach, dlatego też jest kilka odpowiadających im rodzajów jogi. Są one jednak jak ścieżki górskie, które wszystkie wiodą na szczyt. Im bliżej wierzchołka, tym bardziej się do siebie zbliżają, by w końcu połączyć się w jedną -  Radża jogę. Jogę świadomości. Dzięki skupianiu całej uwagi na świadomości, odkrywany siebie, czyli naszą właściwą istotę, uczymy się przenikać poza naszą osobowość
    Mówi się o niej także asztanga-joga (ośmiostopniowa joga), ponieważ dzieli się na osiem części:
    1. jama - zasady moralne
    2. nijama - samooczyszczanie
    3. asana - pozycje ciała
    4. pranajama - powściągnięcie prany
    5. pratjahara - powściągnięcie wrażeń zmysłowych
    6. dharana - koncentracja
    7. dhjana - kontemplacja
    8. samadhi - skupienie, pełna, doskonała realizacja.
    Tych osiem stopni radża - jogi prowadzi do systematycznego pozyskiwania
    wewnętrznego spokoju, czystości, samokontroli i poznania.

    Dżniana joga
    Jest to joga mądrości, zjednoczenie dokonuje się poprzez poznanie i wiedzę. Według tej praktyki joga jest ścieżką prowadzącą do mądrości przez poznawanie, rozumienie i wiedzę.
    Przeznaczona jest dla osób o dużych uzdolnieniach intelektualnych i zainteresowaniach naukowych. Praktykujący tę ścieżkę pragną traktować wiedzę w kategoriach intelektualnych, dowodzić empirycznie poszczególne teorie, sprawdzać je, klasyfikować, eksperymentować w nowych obszarach wiedzy.
    Pierwszym etapem tej praktyki jest przezwyciężenie (Awidii) niewiedzy i poznawanie rzeczywistych wartości, czyli rozpoznawanie (Wiweka). Drugim - wzniesienie się ponad wiedzę o świecie zewnętrznym w poznanie wieczystego oraz zdobycie „obojętności” na smutki i radości naszej osobowej natury (Wajragja). To prowadzi do trzeciego i ostatecznego stanu zwanego Mukti lub Moksza czyli do wyzwolenia.
    Do kroczących tą ścieżką zalicza się wszystkich uczonych i filozofów od czasów starożytnych po nowoczesnych.
     
    Bhakti oznacza miłość i oddanie Bogu oraz jego stworzeniu, respekt i szacunek do wszystkich żyjących stworzeń i całej przyrody.
    Dla ludzi z natury kochających jest to najprostsza, najłatwiejsza i najbardziej ekstatycznie radosna joga, bowiem sama w sobie jest środkiem, celem i owocem. Żyje się po to, aby móc kochać. Miłość  daje uczestnictwo w naturze Boga.
    Przymiotnikiem, który czasem się używa dla jej określenia, jest „kosmiczna”, chcąc wyrazić jak jest szeroką i wszechogarniającą. Każda myśl każdy czyn, każda tęsknota kieruje się ku Bogu, którego Bhakta widzi wszędzie i w każdym. Uczestnicząc w kosmicznej energii miłości, bierze niejako udział w jej doskonałości, szczęściu, nieśmiertelności Jeśli człowiek choć raz doświadczy i dozna bożej miłości, niczego więcej nie pragnie. Bo prawdziwa miłość to Bóg.
     
    Karma joga
    Słowo karma oznacza działanie, czyn. Każde ludzkie działanie – oddychanie, mówienie, ruch, jak również i myśl oraz każde słowo – to karma.
    Karma joga to joga bezinteresownego czynu, zwanego służeniem, to joga wyzwolenia przez pracę.
    Jest to joga dla człowieka praktycznej działalności. Ludzie, prawdziwie altruistycznie pracujących dla społeczności, których niemało spotyka się w zachodniej cywilizacji idą nieświadomie drogą karma jogi. Cechuje ich spokój i zadowolenie wewnętrzne, które towarzyszy zawsze dobrym czynom.
    Życie ucznia kierującego się zasadami Karma Jogi choć pozornie może nie różnić się niczym od życia zwykłego człowieka w istocie jest zupełnie odmienne. Nie stara się nigdy unikać przykrości i niewygód raczej idzie im naprzeciw uważając je za najlepsze sposobności do wyrobienia charakteru i zdobycia samodyscypliny. Wita wszystko, co mu przynosi los spokojnie i bezosobiscie mniej dbając o własną wygodę i przyjemność aniżeli o dobro innych.
    Widzi jasno iż światem rządzi Prawo Karmy tj. kosmiczne prawo przyczyny i skutku. Wszystko, co człowiek robi, co myśli lub, o czym mówi, według prawa odpłaty, prawa akcji i reakcji, wróci z powrotem do niego. To, co można nazwać szczęściem jest rezultatem wcześniejszych pozytywnych czynów człowieka, a to, co się objawia jako nieszczęśliwy los jest wtórnym rezultatem wcześniejszego negatywnego postępowania. Innymi słowy swoimi czynami współczesnymi człowiek określa swą przyszłość.
    Z karmą łączy się pojęcie dharmy. Oznacza wypełnianie obowiązku przez podjęcie takich zadań, do których mamy wrodzone dyspozycje i zdolności. Nie ma bowiem większej przewiny na drodze indywidualnego rozwoju jak zaparcie się samego siebie
    Karma jogę (podobnie jak hatha joge) należy praktykować łącznie z innymi systemami gdyż bez niej mogą one niewiele przynieść pożytku, a nawet łatwo się wypaczyć.

    Hatha joga
    Ha oznacza energie aktywną, gorącą, słoneczną, męską. Tha pasywną, zimną, księżycową, kobiecą.
    Hatha to stan równowagi między tymi przeciwieństwami
    Podstawą hatha-jogi jest praca z ciałem i oddechem. Na poziomie fizycznym jest to wykonywanie asan (pozycji jogi) których praktyka uelastycznia mięśnie, stawy, ścięgna. Na poziomie fizjologicznym jest to świadome oddziaływanie na narządy wewnętrzne w taki sposób, aby poprawiać ich funkcjonowanie. Prawidłowo wykonywane asany dają stabilność, zdrowie i lekkość. Harmonizują całe ciało, przynoszą psychiczną równowagę i przeciwdziałają chwiejności umysłu.
    Praktyka pranayamy (ćwiczeń oddechowych) uspokaja umysł i wzmacnia oddziaływanie asan. Joga mówi, że długość życia człowieka mierzy się ilością wykonanych oddechów. Długie, spokojne oddechy pozwalają, aby ciało pozostawało w spokoju i odprężeniu nawet pod naciskiem stresu.
    Najbardziej znana w Polsce szkoła hatha-jogi to joga według B.K.S Iyengara. Jest precyzyjna i dynamiczna. W czasie zajęć nauczyciel tej metody będzie przypominał o oddychaniu, przykładając uwagę do precyzyjnego ułożenia stóp, rąk, kręgosłupa, miednicy, zastosuje też pewne pomoce: maty, koce, paski, klocki drewniane, krzesła, liny, drabinki itp. Wszystko po to, aby pozycje były stabilniejsze, dokładniejsze i dostosowane do możliwości osób ćwiczących.
     
    Joga
    Według klasycznej definicji Patandżalego to powstrzymanie poruszeń umysłu. Samo słowo joga oznacza łączyć, scalać, ujarzmiać.
    Najważniejszym aspektem jest wysiłek adepta, aby ujarzmić umysł, co jest potrzebne do zwrócenia się w stronę duchową.
    Obecnie słowo joga służy do określenia wszelkiej praktyki (techniki ascezy i metody medytacji) zmierzających do samodoskonalenia się. Stąd czasami w literaturze można się natknąć na pojęcia joga chrześcijańska, hebrajska.
    Jeszcze węższe znaczenie terminu joga to różne praktyki, które wytworzyły niemal wszystkie religie i systemy filozoficzne Indii.
    Jogin uważa, że istnieje transcendentalny cel, który powinien osiągnąć, jednak nie na drodze religijnych uniesień a systematycznego, praktycznego nastawienia do przeżywanych doświadczeń.
    Z tą definicją zgadza się B.K.S Iyengar (najbardziej popularny, obecnie żyjący jogin), który twierdzi, że joga jest praktyczną filozofią, stworzoną po to, aby jej doświadczać, a nie nad nią dyskutować. Kluczowe pojęcia dla jogi to praktyka (abhyasa) i wyrzeczenie (vairagiya). Dlatego Iyengar proponuje swoją definicję: Joga jest powstrzymaniem cierpienia.
    Wielość definicji a za tym idzie stylów praktyki jogi daje możliwość odnalezienia swojej drogi, która prowadzi do tego samego celu – zjednoczenia swojej świadomości z wyższą.
    Ścieżki jogi są ze sobą wzajemnie powiązane. Są różnymi drogami na szczyt, które w wielu miejscach krzyżują się.
    Te różne ścieżki to: karma-joga, dżniana-joga, hatha-joga, bhakti-joga i radża-joga.
    Na drodze bhakti joga jest się wtedy, gdy człowiek wierzy w Boga i z miłością zwraca się do bliźnich i przyrody, gdy pomaga i wspiera innych jest to karma – joga. Medytacja, ćwiczenia jogiczne prowadzą go w stronę radża -joga, rozmyślania o sensie życia i rozwoju - dżniana – joga. Hatha – joga to praca z ciałem fizycznym, wewnętrznymi procesami energetycznymi i psychicznymi oraz ze świadomością.
     



Polecamy:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10
Joga Festiwal 2019 - Bo coś ta Wierchomla we mnie zostawiła....

108 Powitań Słońca podczas VII Górskiego Maratonu Jogi pamięci Makarego Sieradzkiego - to jedynie podsumowanie tygodnia, który stał się naszym udziałem w połowie lata na Joga Festiwalu w Wierchomli. Pogoda była łaskawa nie tylko do praktyki pod słońcem Beskidu, ale i do górskich wędrówek, więc czas ...

Rozgrzewka i zasady bezpieczeństwa podczas praktyki jogi

To, co najbardziej odróżnia jogę od innych form rekreacji ruchowych, jest to, że jest ona ściśle usystematyzowana, podzielona na stopnie zaawansowania, a pozycje przybierane podczas praktyki są szczegółowo opisane, wyznaczając wysokie standardy bezpieczeństwa oraz osiągania konkretnych efektów po sy...

KURS NAUCZYCIELSKI JOGI INTEGRALNEJ - Ostatnie miejsca!

Trwają zapisy na II Edycję ! Pozostały ostatnie miejsca! Kurs nauczycielski przeznaczony jest dla osób, które pragną zdobyć praktyczne umiejętności i rzetelną wiedzę na temat różnych ścieżek i systemów jogi pod okiem najlepszych w Polsce specjalistów. Zdobyte kwalifikacje i umiejętności oraz końco...

Mindfulness w brytyjskich szkołach. Sposób na emocje ucznia

370 szkół w Wielkiej Brytanii bierze udział w testowym programie wdrażania technik mindfulness do codziennych zajęć. To element szeroko zakrojonego projektu wspomagającego zapobieganie i leczenie psychicznych dolegliwości, na które coraz częściej cierpią młodzi ludzie. ...

Minimalizm w podróży

Aby urlop był prawdziwie minimalny potrzebne są dwie rzeczy: minimalny bagaż i minimalny umysł. Wtedy z całą pewnością odpoczniemy naprawdę.Czy zdarzyło Ci się pojechać na upragnione wakacje i wrócić tak naprawdę zmęczonym? Przeładowane bagaże, targanie ich po lotniskach, dworcach, upychanie w bagaż...

ADŹAPA JOGA - WIEDZA MĘDRCÓW STAROŻYTNYCH INDII. Cykl bezpłatnych wykładów o medytacji w 10 miastach Polski.

ADŹAPA JOGA - WIEDZA MĘDRCÓW STAROŻYTNYCH INDII Cykl bezpłatnych wykładów o medytacji w 10 miastach Polski. Wrzesień-Październik 2019 Adźapa Joga (z angielskiego: Ajapa Yoga), czyli joga nie-dźapa (joga nie-powtarzania), to najbardziej starożytna forma jogi, która była odkryta i nauczana tysiące la...

Bez regeneracji nie osiągniemy równowagi. Co robi z nami stres?

Joga w przeciwieństwie do np. treningu siłowego, aktywizuje przywspółczulną część układu nerwowego odpowiedzialną za rozluźnienie. Wspiera więc w balansowaniu układu nerwowego i jest korzystna dla osób zdrowych, a w wielu przypadkach również dla osób chorych – tłumaczy psycholog zdrowia Mateus...

Siła spokoju i uważności. Jak zapanować na umysłem ?

Umysł ludzki może wirować szybciej niż wiatr, poszukując rozrywki i ucieczki od kłopotów, jakie niosą za sobą dylematy dnia powszedniego. Szukając celu, bezpieczeństwa i radości żyjemy w pomieszaniu, zawzięcie szukając spełnienia, a rzeczywistość prawie nigdy nie odpowiada naszym oczekiwaniom. Te za...

Muzyka indyjska i nada joga

Ideałem, do którego winien dążyć indyjski artysta, jest wywołanie w słuchaczu i widzu doświadczenia estetycznego zwanego rasą. Przyrównuje się ją do ożywczego nektaru, którego skosztowawszy, człowiek zatraca poczucie ciała, a jego dusza rozszerza się i łączy we wspólnym doświadczeniu z innych uczest...

Joga przynosi ulgę. Badania nad chorobą Parkinsona

Techniki relaksacyjne, pranajama i mindfulness pomagają cierpiącym na chorobę Parkinsona w pokonaniu stanów lękowych i depresyjnych – wynika z najnowszych badań, przeprowadzonych na uniwersytecie w Hongkongu. ...

  
kalendarium wydarzeń
Poprzednie
Września 2019
Następne
PWŚCPSN
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
pokaż wszystkie
więcej
pokaż wszystkie
Partnerskie szkoły jogi
  

Partnerzy portalu
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA

  
Joga Portal - Pierwszy, ogólnopolski serwis joga-joga.pl - Kraków - Poznań - Wrocław - Trójmiasto - Lublin
Wakacje z joga, wakacyjne kursy jogi oraz wyjazdy organizowane przez szkoły Jogi z całej Polski. Wyszukiwarka szkół jogi: Kraków, Poznań, Wrocław, Trójmiasto, Lublin a także wiele innych miast z całej Polski. Pozycje jogi, joga na DVD, książki o jodze,joga-sklep, forum a także medytacja, ajurweda, kursy rozwoju oraz masaż tajski. Najnowsze wydarzenia, pytania oraz odpoweidzi, wywiady oraz joga w ciąży i joga dla dzieci - Indie i joga w Indiach a także abc jogi i wakacje z jogą podróżowanie po Azji
LikeSoft