Dołącz do nas na
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA


Słowniczek

szukaj definicji słowa:
 
  • Taniec indyjski
    Tańce indyjskie - tańce religijne pochodzące z terytorium Indii, dzielą się na 7 podstawowych stylów, z których 4 pochodzą z południa kraju:
    Bharatanatiam
    Kathakali
    Kuchipudi
    Mohini Attam
    a trzy z północy:
    Katak
    Manipuri
    Odissi
    Każdy z wymienionych stylów jest niepowtarzalny, wypracował sobie odrębne formy ekspresji i szczegółowe techniki studiowane w zawodowych szkołach, wszystkie one jednak opierają się na dwóch wspólnych elementach: tańcu (nritta) i wyrazie (abhinaya).
    Specyficzną formą są gesty kathakali, które noszą nazwę mudra. Na ten swoisty język migowy składają się 24 gesty, traktowane jak sylaby. Wraz z ruchami brwi, wytrzeszczaniem oczu, charakteryzacją i krokami tworzą odrębny, fascynujący język indyjskiego teatru tańca.
    Spektakle przedstawiają historie bogów i herosów zaczerpnięte z hinduskich eposów: Mahabharaty i Ramajany..
    Jedna z hinduskich legend opowiada, że świat został stworzony przez tańczącego Śiwę. Występował on wtedy pod postacią Nataraja (Pan tańca), a sekrety tańca sam Brahma zawierzył Bharacie, który opisał je w traktacie zatytułowanym Natjaśastra, i to on jest do dziś podstawowym podręcznikiem wszystkich form hinduskiego tańca klasycznego.
    Początkowo były tańczone wyłącznie w świątyniach przez specjalnie wyszkolone do tego celu kapłanki-tancerki zwane dewadasi. Celem tańca było uwolnienie duszy od świata materialnej ułudy i połączenie jej z boskością.
    Klasyczne tańce indyjskie to sztuka bardzo trudna w odbiorze dla niewtajemniczonych. Muzyka jest zupełnie inna niż europejska i przez to może być odbierana jako mało przyjemna do słuchania.
    Oglądanie tańca indyjskiego przez europejczyków może być bardzo trudne, gdyż niezrozumiałe. Opowieść przekazywana przez tancerkę za pomocą mudr, mimiki, nie zawsze jest jasna.
    Tancerka za pomocą mimiki próbuje przekazać całe spektrum emocji: radość, zawstydzenie, przerażenie, smutek.
    Taniec jest bardzo geometryczny. Ręce i nogi układają się w liniach ustawionych do siebie pod pewnymi ustalonymi kątami.
    W tańcach indyjskich nic nie jest przypadkowe. Każdy ruch jest wykonany z najwyższą dostępną danej tancerce precyzją. Nawet strój ma znaczenie. Fascynujące są powiązania pomiędzy różnymi częściami ciała przy ich jednoczesnej niezależności. Ręce współgrają z nogami, wzrok wędruje za ręką itd. A całe ciało tancerki jest jak mandala.
    www.sklep.joga-joga.pl
  • Tarka
    TARKA – refleksja, rozważanie.
    W tradycji sześciostopniowej Igi (szadanga joga) określenie to oznacza doświadczenie.
    Bibliografia
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
    Georg Feuerstein Na początku była liczba Limbus, Bydgoszcz 1995
    Wikipedia - portal internetowy
    (Opr. JM )
     
  • Tattwa
    TATTWA  - rzeczownik nieprzetłumaczalny na język polski, dosłownie. „owość, oność". Prosty pierwiastek bytu, rozumiany równocześnie jako jego zasada. W filozofii Tradycji i w sankhji klasycznej wymienia się 25 tattw:
    1) zasada rozumowa (buddhi)
    2) zasada umysłowa (manas)
    3) zasada poczucia indywidualności ( ahankara)
    4 - 14) zasady poznania zmysłowego – umysł i 10 narządów zmysłów (słuch, dotyk, wzrok, smak, węch) realizujące się w odpowiednich organach ciała (ucho, skóra, oko, język, nos);
    15 – 24) zmysły działania czyli moce warunkujące aktywność (mówienie, chwytanie, chodzenie, wydalanie i prokreacja), którym odpowiadają organy działania (organ mowy, ręce, nogi, odbytnica, przyrodzenie);
    25) przymioty żywiołów czyli tzw. żywioły subtelne (dźwięk, dotyk, kształt, smak i zapach), cechujące żywioły zwane wielkimi lub grubymi (przestwór, wiatr, ogień, woda, ziemia); Oddzielona i nad tymi kategoriami jest zasada czystej świadomości - Purusza.
    Wszystkie tatowa manifestują się także w człowieku (4-14) którego struktura w mikroskali odzwierciedla strukturę bytu.

    W filozofii Tradycji pierwsze tatowa nie stanowią wiecznych i niestworzonych pierwiastków bytu, są one przekształceniami jedynej, odwiecznej tattwa — Absolutu, który w procesie kreacji dokonuje kolejnych transformacji siebie samego, przechodząc od stanu subtelnego, poznawalnego przez organy wewnętrzne (buddhi, manas, ahankara), do stanu grubego, manifestującego się w żywiołach postrzegalnych przez zmysły. Takie pojmowanie procesu twórczego oznacza to, że istotą aktu kreacji są, epistemologiczne w swej naturze, przekształcenia samopoznającego się Absolutu.
    W systemie sankhji klasycznej pierwotna natura (prakryti) uważana jest, na równi z Absolutem, za tattwę odwieczną, której przemijającymi przekształceniami są pozostałe 24 tattwy przy czym epistemologiczna natura procesu twórczego zostaje zachowana, jako że jego przyczyną celową jest samopoznanie puruszy.


    Bibliografia
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
    Georg Feuerstein Na początku była liczba Limbus, Bydgoszcz 1995
    Wikipedia - portal internetowy
    (Opr. JM )
  • Tilaka
    Tilaka (pundraka, bindi) – najczęściej mała okrągła kropka z pasty sandałowej lub glinki malowana na czole hinduskich kobiet i członków niektórych ascetycznych sekt na znak oddania się wybranemu bóstwu.
    Tilaka na czole kobiety to znak, że znajduje się pod opieką mężczyzny. Dotyczy to zarówno żon jak i córek. Zgodnie z tradycją systemu warnaśrama, kobieta powinna mieć zapewnioną ochronę przez całe swoje życie.
    Wyznawcy Kryszny malują tilakę na znak oddania Panu. Twierdzą, że malowanie tilaki pomaga pamiętać, że należą do Kryszny, a Pan chroni ich ze wszystkich stron. Kiedy zaś inni widzą, że jakaś osoba nosi tilakę, to nie tylko pamiętają o Krysznie, ale i uwalniają się od grzesznych reakcji.
    Tilakę najlepiej nakładać po kąpieli albo ogoleniu się. Noszenie tilaki jest szczególnie wymagane w czasie puji, czyli w procesie czczenia Pana w domu. Wtedy może go nakładać każdy domownik a już koniecznie osoba ofiarująca arati (pujari). Można malować tilakę, kiedy odwiedzasz świątynię.
    Uważają, że jest bardzo ważne, aby namalować tilakę w chwili śmierci. Kiedy namalujesz komuś tilakę na czole tuż przed lub tuż po śmierci, osoba ta osiągnie wieczne szczęście. Oczywiście śmierć może nastąpić w każdej chwili i dlatego mądra osoba nosi zawsze tilakę.
    Tilaka w Indiach wskazują na przynależność do określonych grup i oddanie dla jakiejś określonej postaci Boga czy półboga. Ogólnie rzecz biorąc rozróżnia się dwa rodzaje tilaki:
    1) pionowe znaki Vaisnavów, czyli bhaktów Kryszny i Jego inkarnacji
    2) trzy poziome linie Śivaitów – zwolenników Śivy i bezosobowej koncepcji Boga.
    Tilaka najczęściej ma kształt pionowo zorientowanej, wąskiej litery "U" połączonej u swojej podstawy z kształtem przypominającym odwróconą kroplę. Ma kolor od bladożółtego do jasnobrązowego. Niektórzy malują jeszcze pomiędzy dwoma białymi lub jasnożółtymi liniami trzecią, w kolorze czerwonym.
    Tilakę maluje się w 12 miejscach ciała: na środku czoła i u nasady nosa, na brzuchu (po lewej i prawej stronie oraz na środku), na środku klatki piersiowej, na przełyku, na górze i dole ramion obu rąk.
    W zależności od przekazu znaczenie tilaka może być rozmaite i może być tłumaczone jako np:
    odbicie stopy Kryszny oraz listka ulubionej jego rośliny - tulasi
    wyrażone liniami tilaka ściany świątyni Radha-Kryszny, którzy w tilaku reprezentowani są przez miejsce pomiędzy liniami
    Brahma i Śiwa (linie) oraz siedziba Wisznu (przestrzeń między liniami) i Lakszmi (środkowa, czerwona linia)
    Rama i Lakszmana (skrajne linie) z Sitą (środkowa, czerwona linia) i Hanumanem ("kropla" u nasady nosa)
    Tilakę maluje się palcem serdecznym prawej dłoni. Szerokość tilaki powinna odpowiadać odległości między brwiami. Długość – od nasady nosa do linii włosów. Do poprawiania tilaki możesz używać małego palca albo palca trzeciego. Listek powinien rozciągać się od postawy linii i opadać do trzech-czwartych długości nosa. Po czole następuje brzuch, pierś i dołek na szyi, prawa i lewa strona ciała a na końcu kark i dolna część pleców. Znacząc poszczególne dwanaście części ciała należy intonować odpowiednią mantrę
    Bibliografia
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
    Wikipedia - portal internetowy
    Opracowała
    Justyna Moćko
    Justyna@joga-joga.pl
  • Tirukkural
    TIRUKKURAL – święta księga południowych Indii. Autorem był mędrzec imieniem Walluwar (Tiruwalluwar).
    Człon Tiru oznacza w odniesieniu do człowieka – czcigodny, a w odniesieniu do księgi – święty, święta.
    Kural z kolei znaczy skrót, brewiarz, krótkość.
    W wyrazie Tirukkural środkowe „k” uległo podwojeniu zgodnie z wymaganiami pisowni tamilskiej.
    Kural składa się z 133 pieśni, po 10 dwuwierszy każda. Jeden wiersz jest długi, drugi krótki.
    Te 133 pieśni skupione są w trzech księgach:
    1). Arattuppal - o obowiązku [1-38],
    2). Porutpal - o rządności [39-108],
    3). Kamattuppal - o miłości [109-133].
    Na ogół utarły się następujące nazwy kolejnych części: I - Sztuka życia, II - Sztuka rządzenia, III — Sztuka miłości.
    Tytuły podrozdziałów brzmią: Payiram - wprowadzenie,
    Illarawi-yal - o życiu rodzinnym,
    Turawarawiyal - o ascezie,
    Arańyal -o państwie,
    Angawiyal - o członkach rządu,
    Olipiyal - o różnym,
    Kalawiyal - o miłości przedmałżeńskiej,
    Karpiyal -o współżyciu małżeńskim.
    Tirukkural uznawany jest dotychczas w Tamilnadzie za księgę świętą, o czym świadczy to, że na terenie tego stanu, w sądach, świadkowie - oczywiście hinduiści - składają przysięgę, kładąc rękę (zwyczajem zapożyczonym od Anglików) właśnie na tej księdze.
    Pierwsza część Kurala - Sztuki życia cechuje bezkompromisowa prawość, sugestywność dowodzenia oraz mocne trzymanie się ziemskich realiów. Język jest klarowny i komunikatywny, nie wymaga żadnych komentarzy.
    Część druga, Sztuka rządzenia, jako całość nie ma tak wyraźnego oblicza. Celem, jaki miał przyświecać autorowi tego dzieła, miało być przygotowywanie infanta do objęcia dziedzicznego tronu.
    Trzecia część to właściwie nowela erotyczna formalnie udramatyzowana przez przydzielenie poszczególnych kwestii trzem osobom: On, Ona i Przyjaciółka. Przyjaciółka jest pośredniczką pomiędzy kochankami, a zarazem komentatorką ich postępowania.
    Próbka:
    47 O gruntownym przemyśleniu każdego czynu
    463 Mądry nie akceptuje niepewnych poczynań,
    Co na szwank mogą honor wystawić
    53. O stosunku do krewnych i przyjaciół
    524 Cóż, że wielki dostatek człowieka otacza,
    Skoro nie ma nim kogo otaczać
    58. O dobroci
    574 Jakaż korzyść jest z oczu, gdy nie są już w stanie
    Na świat spojrzeć z łagodnym uśmiechem?
    Bibliografia
    Tiruwalluwar Tirukkural Święta księga południowych Indii,.Ossolineum,, 1977
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
     
     
  • Trimurti
    Kiedy mówimy o hinduizmie, mamy na myśli albo panteon niezliczonych, wieloramiennych bóstw albo jedyny Absolut mistyków, brahman. A jednak hinduizm także ma quasi-trójcę, na co wskazuje sanskryckie słowo trimurti. Pojęcie to składa się z tri oznaczającego „trzy" oraz murti oznaczającego „kształt".
    Trimurti jest pojęciem metafizycznym. W ikonografii uosabia je obraz połączonych w jedno trzech wielkich bóstw ludowego hinduizmu, mianowicie Brahmy (Stwórcy), Wisznu (Obrońcy) i Sziwy (Niszczyciela). Artyści przedstawiali to trójkształtne bóstwo jako jedno ciało o trzech głowach. Brahma jest pośrodku, Wisznu po lewej, a Sziwa po prawej stronie.
    Wyobrażenie trójkształtnego bóstwa pojawiło się po raz pierwszy w Mahabharacie, jednym z dwóch narodowych eposów Indii.
    Trimurti wydaje się być próbą połączenia trzech głównych religijnych „wyznań" w łonie hinduizmu: wisznuizmu (skupionego wokół kultu Wisznu), sziwaizmu (obracającego się wokół kultu Sziwy) i nie sektowego braminizmu. Brahma, który był najbardziej abstrakcyjny spośród trzech bóstw, zyskał niewielu wyznawców. Podobnie jak i hinduistyczna triada — wytwór teologicznej spekulacji — nigdy nie stała się obiektem popularnego kultu, mimo że jest powszechnie znanym symbolem hinduizmu.
    Każda z postaci ma określoną rolę do spełnienia w cyklu życia wszechświata: Brahma go stwarza, Wisznu utrzymuje, a Śiwa unicestwia.
    Określenie „trimurti" stosuje się czasami w odniesieniu do trójgłowych wizerunków Sziwy, takich jak słynna kamienna rzeźba Sziwy Maheszwary w jaskini na wyspie Elephanta, w pobliżu Bombaju.
     
     
  • Tryambakam
    Mantra Tryambakam jest popularną mantrą do Siwy. Dosłownie tłumaczenie oznacza – Ten, który ma trzy oka.
    Ofiara złożona w świętym ogniu wraz z tą mantrą jest bardzo oczyszczająca.
    Om tryambakam yajamahe sugandhim pusthivardhanam
    urvaarukoomeva bandhanaam mrityormooksheya maamiritaat
    Istotnym jest rozumienie znaczenia słów, ponieważ sprawia to, że powtarza się z sensem i przybliża efekty.
    OM jest dodawane do początku wszystkich mantr.
    TRYAMBAKKAM odnosi się do Trzech oczu Pana Śiwa. „Trya: znaczy „Trzy”,. „Ambakam” znaczy oczy.
    YAJAMAHE znaczy: "Śpiewamy Twoją chwałę".
    SUGANDHIM odnosi się do Jego aromatu (wiedzy, obecności i mocy, czyli trzech aspektów, który jest najwspanialszy i zawsze rozprzestrzeniającego się wokół. Cudny zapach odnosi się do radości jaką się napełniamy wiedząc, widząc i czując Jego prawe uczynki.
    PUSHTIVARDHANAM: Pushan odnosi się do Sivy jako podtrzymującego ten świat. Pushan jest także wewnętrznym bodźcem wszelkiej wiedzy.
    URVAAROOKAMEVA: „URVA” oznacza wielki, potężny, śmiercionośny.
    „AAROUKAM” oznacza „Chorobę”. Tak więc URVARUKA oznacza śmiertelny i przezwyciężający choroby..
    BANDANAAN oznacza być związanym. Czytane razem z URVARUKAMEVA znaczy: „Jestem związany przez śmiercionośne i potężne choroby”.
    MRITYORMOOKSHEYA oznacza ocal nas przed śmiercią (zarówno przedwczesną śmiercią w świecie fizycznym, jak i niekończącym się kołowrotem śmierci i narodzin).
    MAAMRITAAT znaczy „proszę, daj mi Amritam (odmładzający życie nektar). Czytane z poprzednim słowem znaczy, że modlimy się o 'Amritę” aby uwolnić się od zabójczych chorób i od cyklu narodzin i śmierci.
    Są również inne interpretacje tej mantry, w zależności od tego, z jaką pisownią sanskrycką się spotkamy
     
  • Trzy rodzaje cierpienia w hinduizmie i buddyzmie
    „Cierpienie — głosił Mistrz Eckhart, niemiecki mistyk z trzynastego wieku — to najszybszy rumak unoszący nas ku Bogu." Byron miał coś podobnego na myśli pisząc: „Smutek jest wiedzą", bo właśnie ciężkie doświadczenia i cierpienia przyspieszają nasze dojrzewanie.
    Życie dostarcza nam aż nazbyt wielu okazji do smutku. W istocie, „wszystko budzi smutek", jak zauważył Patandżali, mistrz, który skompilował Jogasutrę, powtarzając pogląd wygłoszony wieki przed nim przez Gautamę Buddę.
    W tradycji buddyjskiej cierpienie wymienia się jako jedną z trzech cech charakterystycznych uwarunkowanej egzystencji.
    Uznanie faktu, iż ludzkie życie jest z natury ograniczone i wiąże je nieuchronność śmierci — to punkt wyjścia wielu nauk duchowych, w tym jogi, Wedanty, sankhji, buddyzmu i dżinizmu. Jednak duchowe tradycje nie pozwalają nam ulec lękowi i strachowi, lecz zachęcają do przezwyciężenia wszelkiego smutku czy cierpienia.
    Według doktryny sankhji istnieje cierpienie trojakiego rodzaju: 1) wewnątrzpsychiczne (adhjatmika),
    2) zewnętrzne czyli wywołane wpływem otoczenia (adhibhautika)
    3) nadprzyrodzone (adhidaiwika).
    Cierpienie wewnątrzpsychiczne ma źródło w naszej własnej psychice: naszych podnietach i pragnieniach, obawach i nieporozumieniach.
    Cierpienie zewnętrzne, jak wskazuje sam termin, pochodzi z zewnętrznego świata, tak jak ból wywołany przez zranienie.
    Według metafizyków hinduskich jesteśmy przedmiotem wpływu gwiazd i oddziaływania wszelkiego rodzaju niewidzialnych istot, a najbardziej spektakularną formą wpływu jest władza demonów. To jest właśnie cierpienie nadprzyrodzone.
    Odkryliśmy (jako gatunek) najrozmaitsze sposoby radzenia sobie z cierpieniem. Odrzucenie to jeden sposób; szaleństwo to drugi. Jednak jedyną metodą, dzięki której możemy zapobiec przyszłemu cierpieniu jest prawdziwa mądrość, objawiająca nam naszą prawdziwą tożsamość. Owa tożsamość to Jaźń transcendentna (purusza), której nigdy nie skala ból, smutek, frustracja i cierpienie. Urzeczywistniając Jaźń, przekraczamy cierpienie.

    Bibliografia
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
    Wikipedia - portal internetowy
    Georg Feuerstein Na początku była liczba, Limbus,: 1995,
     



Polecamy:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10
Yin Joga czyli odmrażanie ciała i reorganizacja energii życiowej

Yin joga to zestaw kilkunastu asan, w których pozostaje się od pięciu do dziesięciu, a nawet dwudziestu minut. Po tym czasie ciało i umysł doznają odmrażania, lekkości i miękkości. ...

Przewlekły ból? Lekarstwem joga!

Przewlekły ból może powodować niekorzystne zmiany w strukturze mózgu. Teraz okazało się, że praktykowanie jogi może łagodzić, zapobiegać, a nawet odwracać skutki tych zmian. ...

Domowa pielęgnacja olejami

Coraz więcej kobiet zdaje sobie sprawę z wyjątkowych właściwości olejów roślinnych przydatnych w pielęgnacji ciała i włosów. Znajdziemy je w kremach do twarzy, balsamach do ciała, odżywkach do włosów czy pomadkach do ust. Skłaniając się ku całkowicie naturalnej pielęgnacji warto rozważyć stosowanie ...

Medytacja Anapana dla dzieci. Dlaczego dzieci powinny nauczyć się medytować?

Anapana to technika medytacji polegająca na rozwijaniu uważności oraz skupienia na naturalnym oddechu. W trakcie wykonywania medytacji wszelkie pojawiające się myśli są pozostawiane w momencie uświadomienia ich sobie. Celem tej praktyki jest zwiększenie zdolności koncentracji i opanowaniu umysłu....

Asany rozciągające mięśnie tylnej strony uda

Mięśnie tylnej strony (kulszowo-goleniowe) są niezwykle ważne w procesie utrzymania prawidłowej postawy ciała, zdrowia kręgosłupa i równowagi miednicy. ...

Wakacje z jogą – sposób na pozytywną zmianę w Twoim życiu.

Wszyscy wiemy, że żeby szczęśliwie, spokojnie żyć powinniśmy o siebie dbać. W szczególności dbać o swoje zdrowie i pielęgnować je. Odpowiednio zbilansowana dieta, ruch, regularne ćwiczenia i czas na wypoczynek, relaks – to wszystko wiemy , ale... No właśnie, życie. W ciągłym biegu, pełne pracy...

PRODUKT TYGODNIA: Zestaw do medytacji

Chcesz komfortowo i wygodnie zasiąść do medytacji? Zaopatrz się w profesjonalny zestaw wykonany z najwyższej jakości surowców. W skład zestawu do medytacji wchodzą dwie poduszki do medytacji Zafu i dwie maty do medytacji Zabuton. ...

Międzynarodowy Dzień Jogi w Trójmieście 25.06.2017 Nowe wiadomości

Międzynarodowy Dzień Jogi do Gdańska 25 czerwca 2017 r. Zapraszamy na teren Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu na gdańskiej Żabiance, gdzie odbędzie się całodzienny festyn rodzinny poświęcony jodze i zdrowiu w godz .8.30 - 19.00. ...

Matka Dalajlamy, przyjaciółka Gandhiego, pomocnica Piłsudskiego. Niezwykłe życie Wandy Dynowskiej.Cz. II

"Jesteś jedną z nas" "Odbyłam z nim długą rozmowę, która stała się początkiem bardzo głębokiego przyjacielskiego stosunku. Gandhi kiedyś powiedział "Oh, you are one of us..." ...

Trzy rodzaje wyzwań na macie

Opanowanie ciała i umysłu do stopnia, aby optymalnie zmniejszyć wszelkie bariery fizyczne i umysłowe - czy ta wizja nie brzmi zachęcająco? Okazuje się, że dla coraz większej liczby osób TAK, dlatego joga staje się coraz bardziej popularna. ...

  
kalendarium wydarzeń
Poprzednie
Czerwca 2017
Następne
PWŚCPSN
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
pokaż wszystkie
więcej
pokaż wszystkie
Partnerskie szkoły jogi
  

Partnerzy portalu
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA

  
Joga Portal - Pierwszy, ogólnopolski serwis joga-joga.pl - Kraków - Poznań - Wrocław - Trójmiasto - Lublin
Wakacje z joga, wakacyjne kursy jogi oraz wyjazdy organizowane przez szkoły Jogi z całej Polski. Wyszukiwarka szkół jogi: Kraków, Poznań, Wrocław, Trójmiasto, Lublin a także wiele innych miast z całej Polski. Pozycje jogi, joga na DVD, książki o jodze,joga-sklep, forum a także medytacja, ajurweda, kursy rozwoju oraz masaż tajski. Najnowsze wydarzenia, pytania oraz odpoweidzi, wywiady oraz joga w ciąży i joga dla dzieci - Indie i joga w Indiach a także abc jogi i wakacje z jogą podróżowanie po Azji