Dołącz do nas na
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA


Słowniczek

szukaj definicji słowa:
 
  • Dajwa
    DAJWA „boskie wyroki, zrządzenie". Forma przymiotnikowa od „dewa" („bóg").
    Jest sanskryckim terminem na określenie „losu" lub „fatum", które rządzą życiem i postępowaniem zarówno samych ludzi, jak i bogów.
    W hinduizmie traktowany jest jako siła wyższa, na którą nikt nie ma wpływu i nikt nie może się przed nią ustrzec. Najczęściej utożsamiana jest z działaniem karmana.
    Dajwa warunkuje ziemskie wcielenie człowieka. O karmanie i dajwie mówi się często, że razem współdziałają, lub nawet są tym samym.
    Wiele tekstów jednak wyraźnie rozgranicza oba pojęcia.
    Wszelkie działanie ludzi i bogów znajduje się pod władaniem dajwy, są jednak możliwości wyrwania się spod tego wpływu lub przynajmniej jego ograniczenia

    Bibliografia
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
    Georg Feuerstein Na początku była liczba Limbus, Bydgoszcz 1995
    Wikipedia - portal internetowy
     
  • DARŚANA
    DARŚANA („widzenie; przekonanie, opinia, pogląd"), nazwa szkoły filozoficznej stosowana w odniesieniu zarówno do ortodoksyjnych szkół bramińskich, jak i do szkół nieortodoksyjnych, np. buddyzmu i dźinizmu.
    W zależności od stosunku do koncepcji uniwersalnego prawa przeszłego działania (karmy), regulującego porządek przemian kręgu wcieleń, wyróżnia się 2 typy darszany:
    1) krijawada - przyjmujące powszechną ważność karmy — szkoły bramińskie, buddyzm, dźinizm
    2) akrijawada - negujące powszechną ważność prawa karmy —materialiści, fataliści i agnostycy.

    W zależności od stosunku do Objawienia darśany dzielą się na:

    1) astika - uznające autorytet Objawienia — szkoły bramińskie
    2) nastika - odrzucające autorytet Objawienia — buddyzm, dżinizm, materialiści, fataliści i agnostycy.
    Charakterystycznym rysem filozoficznej tradycji szkół astika jest bezustanna reinterpretacja poglądów zawartych w Objawieniu. Na kształt prezentowanych przez szkoły astika poglądów wywarły wpływ również szkoły nastika. Wpływ ten wyraża się zarówno w próbach asymilacji poszczególnych koncepcji, jak i w polemice.

    Inne rozumienie słowa Darśana – jest to widzenie intuicyjne lub punkt widzenia w wyrażeniu.
     
  • Dewa
    DEWA - „niebiański, boski, bóg".
    Nazwa najważniejszej klasy istot nadludzkich, związanych z kreacją, porządkowaniem świata i utrzymywaniem w nim ładu.
    Według niektórych wersji mitów kosmogonicznych bogowie są produktem procesu stwarzania kosmosu. Wyraźnie określony jest ich stosunek do ładu kosmicznego, mechanizmu funkcjonowania wszechświata. Są oni zrodzeni z ładu, przestrzegają go, strzegą i pomnażają.
    Interes bogów zbiega się tu z interesem człowieka; on też może egzystować jedynie w ładzie i dzięki ładowi — rozumianemu zresztą bardzo szeroko jako harmonia uniwersalna, realizująca się spójnie, w sposób skorelowany na różnych poziomach.
    Bogów i ludzi łączy więc wspólna troska o zachowanie porządku, któremu zagrażają próby restytucji stanu poprzedzającego, stale podejmowane przez złe moce. Obrona status quo, walka z potęgami demonicznymi, jest podstawową funkcją i zadaniem dewów.
    Bogowie są życzliwi śmiertelnikom i dobrzy dla nich, ale tylko dla tych, którzy z nimi współpracują, a więc dla ludzi zacnych, odprawiających ofiary, przestrzegających powinności, praw i zwyczajów, wolnych od fałszu i oszustwa, nie dybiących na życie innych istot czystych i prawych. Ci, którzy postępują przeciwnie, są traktowani jako demony w ludzkiej postaci.
    Bogowie różnią się od ziemian nieśmiertelnością (życiem wiecznym), wielką potęgą, głęboką mądrością, niezmiennym zdrowiem, niewyczerpanym bogactwem.
    Podobnie jak ludzie, dzielą się w zależności od wykonywanych funkcji: są bogowie-kapłani (Agni, Waruna, dysponenci mocy ofiarnych), wojownicy (Indra) oraz boscy „wajśjowie": rzemieślnicy (Twasztar — grecki Hefajstos), opiekunowie stad i handlu (Puszan).
    W okresie późniejszym dewy przechodzą różne metamorfozy, choć ich podstawowa cecha, czyli związek z ładem, opieka nad ludźmi, którzy ich czczą nie ulegają zmianie. Dochodzi natomiast do głosu tendencja do wyraźniejszej hierarchizacji bóstw, wyodrębnienia istoty wyższej, zwanej Panem ( Iśwara) i zdegradowania większości niebian do roli bogów niższych, podrzędnych.
    Ostatecznie wyłaniają się największe postacie boskie Siwa i Wisznu.
    Bibliografia:
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
     
     
  • Dewadasi
    Dewadasi  - nazwa tancerki kultowej, wykonującej klasyczne tańce hinduskie. Naukę tańca rozpoczynała w bardzo młodym wieku, około 6 roku życia Zazwyczaj mieszkała blisko świątyni, gdyż brały udział w codziennych rytuałach świątynnych i w świętach hinduistycznych, w czasie których ich taniec był postrzegany jako forma daru składanego bóstwu. Uznawana była oficjalnie za boską małżonkę i otaczana dużym szacunkiem.

    Bibliografia
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
    Georg Feuerstein Na początku była liczba Limbus, Bydgoszcz 1995
    Wikipedia - portal internetowy
  • Dharana
    "Koncentrować" znaczy jednoczyć do środka, zbierać się, ogniskować się. Umysłowa koncentracja (DHARANA) oznacza zogniskowanie umysłu na jedynym obiekcie przez określony czas.
    Przeciwieństwem koncentracji jest rozproszenie, roztargnienie tzn. umysł przeskakuje w sposób niekontrolowany od jednego obiektu do innego nie skupiając się na niczym.
    Umysł wędruje w różnych kierunkach, gdyż jest pobudzany przez pięć zmysłów: powonienie, smak, wzrok, dotyk i słuch. Im więcej informacji jest otrzymywane od konkretnego zmysłu, tym mniejszą uwagę poświęca się pozostałym zmysłom.
    Praktykujący powinien nauczyć się powstrzymywać umysł od wędrówki i skierować go na wewnętrzny świat odczuć, myśli i pojęć.
    Umysł może być skupiony nawet sam na sobie - ten fakt ma największe znaczenie, ponieważ daje możliwość kontrolowania umysłu.
    DHARANA oznacza umiejętność skupiania umysłu na życzenie i utrzymywanie go w stanie skupienia przez długi okres czasu na jakimkolwiek przedmiocie.
    Podczas praktyki DHARANY najważniejsze jest, aby nie wymuszać skupienia na umyśle.
    Umysł jest bardzo aktywny: im bardziej próbujesz uciszyć go siłą i zatrzymać, tym bardziej będzie on rozproszony.
    Dlatego dobrą techniką jest skupienie umysłu na wybieranym przedmiocie, a kiedy uwaga przeskoczy na inny obiekt po prostu przywróć ją spokojnie i cierpliwie, z humorem i zrozumieniem dla swojego braku dyscypliny.
    To, co zawsze jest przy nas to nasz oddech, bicie serca.
    Można skoncentrować się na tych doznaniach.
    "Podczas koncentracji (DHARANA), umysł jest jak czysty kryształ, który przybiera kolor obiektu na którym jest umieszczony." JOGA SUTRY
     
  • Dharma
    DHARMA 
    W hinduizmie (bezpośrednie tłumaczenie „trzymać, dzierżyć"), ma bardzo szeroki zakres znaczeń: obowiązek moralny, prawo, etyka, właściwy sposób życia, ustalony porządek rzeczy, ład społeczny., prawda — czyli cały szereg nakazów i zakazów, postaw i działań, zarówno jednostkowych jak i społecznych, utrzymujących świat w równowadze lub też mogących ją zakłócić.
    Najstarsze pojęcie dharma występuje w Rygwedzie jako dharman — kosmiczne,  porządek, prawo naturalne lub boskie, bardzo blisko powiązane z koncepcją ryty, czyli kosmicznego Ładu.
    Różnica między nimi polegała na tym, że ryta oznaczała bezosobowy, kosmiczny porządek i prawo, a dharman — ogół działań jednostkowych i społecznych podtrzymujących ten Ład.
    Zakres praw i obowiązków zmienia się w zależności od okresu życia, w jakim się znajduje człowiek i uzależniony jest od stanu społecznego, w jakim się urodził. Każdy zobowiązany jest do skrupulatnego wypełniania wyłącznie swojej dharmy jednostkowej (swadharma), determinowanej przez karmana. Lepiej jest bowiem wypełniać, choćby nawet źle, ale własną dharmę, niż wypełniać dobrze cudzą.
    W wyjątkowych sytuacjach dopuszcza się wypełnianie obowiązków nie należących do kompetencji danej jednostki. Jest to tzw. apadddharma („dharma stanu zagrożenia"). Okres trwania takiego stanu wyjątkowego powinien być ograniczony do niezbędnego minimum.
    W Buddyzmie słowo dharma tłumaczy się jako podtrzymywać, podpierać. Często w piśmiennictwie rozróżnia się znaczenia pisząc ten wyraz dużą literą jeśli chodzi o naukę Buddy, prawdę czy ostateczną rzeczywistość.
    Dharma jest jednym z podstawowych terminów buddyjskich. Posiada wiele znaczeń:
    Prawo powszechne, ostateczna rzeczywistość
    Doktryna buddyjska, nauki Buddy
    Prawda
    Zjawiska
    Rzeczy, elementy, atomy
    Jest to zespół podstawowych praw przyczyny i skutku istniejący obiektywnie, niezależnie od ludzkiej woli, który można sobie w całej pełni uświadomić dopiero w wyniku oświecenia, ale który jest w uproszczonej wersji dostępny każdemu człowiekowi w formie nauki Buddy, która jest niczym innym, jak tylko klarownym wyłożeniem dharmy.
    Jakkolwiek Dharma, zarówno w hinduizmie jak i buddyzmie jest rozumiana przede wszystkimi jako podstawowe prawa rządzące światem, słowo to stosuje się także do sytuacji jednostkowych. W tym rozumieniu Dharma to właściwe postępowanie, które jest zgodnie z porządkiem całego świata w danym momencie, np.: Dharmą dla ojca jest dobrze wychować dzieci, a dla kierowcy samochodu podporządkowywać się zasadom kodeksu drogowego. Postępowanie zgodne z Dharmą poprawia karmę, a niezgodne psuje.
    W filozofii zachodu najbardziej zbliżonym terminem do dharmy jako obiektywnie istniejącego zespołu praw rządzących światem jest heglowska koncepcja dialektyki metafizycznej oraz stoicka koncepcja pneumy. Zbliżonym pojęciem jest również wprowadzona przez Aleistera Crowleya koncepcja Thelemy.
    Bibliografia
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
    Wikipedia – encyklopedia internetowa  
     
  • Dhyana
    Medytacja (łac. meditatio - zagłębianie się w myślach, rozważanie, namysł) Praktyki mające na celu samodoskonalenie, zalecane szczególnie przez religie Wschodu, takie jak buddyzm, zen, taoizm, konfucjanizm, hinduizm, a ostatnio także przez niektóre szkoły psychoterapeutyczne. Elementy medytacji dają się również zauważyć w chrześcijaństwie i islamie. Wbrew źródłosłowowi nie ma ona nic wspólnego z namysłem, często jest wręcz jego przeciwieństwem.
    Medytacja jest życiem TU i TERAZ; to jest potężne doznanie bezgranicznej potęgi, które może zmienić twoje życie zupełnie i wskazać nowy kurs ku twojemu przeznaczeniu. Medytacja jest wyższym stanem świadomości i dlatego nie może być w pełni zrozumiana jeżeli nie doświadczona.
    Cele medytacji
    Medytacji nadawane są rozmaite cele:
    Poprawa zdrowia fizycznego i psychicznego.
    Rozwinięcie mistrzostwa w określonych sztukach bądź rzemiosłach. W tym właśnie celu praktykowali medytację samurajowie.
    Przygotowanie umysłu na ewentualne nadejście oświecenia.
    Osiągnięcie pełnej kontroli nad swoim ciałem i umysłem (joga, fakirzy).
    Zespolenie się z bóstwem (wedanta, voodoo).
    Zatopienie się w modlitwie do Boga (judaizm, chrześcijaństwo, islam, hinduizm).
    Przećwiczenie procesu umierania i nauczenie się kontroli nad nim (np. medytacja phowa znana z buddyzmu tybetańskiego).
    Usunięcie lęku przed śmiercią
    Najważniejsze odmiany medytacji
    Koncentracja na pojedynczym obiekcie, takim jak kwiat albo świeca, albo oddech. Do tego rodzaju medytacji należy na przykład:
    Vipassana (koncentracja na oddechu) znana w therawadzie.
    Liczenie oddechów i jednoczenie się z oddechem znane z zen.
    Tworzenie a następnie niszczenie mandali - buddyzm tybetański.
    Medytacja z koanem znana z zen.
    Medytacja ruchowa, na przykład:
    Tai chi, qigong stosowane w taoizmie.
    Taniec derwiszów w islamie.
    Ekstatyczne tańce voodoo oraz niektórych religii afrykańskich.
    Asany – pozycje jogi
    Mudry stosowane pomocniczo w buddyzmie i jodze.
    Powtarzanie mantr, czyli pewnych sylab i dźwięków. Do tej kategorii zalicza się na przykład:
    Tzw. medytacja transcendentalna
    Niektóre medytacje buddyzmu tybetańskiego
    Modlitwy do Matki Boskiej z użyciem różańca w katolicyzmie mogą być uznane za szczególny przypadek medytacji przy pomocy mantr.
    Wizualizacje - świadome kierowanie umysłu ku pewnym wyobrażeniom.
    Niektóre medytacje buddyzmu tybetańskiego, np. medytacja trzech świateł obejmują wizualizacje buddów, bodhisattwów lub guru.
    Techniki wizualizacyjne, szeroko stosowane w psychoterapii.
    Utrzymywanie czujności umysłu przy jednoczesnym niepodtrzymywaniu myśli.
    Medytacja zazen znana z zen.
    Shikan-taza znana z zen.
    Szine (Shine) w buddyzmie tybetańskim.
    Spokojne siedzenie znane z konfucjanizmu.
    Długotrwałe utrzymywanie milczenia znane zarówno w buddyzmie (w tym zen) jak i chrześcijaństwie.
    Trans, hipnoza i pokrewne techniki
    Autohipnoza i trans stosowane szeroko w psychoterapii.
    Afirmacje stosowane w psychoterapii.
    Technika linii czasu i inne znane z NLP.
    Techniki znane z metody Silvy.
    Techniki linii Aka praktykowane na Hawajach.
    Biofeedback
    Medytacje zwrócone do wewnątrz - mają zwykle na celu zagłębienie się w swej osobowości, w celu dokonania zmian, wyciszenia lub wzmocnienia różnych jej aspektów, uzyskania pewnych odpowiedzi, lub wzajemnego uzgodnienia różnych elementów osobowości. Do tej grupy zaliczają się np. wszelkie techniki transowe, hipnotyczne, wizualizacyjne, mantry, tai-chi, joga. Czasem (szczególnie w przypadku transu i wizualizacji) są one wykonywane z zamkniętymi oczami.
    Medytacje zwrócone na zewnątrz - mają zwykle na celu zwiększenie czujności i poprawienie koncentracji oraz spontaniczności. Pozwalają żyć "tu i teraz" z mniejszym bagażem przeszłości i przyszłości. Do tej grupy zalicza się na przykład większość technik zen. Na ogół są wykonywane z otwartymi oczami. Wiele spośród medytacji z tej grupy można wykonywać w trakcie codziennych zajęć (istnieje nawet porzekadło: "zen jest twoim codziennym umysłem").
     
  • Dlaczego uczestniczyć w warsztatach jogi
    8 powodow 21. Spotykasz nauczycieli, którzy mają bardzo duże doświadczenie w praktyce według metody Iyengara. Praktykują wiele lat, mają wysokie stopnie nauczycielskie, niejednokrotnie uczą przyszłych nauczycieli.
    2. Poznasz aktualnie obowiązującą wykładnie wykonywania asan Iyengar ciągle doskonali swoją praktykę. Niektórych pozycji nie wykonuje się tak, jak są opisane w „Świetle jogi”. Nauczyciele zapraszani na warsztaty mają stały kontakt z Instytutem w Punie skąd czerpią wiedzę, którą później nam przekazują;-)
    3. Doświadczysz nowego stylu prowadzenia zajęć. Każdy nauczyciel jest osobowością, ma swoisty styl, swój jedyny i niepowtarzalny sposób prowadzenia zajęć;-) Warto tego doświadczyć;-)
    4. Może usłyszysz nowe komendy;-) Kiedy wykonujemy asanę zwracamy uwagę na kilka, kilkadziesiąt elementów. Może teraz usłyszysz o innych aspektach asany?
    5.  Usłyszysz te same komendy, ale wypowiedziane innym głosem. Istnieje takie zjawisko habituacja – przywykanie. Przestajemy reagować na wielokrotnie powtarzający się bodziec, czyli w tym przypadku głos, sformułowanie. Może teraz usłyszysz coś naprawdę?;-)
    6. Masz możliwość „zanurzyć się” w praktykę. Kiedy zajęcia trwają 3- 4 godziny, prowadzący ma czas na zrealizowanie programu, na który nie może pozwolić sobie podczas „normalnej”, półtoragodzinnej sesji. Warsztat zbudowany jest z kilku :wydłużonych” sesji.
    7. Dokładnie, dogłębnie poznasz dany aspekt praktyki. Warsztaty najczęściej zbudowane są wokół konkretnego zagadnienia, które będziesz miał okazję poznać dogłębnie i szczegółowo.
    8. Poznasz bardzo sympatycznych ludzi, którzy podobnie jak Ty, są zafascynowani jogą. A przecież od zawsze wiadomo, że w grupie raźniej;-)
    Zdjęcia Tomasz Zakrzewski
     
  • Dwanaście kluczowych pozycji jogi - opis pozycji
    Vrksasana - pozycja drzewa
    Praktyka jogi ożywia ciało, otwiera serce i uspokaja umysł.
    Ciało. Precyzyjnie wykonywane pozycje (asany) energetyzują całe ciało, wzmacniają i rozluźniają mięśnie, uruchamiają stawy, utrzymują w zdrowiu narządy wewnętrzne.
    Serce. Uważna praktyka odblokowuje zamrożone w ciele emocje. Otwiera serce na radość i miłość. Daje wrażliwość która z czasem przeradza się w intuicję.
    Umysł. Świadoma praca z ciałem i oddechem uspokaja umysł. Pozwala w pełni doświadczyć chwili obecnej, zachować wewnętrzny spokój, nawet podczas aktywnego działania w świecie.
    Harmonia. Zdrowie ciała, integracja serca i umysłu prowadzą do harmonii w codziennym życiu. Pozwala żyć w głębokim kontakcie ze sobą i ze światem.
    Wykonaj pozycję góry - stań prosto ze stopami razem, wyprostuj kolana podciągając rzepki kolanowe, opuść kość ogonową i wyciągnij od niej cały kręgosłup aż do tyłu głowy, unieś i rozszerz klatkę piersiową, cofnij i opuść barki, trzymaj głowę w centrum, wyciągnij szyję. Rozłóż ciężar równo na podeszwach stóp, nie stój bardziej ani na piętach ani na nasadach palców, ani też na lewej lub prawej stopie. Naucz się utrzymywać pionową wyciągniętą pozycję stojąc równo na obu stopach zanim przejdziesz do wykonywania pozycji drzewa.
    Zegnij prawe kolano i pomagając sobie ręką umieść stopę jak najwyżej na wewnętrznej stronie lewego uda. Palce stopy skieruj pionowo do podłogi i dociśnij stopę do uda, aby się nie zsuwała. Odciągnij prawe kolano w tył, aby znalazło się w linii z lewym biodrem. Oprzyj ręce na biodrach i utrzymuj równowagę na wyprostowanej lewej nodze. Skup uwagę na nasadzie palucha lewej stopy i dociśnij ją mocno do podłogi, jest to korzeń pozycji drzewa. Nie pozwól aby tracił on kontakt z podłogą, bo stracisz równowagę.
    Wyciągnij ręce na boki, skieruj wnętrza dłoni do sufitu i unieś ręce ponad głowę. Tak wyciągnij ramiona aby poczuć otwieranie całego tułowia, szczególnie boków brzucha i okolicy barków. Wyprostuj łokcie, nie napinaj szyi. Złącz dłonie i dociśnij do siebie z taką samą siłą wszystkie punkty na dłoniach - palce, nasady palców i nadgarstki. Tułów jest pniem a ręce gałęziami pozycji drzewa.
    Im bardziej wyciągniesz całe ciało, tym pozycja będzie stabilniejsza.
    Patrz przed siebie w punkt na wysokości oczu. Nie napinaj oczu ani twarzy. Zachowaj pełny, równomierny oddech. Pozostań w pozycji 30 sekund.
    Prawidłowo wykonana pozycja angażuje ciało i umysł. Powinnaś czuć równomierne wyciąganie całego ciała od nasady palucha aż po końce palców rąk. Znajdź równowagę pomiędzy wyciąganiem się i rozluźnianiem, pozycja nie powinna tworzyć napięcia w ciele. Mimo że oczy są otwarte wycofaj uwagę do wnętrza ciała aby odczuć moment gdy tracisz równowagę i natychmiast ją przywrócić.
    Na wydechu opuść ręce i nogę, stań w pozycji góry. Wykonaj pozycję tak samo długo na drugą stronę.
    Przeciwwskazania. W przypadku problemów z sercem nie podnoś rąk ponad głowę lecz pozostań z rękami na biodrach lub z rękami wyciągniętymi po bokach tułowia. Jeżeli nie jesteś w stanie od razu zachować równowagi na jednej nodze oprzyj się plecami o ścianę lub stań blisko ściany. Po kilku próbach ćwicz pozycję niezależnie.
    Drzewo jest to doskonałą pozycją wyrabiającą fizyczną i emocjonalną równowagę oraz wyciszającą poruszenia umysłu.
    Ciało. Pozycja drzewa wzmacnia stawy skokowe i mięśnie nóg, wyciąga kręgosłup, otwiera klatkę piersiową i uelastycznia barki. Zauważ,
    że na jedną ze stron jest łatwiej wykonać tą pozycję. Noga, którą w codziennym życiu bardziej obciążamy jest silniejsza i będzie na niej łatwiej stać. Nierównomierne obciążanie nóg prowadzi do deformacji kręgosłupa. Prawidłowo wykonywana pozycja drzewa uświadamia nam i koryguje tą nierównowagę, a równe wyciąganie obu ramion i obu stron tułowia ma zbawienny wpływ na kręgosłup.
    Serce. Jeżeli jesteś emocjonalnie wzburzona pozycja będzie bardzo chwiejna. Emocje wpływają na nasze ciało, ale zależność ta działa też w drugą stronę: pracując z ciałem jesteśmy w stanie wpływać na emocje. Systematyczne wykonywanie pozycji drzewa wzmacnia układ nerwowy i daje emocjonalną stabilność.

    Umysł. Ćwiczenie to uczy koncentracji umysłu. Aby zachować stabilność powinnaś być cały czas skupiona na swoim ciele i utrzymać wyciszony umysł. W momencie, gdy uwaga traci kontakt z ciałem, gdy zaczynamy myśleć o czymkolwiek i tracimy kontakt z chwilą obecną, spadamy. Na początku zatrzymuj uwagę na poszczególnych częściach ciała i dokładnie je ustawiaj, każdy szczegół jest ważny - jest to koncentracja. W momencie gdy będziesz w stanie w niezachwiany sposób odczuwać jednocześnie wszystko: wyciąganie, pracę każdej części ciała, rozluźnienie twarzy, pełny oddech, poruszenia umysłu i równowagę emocjonalną osiągniesz stan kontemplacji.

     
    Trikonasana - pozycja trójkąta
    Joga oznacza harmonię na wszystkich poziomach naszego życia. Dbamy o to aby lewa i prawa strona ciała pracowały tak samo, sztywne obszary rozluźniamy, a słabe wzmacniamy. Jedne pozycje wykonujemy dynamicznie, w innych pozostajemy pasywni. Obie skrajności są potrzebne. Dopiero gdy je poznamy możemy znaleźć równowagę między pracą i odpoczynkiem, byciem z ludźmi i byciem ze sobą, fizycznością i duchowością. Wszystkie te elementy są ważne i wzajemnie się uzupełniają.
    Stań ze stopami razem. Wykonaj głęboki wdech i skocz wyrzucając ręce i nogi na boki. Dystans między stopami powinien wynosić około1,20 metra. Skręć lewą stopę 20 stopni do wewnątrz, a prawą stopę i udo 90 stopni w bok. Całkowicie wyprostuj kolana zaciskając mięśnie z przodu ud i podciągając rzepki kolanowe.
    Na wdechu wyciągnij kręgosłup do góry, a na wydechu pochyl się w prawo opierając prawą dłoń na kostce. Oprzyj lewą rękę na biodrze i cofając lewy bark, skręć tułów na zewnątrz, tak aby stopy, plecy i barki znalazły się w jednej pionowej płaszczyźnie. Wyciągnij lewą rękę do góry.
    Pozostań w asanie 30 sekund utrzymując pełny oddech. Na wdechu unieś tułów. Skręć stopy w lewo i wykonaj pozycję tyle samo czasu na drugą stronę.
    Aby nauczyć się ustawiać ciało w jednej płaszczyźnie wykonaj pozycję opierając się plecami o ścianę. Utrzymanie płaszczyzny jest ważniejsze niż schodzenie prawą ręką do kostki. Jeżeli masz sztywne nogi być może na początku położysz dłoń tylko pod kolanem. Poprzez systematyczna praktykę nogi rozciągną się.
    Trójkąt to jedna z ważniejszych pozycji stojących. Wzmacnia nogi, uelastycznia biodra, rozwija klatkę piersiową. Nogi są fundamentem, od nich zależy utrzymanie prawidłowej postawy ciała. Wady nóg, ich sztywność lub asymetria są jedną z przyczyn problemów z kręgosłupem. Pozycja trójkąta uśmierza bóle pleców i koryguje lekkie skrzywienia kręgosłupa. Na poziomie psychologicznym pozycja ta uczy stać na własnych nogach. Daje poczucie stabilności, ugruntowania, oparcia w sobie. Wyrabia wytrwałość i siłę woli.

     
    Uttanasana - intensywne rozciąganie
    Szukanie spełnienia w świecie zewnętrznym wymaga ciągłego działania. Nadmierna aktywność prowadzi do wyczerpania, odkładanie szczęścia na potem do frustracji. Sukcesem w jodze jest odnalezienie stałego źródła szczęścia w sobie, w prostym doświadczeniu istnienia, trwania. Zatrzymaj się, wróć do siebie, rozluźnij się i doceń to co jest. To czego szukasz jest zawsze tutaj, zawsze teraz, zawsze w Tobie. Doświadcz swojej pełni i z tym poczuciem działaj w świecie.
    Stań z lekko rozsuniętymi stopami i całkowicie wyprostuj kolana. Unieś ręce ponad głowę i spleć przedramiona, chwytając łokciami za łokcie. Na wdechu wyciągnij łokcie do góry rozciągając brzuch, klatkę piersiową i okolice pach.
    Na wydechu, utrzymując długi przód tyłowa i proste nogi pochyl się do podłogi. Skup się na wyciąganiu kręgosłupa i rozciąganiu tylnych części nóg, a nie na sięganiu w dół. Przenieś ciężar ciała na przednią część stóp, skręć uda do wewnątrz i unieś pośladki.
    Całkowicie rozluźnij głowę i pozwól by swobodnie zwisała. Poczuj wrażenia dopływające z ciała: rozciąganie nóg, wyciąganie kręgosłupa, dopływ krwi do głowy, rozluźnienie twarzy i wydłużenie oddechu. Poczuj jedność ze swoim ciałem. Pozostań w pozycji 2 minuty. Wychodząc z niej unieś najpierw dół pleców, następnie mostek, a na samym końcu głowę (nadal w stanie rozluźnienia).
    W przypadku dyskopatii i bólów lędźwi wykonuj pozycję opierając dłonie na ścianie na wysokosci bioder, tak aby tułów był równoległy do podłogi, a nogi pionowo. Pracuj z wydłużaniem kregosłupa i prostowaniem pleców. Poprzez unoszenie pośladków rozciagaj tyły ud.
     Uttanasana jest bardzo regenerującą pozycją. Wycisza umysł, kieruje uwagę do wnętrza i odpręża .W wyniku odwrócenia siły grawitacji w tułowiu krew obficie dopływa do głowy i dotlenia mózg, akcja serca zostaje spowolniona, a oddech wydłużony. Rozluźnia tył ciała, który poprzez to, że jest nieświadomy, jest siedliskiem napięć psychicznych. Jest to świetna pozycja dla osób nadpobudliwych, zestresowanych i zmęczonych. Regularna praktyka łagodzi depresję i reguluje ciśnienie krwi. Jest to świetne przygotowanie do pozycji odwróconych np. stania na głowie.

     
    Paścimottanasana - skłon w przód

    Człowiekiem, który w innowacyjny sposób rozwinął oraz rozpropagował na całym świecie sztukę jogi jest B.K.S. Iyengar, 84 letni dziś mistrz. Pierwszym jego zachodnim uczniem był skrzypek i dyrygent Yehudi Menuhin, któremu Iyengar wyleczył ramię. Ćwicząc po 12 godzin dziennie, w laboratorium swojego ciała odkrył i z naukową precyzją opisał techniki wykonywania pozycji i ich wpływ na nasze ciało i umysł. Stworzył zestawy asan używane w terapii wielu schorzeń. Jako pierwszy zaczął stosować pomoce dzięki którym każdy, niezależnie od wieku i sprawności może czerpać korzyści z praktyki jogi.
    Usiądź na podłodze z wyprostowanymi nogami. Złącz stopy i wyciągnij pośladki do tyłu. Usiądź na guzach kulszowych z miednicą pionowo i prostymi lędźwiami.
    Na wdechu unieś ręce do góry i rozciągnij kręgosłup oraz przód tułowia. Na wydechu, trzymając wyciągnięte, proste plecy i proste kolana pochyl się do przodu i chwyć rękoma nasady małych palców (jeżeli nie sięgasz, trzymaj pasek założony na stopy)
    Pracuj nad dalszym wyciąganiem się od samego dołu pleców. Zbliżaj tułów do nóg, najpierw sięgnij dolnymi żebrami do ud, a następnie staraj się oprzeć czoło na kolanach. W pełnej pozycji brodę opieramy za kolanami.
    Rozluźnij brzuch i głowę. Nie pozwól aby kolana się zginały. Osoba z dyskopatią powinna pochylać sie tylko do momentu, w którym może utrzymać plecy proste. Pozostań w pozycji 1-2 minuty.
    Paścimottanasana intensywne rozciąga cały tył ciała, od pięt przez łydki, uda, plecy, aż do tyłu głowy. Rozciąganie chronicznie napiętych (sztywnych) mięśni uwalnia zablokowaną w nich energię. Pozycja uspokaja pracę serca, tonizuje nerki i wątrobę oraz stymuluje układ rozrodczy. Uczy kierowania uwagi do środka, rozluźnia ciało i obniża aktywność układu nerwowego. Na początku
    możesz mieś trudności z pochyleniem się nóg. W wyniku stałej praktyki osiągniesz nieruchomą i wygodną pozycję w której umysł pozostaje wyciszony i uważny.

     
    Supta baddha konasana - pozycja spętanego kąta

    Przypomnij sobie w jaki sposób i gdzie w ciele odczuwasz miłość, przyjemność, pożądanie, strach, złość, smutek... Częste przeżywanie tych samych stanów zostawia w nim ślad w postaci pobudzenia lub zablokowania energii. Wykonując asany - pozycje jogi wpływasz nie tylko na mięśnie i organy wewnętrzne. Koncentrując się na doznaniach płynących z różnych obszarów ciała, docierasz do ich energii i ograniczających ją emocji, poglądów. Dlatego joga rozciąga nie tylko ciało, ale i umysł.
    Połóż się na podłodze, zegnij kolana i odsuń od siebie uda. Złącz podeszwy stóp i zbliż stopy do pośladków. Opuść kolana do podłogi nie napinając i nie unosząc lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Jeżeli stopy odsuwają się od ciała, palce oprzyj o ścianę.
    Utrzymuj otwartą klatkę piersiową i pełny, spokojny oddech. Zamknij oczy. Skup się na rozciąganiu wewnętrznych stron ud i pachwin. Całkowicie rozluźnij brzuch. Pozwól, aby falował on miękko z oddechami. Poczuj napięcia fizyczne i psychiczne związane z obszarem miednicy i brzucha i staraj się je puścić. Pozostań w pozycji 5-10 minut. Rękami unieś kolana i wyprostuj nogi.
    Supta baddha konasana jest doskonałą pozycja relaksową. Obfity dopływ krwi do brzucha i miednicy pomaga utrzymywać w zdrowiu pęcherz moczowy, u mężczyzny prostatę, a u kobiety jajniki. Przynosi ulgę w przypadku rwy kulszowej i zapobiega przepuklinie. Pozycja ta jest dobrodziejstwem dla kobiet. Sprawia, że miesiączki występują regularnie. Systematycznie wykonywana przed porodem zmniejsza bóle porodowe i przeciwdziała powstawaniu żylaków. Pozwala odczuć i rozluźnić nasze napięcia związane z żywotnością i seksualnością. Uczy ukierunkowania i przekształcenia ich w inne formy siły życiowej: moc, miłość, inteligencję... 

     
    Bharadvajasana I - skręt

    Silny tułów i elastyczny kręgosłup zapewniają prawidłową, wyprostowaną postawę ciała. Niestety, mało aktywny i siedzący tryb życia sprawia, że garbimy się i zapadamy. Powoduje to spłycenie oddechu i spadek żywotności. Sprawdź jak czujesz się gdy pochylisz barki i klatka piersiowa się zapadnie. A teraz wyprostuj plecy, unieś klatkę i wyciągnij szyję do góry. Mistrzowie jogi twierdzą, że wzdłuż kręgosłupa biegną energetyczne kanały nadi ,a wyprostowane plecy zapewniają lepszy przepływ energii. Utrzymywanie otwartej postawy wymaga przytomności i sprawia że rośnie nasza samoświadomość, pozwala działać nie tracąc kontaktu ze sobą. Twoja praktyka uważności - wyprostuj się!
    Usiądź na podłodze, podwiń nogi i umieść je po lewej stronie bioder. Stopy powinny się krzyżować - lewą połóż na prawej. Trzymaj kolana blisko siebie, opuść lewe biodro. Skręć tułów w prawo, oprzyj lewą dłoń na prawym kolanie, a prawą dłoń na podłodze za plecami.
    Trzymaj kręgosłup pionowo, nie pochylaj się na boki lub w tył. Opuść barki, wyciągnij szyję, ściągnij łopatki. W czasie wdechów wyciągaj kręgosłup pionowo do góry, z wydechami odpychaj się rękami i pogłębiaj skręt. Pracę rozpocznij od dołu brzucha, następnie skręcaj okolicę dolnych żeber, mostka, barki i na samym końcu głowę - najpierw w prawo, a ostatecznie w lewo.
    Jeżeli trudno ci utrzymać proste plecy włóż złożony koc pod prawy pośladek, a prawą dłoń oprzyj na ścianie. Pozostań w pozycji minutę. Następnie powtórz ją na drugą stronę. Zawsze wykonuj tą pozycję o pustym żołądku.
    Bharadvajasana jest jedną z prostszych pozycji ze skrętem tułowia. Siedzenie na podłodze zwiększa ruchomość stawów biodrowych, a skręt wzmacnia mięśnie grzbietu oraz uelastycznia barki i kręgosłup. Ma to podstawowe znaczenie dla zdrowia kręgosłupa i pomaga w przypadku bólów szyi i pleców oraz artretyzmu. Masowane i tonizowane są narządy brzucha. Podczas wykonywania skrętu są one ściskane, a obfity dopływ krwi po wyjściu z pozycji oczyszcza je i stymuluje. W wyniku ćwiczenia pogłębia się oddech, wzrasta poziom energii, pojawia się poczucie lekkości i świeżości. Bharadvadja to imię legendarnego jogina.
     

     
    Adhomukha Śvanasana - pies z głową w dół
     
    Ciało ma swoją inteligencję - bardziej pierwotną od naszego racjonalnego umysłu. Samo wie, czego potrzebuje, kiedy mobilizować się, a kiedy wypoczywać. Cały czas wysyła do nas sygnały w postaci poczucia lekkości i energii lub przeciwnie: bólu, ciężkości, wyczerpania. Jakże często ignorujemy te informacje i nadwerężamy organizm poddając go naszej woli, nałogom, zewnętrznym wymaganiom. Dopiero choroba uświadamia nam, że mamy ciało, o które trzeba dbać, by móc cieszyć się tym, co nam oferuje życie. Joga uczy głębszego odczuwania ciała, słuchania go i korzystania z jego mądrości. Wiele pozycji jogi powstało z obserwacji świata przyrody i spontanicznie wykonywanych przez zwierzęta ruchów. Sprawdź sama, jak ożywiająca jest pozycja, w której zwierzęta przeciągają się po przebudzeniu.
    Połóż się na brzuchu. Rozsuń stopy na 30 cm i oprzyj palce na podłodze. Połóż dłonie blisko tułowia, na linii dolnych żeber. Rozszerz palce dłoni, skieruj palce środkowe do przodu.
    Na wydechu unieś tułów i oprzyj się na dłoniach i kolanach. Unieś wysoko pośladki i zrób wklęsły dół pleców. Na kolejnym wydechu oderwij kolana od podłogi i oprzyj się na palcach stóp. Wyprostuj kolana i unieś jak najwyżej biodra, a opuść tułów i rozluźnioną głowę w stronę podłogi. Cały czas prostuj kolana i łokcie, unoś pośladki i "wciskaj" łopatki w stronę mostka. Odpychając się rękami od podłogi wyciągnij całe ciało poprzez barki aż do bioder - jakbyś się przeciągała. Pozostań w pozycji minutę utrzymując pełny oddech i opuszczoną głowę. Jeżeli dłonie ślizgają się po podłodze, oprzyj je o ścianę.
    Pozycja psa z głową w dół pobudza ciało i wycisza umysł. Powoduje dotlenienie mózgu, uspokaja układ nerwowy i zwalnia akcję serca. Usuwa zmęczenie i odświeża ciało. Rozciąga nogi i kręgosłup, dzięki czemu zmniejszają się bóle w dole pleców. Wzmacnia ręce i mięśnie grzbietu. Uczy nas, jak utrzymywać równowagę między aktywnością i pasywnością, jak łączyć intensywną pracę ze stanem wewnętrznego rozluźnienia.
     

     
    Dhanurasana - łuk
    To pozycja, która wzmacnia i odświeża. W codziennym życiu niestety rzadko mamy okazję wykonywać wygięcie w tył. W języku ciała odgięcie się w tył, choćby na oparciu krzesła, gdy siedzimy, oznacza poczucie pewności siebie, własnej mocy i płynącego z tego odprężenia. Pracując z ciałem możemy wpływać na stan naszego umysłu i emocji. Wygięcie w tył "otwiera", pozytywnie nastawia do świata i zwiększa energię.
    Połóż się na brzuchu na podłodze. Zegnij kolana i przysuń pięty do pośladków. Złap rękami kostki u stóp, wyprostuj łokcie. Odciągnij barki w tył i rozszerz klatkę piersiową. Kolana i stopy powinny być rozsunięte na szerokość bioder. 
    Wykonaj pełny wdech, następnie wydech i jednocześnie unieś do góry tułów oraz nogi. Wyciągnij jak najwyżej grzbiety stóp, nie rozszerzaj kolan. Ciężar ciała powinien opierać się na dole brzucha. Skręć ramiona na zewnątrz i ściągnij łopatki w stronę kręgosłupa. Wypchnij nogi do tyłu, aby unieść wyżej tułów. Rękami ciągnij stopy i kolana w górę. Wyciągnij głowę i odchyl ją w tył bez napinania mięśni twarzy. Wygnij się tak jakbyś była naciąganym łukiem. Wykonuj pełne oddechy. Pozostań w pozycji 20-30 sekund, po czym połóż się, puść stopy i rozluźnij się. Powtórz asanę trzy razy. Będąc w tej pozycji za drugim razem złącz stopy, a za trzecim spróbuj złączyć stopy i kolana. Jeżeli zaboli cię dół pleców, nie forsuj ciała i pozostań w mniejszym wygięciu. Nie wykonuj asany w czasie miesiączki i ciąży.
    Trwanie w dhanurasanie daje siłę i wytrzymałość, wzmacnia mięśnie pleców, pośladki i uda. Mocniejsze wyginanie się uelastycznia kręgosłup i barki oraz rozszerza klatkę piersiową. Pomaga utrzymać wyprostowaną, "pozytywną" postawę ciała w codziennym życiu i działa antydepresyjnie. Opieranie się na brzuchu masuje wewnętrzne organy, poprawiając ich ukrwienie.

     
    Urdhva Dhanurasana - mostek

    Jeśli myślisz o systematycznej praktyce jogi, ważną rzeczą jest znalezienie doświadczonego nauczyciela. Gdy ćwiczymy samodzielnie, nie jesteśmy świadomi popełnianych błędów. Nauczyciel powinien pokazać i wyjaśnić, jak wykonywać asany, korygować błędy, a w przypadku trudności lub kłopotów zdrowotnych - wskazać inne sposoby pracy w danej pozycji. Dobry nauczyciel to taki, który ma wieloletnią praktykę oraz wiedzę z zakresu anatomii, psychologii i filozoficznych podstaw jogi. Kontakt do dyplomowanego nauczyciela jogi w swoim mieście znajdziesz na stronie www.yoga.republika.pl
    Połóż się na plecach. Podkurcz nogi i ustaw stopy przy pośladkach. Zegnij łokcie i oprzyj dłonie na podłodze przy barkach. Ręce rozsuń na szerokość barków, a palce skieruj w stronę stóp. Na wydechu unieś biodra nad podłogę wyciągając kość ogonową w stronę kolan. Następnie unieś tułów i oprzyj czubek głowy na podłodze. Zrób dwa pełne oddechy. Pozostając z głową na podłodze, unieś jak najwyżej plecy i pośladki. Rozłóż ciężar ciała równo na rękach i stopach. Na ostrym wydechu dociśnij dłonie i stopy do podłogi, unieś głowę i wyprostuj całkowicie łokcie.
    Pozwól, żeby głowa zwisała swobodnie, nie napinaj gardła. Aby bardziej się wygiąć, unieś pięty, miednicę i klatkę piersiową. Następnie utrzymując osiągniętą wysokość, dociśnij znowu pięty do podłogi. Trzymaj kolana i stopy na szerokość bioder. Nie pozwól, aby odsuwały się od siebie. Pozostań w pozycji 20 sekund lub dłużej i rób pełne oddechy. Kończąc ćwiczenie, na wydechu zegnij łokcie i oprzyj czubek głowy na podłodze, a następnie zbliż brodę do klatki piersiowej i połóż się na plecach.
    Urdhva dhanurasana wzmacnia mięśnie pleców, pośladków i ud. Wykonywanie tej pozycji rozciąga cały przód ciała, dzięki czemu zostaje pobudzona praca serca i krążenie krwi oraz rozkurczają się narządy wewnętrzne brzucha. Zwiększa się dopływ krwi do mózgu, pobudza gruczoły nadnerczy. Wzmacnia, otwiera i dodaje lekkości. Ożywia, wyrabia silną wolę i odporność na stres.

     
    Salamba-sarvangasana - świeca
    Stanie na głowie i świeca są ukoronowaniem praktyki asan. Porównuje się je do ojca i matki, którzy dbają o harmonię w rodzinie. Pierwsza pobudza, druga wycisza. Obie, poprzez odwrócenie siły grawitacji w ciele i obfity dopływ krwi do głowy i klatki piersiowej, głęboko regenerują. Mistrz jogi B.K.S. Iyengar twierdzi, że wystarczy spędzić w tych pozycjach 15 minut dziennie, aby odczuwać stały przypływ sił i energii.
    Ułóż trzy koce złożone w prostokąty o wymiarach 50 cm na 75 cm. Połóż się tak, żeby plecy i barki leżały na kocach, a głowa na podłodze. Połóż ręce przy biodrach, odciągnij barki od głowy. Zegnij nogi i odpychając się rękami od podłogi unieś zgięte nogi i tułów do góry. Podeprzyj plecy rękami. Podnoś się wyżej zbliżając klatkę piersiową do brody. Ręce opieraj coraz niżej na plecach, aż ustawisz tułów pionowo. Wyprostuj nogi i wyciągnij całe ciało w górę. Mięśnie twarzy i gardła powinny być rozluźnione. Nie pozwól też, aby plecy się zapadały, a nogi pochylały nad twarz. Trzymaj łokcie blisko siebie. Głowa, dłonie, tułów i nogi powinny być ustawione symetrycznie.
    Początkowo "stój" w tej pozycji 3 minuty, stopniowo wydłużając czas do 5-7 minut. Nie wykonuj jej w czasie menstruacji. Tak jak wszystkie pozycje, ćwicz świecę tylko o pustym żołądku. Przerwij, jeżeli odczuwasz napięcie w gardle, głowie lub oczach. Po opanowaniu świecy możesz pod kierunkiem nauczyciela rozpocząć praktykę stania na głowie.
    Salamba-sarvangasana wzmacnia mięśnie pleców i rozluźnia spięte pod wpływem stresu mięśnie karku. Reguluje pracę gruczołów dokrewnych: przysadki, szyszynki, tarczycy i dotlenia mózg. Zapobiega przeziębieniom i bólom głowy. Pomaga w przypadku astmy, zapalenia zatok i oskrzeli. Wycisza, usuwa napięcie i chroniczne zmęczenie. Przywraca energię po długotrwałej
    chorobie lub wyczerpaniu. Wzmacnia układ odpornościowy. Pogłębia oddech, korzystnie wpływa na trawienie. 

     
    Śavasana - relaks
    Pozycje jogi oczyszczają, całkowicie rozluźniają ciało i wyciszają umysł. Kto raz doświadczy stanu głębokiego relaksu, będzie umiał w kilka sekund osiągnąć go w każdej chwili swojego życia.
    Usiądź na podłodze ze zgiętymi nogami i udami przyciągniętymi do tułowia. Odchyl się w tył, oprzyj na łokciach i powoli, kręg po kręgu połóż się na podłodze.
    Wyprostuj po kolei obie nogi. Wyciągnij tył szyi, twarz skieruj w stronę tułowia, zamknij delikatnie oczy i rozluźnij gardło. Ręce ułóż wewnętrzną stroną do góry po bokach ciała, rozluźnij dłonie i palce rąk.
    "Puść" napięcie pośladków i ud, tak aby nogi swobodnie opadły na boki. Sprawdź, czy leżysz symetrycznie i wygodnie. Jeżeli trzeba, popraw pozycję i od tej chwili nie wykonuj już żadnych ruchów.
    Rozluźnij po kolei każdą część ciała, począwszy od nóg, poprzez brzuch, tułów, ręce aż do głowy, następnie czoło, policzki, wargi i szczęki. Rozluźnij oczy, język i uszy, skieruj całą ich uwagę do wnętrza ciała, jak najdokładniej je poczuj. Skup się na wrażeniach dopływających z ciała, zachowaj równomierny oddech.
    Bądź w pełni świadoma, nie zasypiaj, nie podążaj za myślami, jedynie zauważaj ich pojawianie się i przemijanie. Pozostań rozluźniona, pasywna i jednocześnie przytomna. Doświadcz przestrzeni wewnętrznego spokoju i ciszy. Zaznaj prostego stanu bycia, istnienia, poczucia "ja". Choć jest to naturalny i wszechprzenikający stan, na codzień najczęściej go niedoświadczamy, bo podążamy za intensywnymi zewnętrznymi wrażeniami. W jodze określa się ten stan jako Sat, Cit, Ananda czyli Byt, Świadomość,
    Szczęśliwość lub duchowa powłoka szczęśliwości.
    Pozostań w pozycji 10-15 minut. Aby nauczyć się relaksu znajdź takie miejsce, w którym nikt i nic nie będzie ci przeszkadzało. Ucz się zachowywać ten stan w codziennym życiu. Połącz zewnętrzną aktywność ze stałym poczuciem wewnętrznej równowagi.
     Śavasana wycisza układ nerwowy, usuwa migreny i chroniczne zmęczenie, pomaga skumulować energię. Jest pierwszym krokiem w praktyce medytacji. Uczy skupienia, introspekcji, wzmacnia świadomość. Może dać pierwsze przebłyski doświadczeń duchowych.
     

     
    Dhyana - medytacja
    Istnieje wiele technik medytacji, jednak ich cel jest ten sam - doświadczenie wewnętrznej przestrzeni i pełni oraz jedności ze światem. Dotrzemy do duszy wyciszając umysł. Żeby to osiągnąć, należy skupić się na jednej rzeczy. Możemy w tym celu wykorzystać zmysł wzroku (jantra), słuchu (mantra), pracę z ruchem (tańce sufickie), relacjami (tantra) lub odczucia płynące z ciała (hatha-joga). Każda prawidłowo wykonana asana jogi jest medytacją. Angażuje ciało, które przyjmuje określoną pozycję, umysł, który obserwuje i analizuje akcję każdej części ciała oraz świadomość, która jest świadkiem całej pracy.
    Pozycja. Usiądź w wygodnej, wyprostowanej pozycji np. w siddhasanie przedstawionej na zdjęciu. Nogi powinny być rozluźnione i stabilnie oparte na podłodze - stanowią podstawę całej asany. Ustaw miednicę i kręgosłup pionowo. Skup się na linii biegnącej od dołu miednicy aż do wierzchołka głowy. Wyciągnij się w górę wzdłuż tej linii. Unieś mostek, rozszerz klatkę piersiową. Opuść i cofnij barki, wydłuż tył szyi i delikatnie opuść brodę w stronę mostka. Cały czas utrzymuj aktywne plecy i wyciągnięty kręgosłup. Mocna postawa i pełne, równomierne oddechy pomogą ci utrzymać świadomość bycia tu i teraz oraz obserwować zmienność umysłu. Zamknij oczy, rozluźnij twarz.
    Rozluźnienie. Wejdź w kontakt z wewnętrzną przestrzenią i świadomością. Obserwuj zmiany w ciele, pojawiające się myśli i uczucia. Nic z nimi nie rób - nie reaguj, nie dyskutuj z myślami, nie oceniaj. Nie porównuj, nie nazywaj, nie wyznaczaj celów do osiągnięcia, nie unikaj ani nie lgnij do wrażeń. Nie próbuj zatrzymywać ani wytwarzać żadnych doświadczeń. Niczego nie osiągaj. Jedynie zauważaj. Obserwacja. Pozostań w pozycji świadka, widza. Przyjmij wszystko co się pojawia z pełną akceptacją. Pozostawaj świadoma całej gry umysłu, zachowaj przytomną, czujną uważność. Po pewnym czasie umysł się uspokoi i będziesz mogła doświadczyć stabilnej świadomości, w której istnieją wszystkie doświadczenia. Myśli będą takimi samymi peryferyjnymi wrażeniami jak dźwięki dopływające z zewnątrz i odczucia  ciała. Zauważ całe spektrum swojego doświadczenia: to co słyszysz, idzisz, czujesz. Osiądź w chwili obecnej, skup się na źródle wiadomości - centrum w okolicy serca. Trwaj w tym doświadczeniu. Cechą uszy jest bycie, istnienie, cechą umysłu jest aktywność. Jeżeli asypiasz lub �wpadasz� w różne stany lub myśli, wróć do obserwacji iała i oddechu.
    Praktyka edytacji wymaga przygotowania w postaci asan i ćwiczeń oddechowych, tóre wzmacniają świadomość i czynią ją stabilną. Samo pojawienie się tanu medytacji jest formą łaski, która może przyjść gdy będziemy gruntowani w praktyce. Zacznij od 10 minut, stopniowo przedłużając zas do pół godziny. Lepiej jest medytować krócej ale regularnie niż od zasu do czasu. Początkowe trudności są normalna rzeczą - stała raktyka pozwoli je pokonać. Nie ćwicz w czasie depresji lub załamania erwowego.
    Medytacja spokaja układ nerwowy, wycisza i pomaga w regeneracji organizmu. prowadza nas do kontaktu ze sobą, daje zdrowy dystans do zeczywistości, poczucie wewnętrznej stabilności i oparcia w sobie. niezależnia od zewnętrznych zawirowań życiowych i pozwala traktować je ako wyzwania do wewnętrznego rozwoju. Kieruje nasze poszukiwania sczęścia w stronę najgłębszego "ja".
    JOGA! CENTRUM Adama Bielewicza
    www.joga.net.pl
     
     
  • Dwara
    Ludzkie ciało jest tak zbudowane, że uwagę świadomości nieustannie przykuwają zdarzenia z zewnętrznego otoczenia. Wszystkie duchowe tradycje są co do tego zgodne. To percepcja zmysłowa uruchamia mechanizm, dzięki któremu świadomość jest wciągana w zewnętrzną rzeczywistość. W hinduizmie ciało porównuje się do zamku, który ma dziesięć bram (dwara).
     — metafora ta ma jakieś 4 000 lat i wywodzi się z Atharwawedy, gdzie mówi się o dziewięciu bramach.
    Owe bramy to otwory ciała umożliwiające najbardziej bezpośredni i najbardziej intensywny kontakt ze światem zewnętrznym. Owe 10 bram to:
    dwoje oczu,
    dwoje uszu,
    dwoje nozdrzy,
    usta,
    otwór cewki moczowej,
    odbytnica
    szew strzałkowy na szczycie głowy.
    W Katha –upaniszada wspomina się o 11 bramach, czyli dodaje się pępek.
    W Atharwawedzie funkcjonuje 9 bram.
    Najważniejszą, z punktu widzenia duchowości, bramą jest szew strzałkowy utworzony wskutek połączenia dwóch kości ciemieniowych czaszki. U niemowląt te dwie kości są jeszcze rozdzielone, tworząc miękki obszar na ciemieniu.
    Miejsce to zwane jest także „otworem brahmicznym" (brahma-randhra) albo „kołem wygaszenia" (nirwana-czakra). Obie techniczne nazwy wskazują, że to właśnie w tym miejscu indywidualna świadomość (citta) łączy się ze świadomością uniwersalną (cit). Jest to także miejsce, poprzez które jogin może dowolnie opuszczać ciało, czy to w chwili śmierci, czy też po to, by świadomie podróżować poza ciałem.
     
  • Dźiwa
    W Rygwedzie istota życia i zasada bytu ludzkiego, określana jest 3 terminami:
    1) dźiwa  - biologiczna  i funkcjonalna osobowość, odróżniająca jedną jednostkę od innej, doznająca cierpień oraz radości, zarówno na ziemi, jak i w zaświatach, stosownie do uczynków popełnionych za życia
    2) manas („umysł") — niematerialna lub bardzo subtelna struktura istoty ludzkiej. Siedziba twórczych myśli oraz wszelkich emocji. Za jego siedzibę uważa się zazwyczaj serce. Jest on głównym środkiem poznania, a także łącznikiem pomiędzy światem zewnętrznym a zmysłami
    3) asu („moc żywotna, istota bytu") — siła życiowa, która ożywia bezwładną materię, powoduje odczuwanie bodźców zmysłowych i ogólnie służy do poruszania istoty ludzkiej. Pojęcie asu oparte jest na koncepcji oddechu, który jest zauważalnym i odczuwalnym znakiem życia i funkcjonowania organizmu.
    Według wierzeń wedyjskich dusza po śmierci człowieka zachowuje w zaświatach zachowuje swą jednostkową tożsamość, swoją indywidualność. Tworzy ją bowiem „umysł" (manas), będący siedzibą i nośnikiem indywidualnych cech osobowych, oraz asu jako ożywiająca siła życiowa. Zmarli obdarzeni są więc zdolnościami intelektualnymi, zdolnymi do postrzegania, poznawania, odczuwania radości, smutku, bólu i pragnień.
    Począwszy od upaniszad mitologia hinduska często określa duszę jako „człowieczka wielkości kciuka" (anguszthamatra purusza).
    Kathn-Upanisza-da mówi o duszy następująco: „Nie rodzi się, ani nie umiera natchniony mędrzec, on z niczego nie powstał, ani niczym się nie staje. Niezrodzony, stały, wieczny, ten pradawny, nie jest zabijany w zabijanym ciele" (KU 2.18). Dusza jest więc niezniszczalnym, niewidzialnym, wiecznym, niezmiennym elementem bytu ludzkiego. Zawsze czystym, wolnym i wszechobecnym.
    W Gorakszapaddhati dziwę porównuje się do byka, „który jest potrójnie związany„ i „wydaje potężny ryk”, co sugeruje, że człowiek jest związany trzema podstawowymi składnikami (gunami) natury.
    Kauladżniananirnaja stwierdza, że człowiek nazwany jest dźiwą, gdy mieszka w ciele, a kiedy uwolni się z pęt cielesnych zostaje najwyższym Śiwą. W chwili śmierci dźiwa opuszcza ciało przez czubek głowy (w przypadku joginów) lub przez inne otwory w ciele (w przypadku ludzi duchowo nie przygotowanych)
    Ogólnie można powiedzieć, że na pojęcie duszy, w rozumieniu hindusów, składa się element duchowy (purusza, atman) oraz otaczająca go powłoka z ciała subtelnego, które przyjmuje na siebie wszelkie „zabrudzenia", pochodzące od karmana, i doznaje w związku z tym cierpień i radości, a także umożliwia przechodzenie z jednego wcielenia w inne.

    Bibliografia
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
     
  • Dźniana-Bandhu
    Dźniana-Bandhu  - przyjaciel wiedzy. Tym określeniem nazywano intelektualistę badającego sprawy duchowe, który nie potrafił wcielić w życie swoich zainteresowań.
     
    Bibliografia
    Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
    Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
    Georg Feuerstein Na początku była liczba Limbus, Bydgoszcz 1995
    Wikipedia - portal internetowy
    (Opr. JM )
     



Polecamy:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10
Joga kundalini – przebudzenie i opanowanie energii

Mnogość zajęć, które określane są jako różne rodzaje jogi, może już przyprawić o zawrót głowy. Wśród nich pojawia się kundalini. Samo słowo brzmi magicznie, a jogę kundalini otacza aura tajemnicy. Jest to jednak, wg jej zwolenników i adeptów, esencja jogi, emanacja życiowej energii, która przepływa ...

Jak wybrać matę do jogi?

Obecnie na rynku dostępnych jest wiele rodzajów i odmian mat do jogi. Różnią się fakturą, grubością, długością, kolorem, trwałością i tym, co najważniejsze, czyli parametrami antypo­ślizgowymi oraz ceną. Dlatego zawsze pojawia się pytanie - którą matę mam wybrać i czym się kierować przy wyborze?...

Przepisy ze zdrowej misy: Jarmużki z kuskusem

Jarmuż jest wyjątkową odmianą kapusty, uprawianą od starożytności do celów ozdobnych oraz jadalnych. Popularnością cieszy się przede wszystkim ze względu na bogatą zawartość przeciwutleniaczy, witaminy C i K, wapnia, żelaza oraz sulforafan – związków mających właściwości antynowotworowe. ...

Jak odzyskać czas?

Czas. Gdyby był na sprzedaż, pewnie byłby najlepiej sprzedawanym towarem na świecie, a w bankach ustawiałyby się kolejki po kredyt na zakup czasu. Niestety, a może "stety" nie można go kupić za żadne pieniądze. Ale dzięki filozofii slow life i minimalizmowi można nauczyć się, jak go odzyskać. ...

Joga i podnoszenie odporności na infekcje. To działa !

No i nadeszła. Jesień. A wraz z nią niestety sezon przeziębień i innych infekcji. Ale na szczęście nie jesteśmy bezradni wobec atakujących nas zewsząd zarazków. Możemy szybko podnieść swoją odporność dzięki praktyce jogi, co udowodniły już liczne badania naukowe....

6 pozycji jogi, które możesz wykonać jeszcze zanim wstaniesz z łóżka.

Znasz to uczucie, kiedy budzik dzwoni wcześnie rano, żwawo odkrywasz kołdrę i wstajesz z łóżka z uśmiechem na twarzy? Ja też nie ;) Ale to nic, poranki bywają trudne - to fakt, tylko nie wtedy, kiedy masz 6 przyjemnych powodów, żeby zamiast kolejny raz przedłużać drzemkę zacząć się powoli przebudzać...

Pietyzm w praktyce jogi

Dużo pisze się o jodze. Pisze się o jej dobroczynnym wpływie na organizm (ciało, sylwetkę, narządy wewnętrzne, kręgosłup) i psychikę. Warto jednak podkreślić jeszcze jeden rzadziej omawiany element, a mianowicie wpływ jogi na postawę życiową - na podejście do samego siebie, do innych ludzi oraz nast...

Nie taki kij straszny jak go malują … Jak oswoić chaturangę?

Nic nie wprowadza w lepszy nastrój jak kilka Powitań Słońca o poranku. Kiedy płynnie przechodzisz z jednej pozycji do drugiej, a ciało w pełni współgra z oddechem, czujesz jak powoli rozbudza się każdy mięsień a umysł staje się coraz bardziej trzeźwy. I wszystko byłoby pięknie, gdyby nie chaturanga ...

Premier, który propaguje jogę i narodowe wartości

Miłośnicy jogi na całym świecie, nawet jeśli w ogóle nie interesują się polityką, na pewno słyszeli nazwisko premiera Indii. Narendra Modi jest wielkim orędownikiem jogi, dzięki jego staraniom ustanowiono Międzynarodowy Dzień Jogi, a UNESCO wpisało ją na listę dziedzictwa niematerialnego świata....

Od przybytku boli głowa

Minimalizm został w ostatnich latach mocno spopularyzowany w Stanach Zjednoczonych i Europie, przesyconych wszechogarniającym konsumpcjonizmem. Jednak ojczyzną minimalizmu jest Japonia. Wynika on z japońskiej tradycji i stylu życia. Co zatem radzą japońscy mistrzowie minimalizmu?...

  
kalendarium wydarzeń
Poprzednie
Października 2017
Następne
PWŚCPSN
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
pokaż wszystkie
więcej
pokaż wszystkie
Partnerskie szkoły jogi
  

Partnerzy portalu
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA

  
Joga Portal - Pierwszy, ogólnopolski serwis joga-joga.pl - Kraków - Poznań - Wrocław - Trójmiasto - Lublin
Wakacje z joga, wakacyjne kursy jogi oraz wyjazdy organizowane przez szkoły Jogi z całej Polski. Wyszukiwarka szkół jogi: Kraków, Poznań, Wrocław, Trójmiasto, Lublin a także wiele innych miast z całej Polski. Pozycje jogi, joga na DVD, książki o jodze,joga-sklep, forum a także medytacja, ajurweda, kursy rozwoju oraz masaż tajski. Najnowsze wydarzenia, pytania oraz odpoweidzi, wywiady oraz joga w ciąży i joga dla dzieci - Indie i joga w Indiach a także abc jogi i wakacje z jogą podróżowanie po Azji
likesoft