Doł±cz do nas na
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA


Obrona przeciw inwazji z zewn±trz - wskazówki Buddy dla rz±dz±cych.

  • ¶roda, 18 listopada 2015
11 listopada obchodzili¶my rocznicę odzyskania Niepodległo¶ci Polski po 123 latach niewoli. Z tej okazji prezentujemy opracowane przez S.N Goenkę wykłady Buddy dla rz±dz±cych. W kilku sutrach przeszło 2500 lat temu Budda radził władcom pytaj±cym go, jak utrzymać silne, niepodległe państwo. I co najciekawsze, s± to bardzo pragmatyczne wskazówki, bardzo dalekie od pacyfistycznych wizji. Niezwykle aktualne mimo upływu czasu. Polecamy. 
Cesarz A¶oka, który kochał swoich poddanych jak własne dzieci, poczynił dla ich obrony godne na¶ladowania ustalenia dotycz±ce bezpieczeństwa w jego imperium. Zorganizował jeszcze lepsz± obronę na granicach królestwa, aby zniechęcić zachłannych s±siadów do przekraczania ich i ciemiężenia ludu. Wewn±trz imperium jedynie kilku postępuj±cych bezprawnie złoczyńców zagrażało pokojowi i harmonii poddanych. Ale zagrożenie inwazj± na granicach imperium pochodziło od dobrze zorganizowanych armii s±siednich królestw. Dlatego konieczne było strzeżenie granic za pomoc± silnej armii, aby odstraszała potencjalnych agresorów.
Cesarz A¶oka znał siedem zasad obrony republiki, których nauczał Budda, aby lud Liczczhawi stawił czoło zewnętrznej agresji. Zmodyfikował pierwsze dwie zasady i zaadaptował pozostałych pięć w ich oryginalnej formie, tak jak zostały przekazane przez Buddę.
Pierwsze zasada mówiła, że wszyscy ksi±żęta Wadżdżi powinni regularnie się gromadzić i odbywać częste spotkania. Druga zasada zalecała ksi±żętom Wadżdżi gromadzenie się w harmonii, rozjeżdżanie się w harmonii i działanie w harmonii podczas wypełniania swoich obowi±zków.
Cesarz A¶oka był monarch± absolutnym w swoim imperium. Dlatego sam podejmował wszystkie ważne decyzje w imperium, a nie doradcy. Niemniej w czasach kryzysu zwoływał ministrów i wyższych urzędników do sali zgromadzeń i zasięgał ich porady. Ustanowił także radę, która miała w razie konieczno¶ci omawiać ważne problemy.
Poza tymi dwoma zasadami cesarz A¶oka postępował zgodnie z pozostałymi zasadami dokładnie tak, jak były nauczane przez Buddę w sutrze Sarandada, aby zapobiec upadkowi królów.
vippasana 
Zasady te s± następuj±ce:

1. Nie pozwalaj na to, na co wcze¶niej nie zezwolono, nie unieważniaj wcze¶niejszych zezwoleń i postępuj w zgodzie z dawnymi tradycjami i zasadami postępowania.

2. Szanuj, czcij i poważaj starszych i uważnie wsłuchuj się w ich m±dro¶ć.

3. Nie uprowadzaj i nie przetrzymuj sił± kobiet należ±cych do innych.

4. Szanuj, czcij i poważaj ¶wi±tynie w kraju i poza nim i stale sprawuj nad nimi opiekę.

5. Zapewnij ochronę i wsparcie osobom ¶więtym i arahantom, tak aby w przyszło¶ci ci arahanci tam się osiedlali, a ci, co już mieszkaj±, mogli żyć wygodnie.
Anguttara Nikaya 2.7.21 Sarandada Sutta
Dodatkowo cesarz A¶oka surowo przestrzegał sutry Nagaropama, czyli ważnego wykładu wygłoszonego przez Buddę dla monarchy absolutnego w celu obrony jego poddanych przed zewnętrzn± agresj±.
Kraj jest zawsze atakowany z zewn±trz na swoich granicach. Dlatego obrona w prowincjach przygranicznych powinna być dostatecznie silna, aby zniechęcić agresora, który ¶miałby wkroczyć w granice kraju. Wojska w prowincjach przygranicznych powinny być wystarczaj±co silne, aby całkowicie rozgromić każdego agresora, który wkroczyłby do kraju.
vippasana 
Siedem wymagań bezpieczeństwa fortecy
W sutrze Nagaropama Budda opisuje fortecę nie do zdobycia i siedem wymagań, które musz± zostać spełnione dla jej obrony.

1. Indakhila (pal) – Przed bramami miasta powinien stać silny pal, głęboko wkopany w ziemię, którego nie mogłyby wyrwać najsilniejsze słonie, a co dopiero zwykły człowiek. Powinien on być wbity w ziemię na głęboko¶ć równ± jego wysoko¶ci ponad powierzchni±, tak aby był całkowicie niewzruszony.
Według starożytnych tradycji sztuki wojennej najeĽdĽcy najpierw czynili wysiłki, aby wyrwać ten pal. Je¶li nie byli w stanie go poruszyć, to ich morale spadało, za¶ morale obrońców rosło. NajwyraĽniej celem tego pala było przetestowanie siły wroga.

2. Parikha (fosa) – Wokół fortecy powinna być bardzo szeroka i głęboka fosa, zawsze wypełniona wod±. Wróg nie mógł wówczas przekroczyć fosy i zagrozić mieszkańcom fortu.

3. Anupariyayapatho (płaski teren) – Pomiędzy fos± a obwałowaniem fortu powinien leżeć szeroki i podwyższony pas ziemi, na której stały wojska obrońców, aby ¶miałkowie, którzy przepłynęli fosę, zostali zabici i odparci broni± miotan± z tego podwyższenia.

4. Bahum avudham sannicitam (arsenał) – Minister obrony powinien zapewnić odpowiedni arsenał, aby unikn±ć porażki spowodowanej brakiem broni.

5. Bahubalakayo pativasati (Poczwórne wojska i nieustraszeni komandosi) – Dla bezpieczeństwa cytadeli konieczne jest czworakie wojsko zaprawione w boju. Musz± w nim być odważni łucznicy. Powinni być chor±ży, wojownicy i podoficerowie prowadz±cy armię. Powinni być generałowie umiej±cy wykorzystywać wojska w różnych formacjach bitewnych. Armia powinna też mieć niezwykle ¶miałych wojowników o nieustraszonym sercu, którzy mimo przerażaj±cego widoku wojny, odważ± się wtargn±ć do obozu wroga i sieć spustoszenie w jego szrankach. Ci nieustraszeni żołnierze powinni być tak mocarni i wyćwiczeni, aby mogli z powodzeniem stawić czoło nawet słoniom bitewnym wroga. Powinni mieć tak wielk± siłę fizyczn±, aby mimo noszeni zbroi byli w stanie przepłyn±ć fosę wypełnion± wod±.
Dodatkowo potrzebna jest dostateczna ¶wita dzielnych sług i giermków, aby dostarczać jedzenia, wody, leków i broni żołnierzom na polu bitwy. Konieczny jest oddział sanitariuszy na polu bitwy, aby ratować i opatrywać rannych.

6. Dovariko (Odważni strażnicy) – Brama cytadeli winna być strzeżona przez do¶wiadczonych, m±drych i dzielnych posterunkowych, aby nie w¶lizn±ł się żaden intruz.
 7. Pakaro (Obwałowanie) – Niezwykle ważnym elementem obrony jest wysoki i gruby mur okalaj±cy fortecę. Na szczycie muru wewnętrznego powinien się znajdować szeroki gzyms, z którego broni±cy żołnierze mog± atakować najeĽdĽców ¶mierciono¶nymi pociskami, pozostaj±c jednocze¶nie przed nimi bezpiecznie zasłoniętymi.
Anguttara Nikaya 2.7.67 Nagaropama Sutta
 vippasana




Forteca w prowincji przygranicznej wyposażona w te siedem wymaganych elementów nigdy nie zostanie naruszona przez żadnego wroga.
Czasem wróg może oblegać fort przez długi okres, pokonuj±c siły obrony przez brak broni i zapasów. Pamiętaj±c o możliwo¶ci długotrwałego oblężenia, Budda zalecił, żeby w magazynach zgromadzić cztery rodzaje artykułów pierwszej potrzeby w odpowiednich ilo¶ciach, aby mieszkańcy i żołnierze żyj±cy w forcie nie cierpieli na brak żywno¶ci i wody.
S± to:
1. Pasza dla zwierz±t.
2. Żywno¶ć dla mieszkańców, taka jak ryż, zboże i inne ziarna.
3. Nasiona ro¶lin str±czkowych i oleistych, takie jak fasolka mung i sezam.
4. Masło, masło klarowane (ghee), miód, cukier, sól, a także wszelkie substancje konieczne do przygotowywania leków.
Anguttara Nikaya, 2.7.67 Nagaropama Sutta
 Prowadz±c ten szczegółowy wykład Budda powiedział, że niemożliwe jest, aby jakikolwiek zewnętrzny wróg najechał prowincję przygraniczn± wyposażon± w te siedem rodzajów obrony i posiadaj±c± w magazynach obfito¶ć tych czterech rodzajów zapasów. Wróg nie o¶mieli się zaatakować tak dobrze ufortyfikowanej cytadeli.
 vipasana 2
Przesłanie do s±siednich krajów o obronie
Cesarz A¶oka wysłał do s±siednich krajów nauczanie Buddy oraz literaturę dotycz±c± obowi±zków króla. Miało to głęboki wpływ zarówno na sprawy pospolite, jak i na wyższe.
Historia Mjanmy (Birmy) zawiera relacje o wielu królach, którzy w starożytnych czasach budowali fortece podobne do tej, jak± opisał Budda dla obrony granic. Dzi¶ nie ma ¶ladu po tych fortach.
Jednakże w 1857 król Mjanmy (Birmy) Mindon zbudował silny fort w stolicy, Mandalay. Choć pałac i inne budynki wewn±trz fortecy zostały zniszczone podczas inwazji japońskiej, fort wci±ż istnieje. Wci±ż ma głębok± fosę, szerok± na 50 stóp i wypełnion± wod±. Pomiędzy fos± a fortem jest pas ziemi, szeroki na 35 stóp. Fort okalaj± wały wysokie na 20 stóp. Mur ten u podstawy jest szeroki na dziewięć stóp, a na szczycie - na trzy. Mur ma wiele wieżyczek, z których żołnierze mog± strzelać pociskami do atakuj±cych. Po wewnętrznej stronie muru s± pochyło¶ci z błota, po których żołnierze mog± sie wspi±ć na wysoko¶ć 12 stóp. ¦ciany fortu s± tak mocne, że nawet słonie wroga nie mog± w nich uczynić wyłomu. Wały po każdej z czterech stron ci±gn± się na półtorej mili. Dlatego obszar należ±cy do fortu jest tak duży, aby można go używać do różnych celów, zgodnie z nauczaniem Buddy.
 Historycy birmańscy mówi±, że takie forty znajdowały się na terenie Magadhy i w Nepalu. Cesarz A¶oka musiał budować takie forty także na zachodniej granicy swojego imperium. Ale w czasach starożytnych mieszkańcy Mjanmy prawdopodobnie nie mogli podróżować dostatecznie daleko, aby je zobaczyć. Dlatego budowali repliki fortów Magadhy i Nepalu. Cesarz A¶oka zbudował wiele takich fortów na zachodniej granicy swojego imperium i, postępuj±c zgodnie z naukami Buddy, utrzymywał w nich silne wojska.
 Zarz±dcy powołani przez cesarza A¶okę w prowincjach granicznych przede wszystkim mieli za zadanie ¶ci¶le przestrzegać szczegółowych instrukcji Buddy dotycz±cych bezpiecznej obrony granic oraz zachowywać przyjacielskie relacje z s±siednimi królestwami.
Masywne fortece zbudowane przez cesarza A¶okę w prowincjach przygranicznych i wielkie czworakie wojska stacjonuj±ce w nich musiały budzić strach w sercach s±siednich władców. Wiedzieli, że armia cesarza A¶oki była bardzo potężna i że mógł on pokonać i zaanektować ich królestwa, gdyby tylko zechciał.
Cesarz A¶oka ogłosił, że nie będzie toczył wojny w celu zaanektowania żadnego z s±siaduj±cych królestw. Skoro tak, po co utrzymywał tak ogromn± czworak± armię? Mógł deklarować, że jego wojska były sił± czysto obronn±, której jedynym celem było zniweczenie wszelkiego zagrożenia z zewn±trz dla bezpieczeństwa jego imperium. Ale był potężnym władc± – w każdej chwili mógł zmienić swoj± politykę.
S±siedni władcy niezmiernie bali się zbrojnej potęgi cesarza A¶oki! Ich strach i podziw pomagał zachować pokój i chronić miliony ludzi przed rozlewem krwi w wyniku wojny.
Tekst stanowi przekład i adaptację artykułu S.N. Goenki opublikowanego w języku hindi przez Vipassana Research Institute (Instytut Badawczy Vipassany) w grudniu 2003
 vipasana
Opublikuj na:
  
kalendarium wydarzeń
Poprzednie
PaĽdziernika 2017
Następne
PW¦CPSN
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
pokaż wszystkie
więcej
pokaż wszystkie
Partnerskie szkoły jogi
  

Partnerzy portalu
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA

  
Joga Portal - Pierwszy, ogólnopolski serwis joga-joga.pl - Kraków - Poznań - Wrocław - Trójmiasto - Lublin
Wakacje z joga, wakacyjne kursy jogi oraz wyjazdy organizowane przez szkoły Jogi z całej Polski. Wyszukiwarka szkół jogi: Kraków, Poznań, Wrocław, Trójmiasto, Lublin a także wiele innych miast z całej Polski. Pozycje jogi, joga na DVD, ksi±żki o jodze,joga-sklep, forum a także medytacja, ajurweda, kursy rozwoju oraz masaż tajski. Najnowsze wydarzenia, pytania oraz odpoweidzi, wywiady oraz joga w ci±ży i joga dla dzieci - Indie i joga w Indiach a także abc jogi i wakacje z jog± podróżowanie po Azji
likesoft