Jak dobrać asany dla osób nadgiętkich ?
10 lipca 2008
Najpierw słowo o nadgiętkości – ta cecha anatomiczna która jest „pakietem” na całe życie sprawia, że stawy, więzadła , mięśnie i ścięgna inaczej przyjmują wszelkie bodźce ruchowe niż u tzw. osoby przeciętnej nie posiadającej tej cechy. Osoby takie też bywa, że „gorzej „czują swoje ciało np. często nie czują, że ich tkanka w rozciąganiu przekroczyła już dopuszczalną granicę i w związku z tym ją przekraczają . Nadmierne rozciągnięcie więzadeł i ścięgien przy braku „kurczliwości” tych tkanek sprawia, że stawy mają za duży stopień swobody ruchu i najkrócej mówiąc stają się niestabilne. Ta niestabilność bywa często boleśnie dokuczliwa, a nadmierny ruch nadwyręża zarówno same więzadła czy ścięgna ale i otaczające staw tkanki. Stopień rozluźnienia zależy od wieku, genetyki i płci. Ze względu na nierównowagę hormonalną wiele kobiet, odczuje większą chwiejność w stawach własnie w tygodniu przed menstruacją, w czasie menstruacji, ciąży, laktacji.
Konsekwentne rozciąganie mięśni, ścięgien zwiększa długość spoczynkową mięśnia (to jego długość, gdy nie jest skurczony) i odwrotnie, powtarzane ruchy wzmacniające (siłowe) np. podnoszenie ciężarów skracają długość spoczynkową napiętych mięśni.
Do rzeczy: każda osoba praktykująca asany winna troszczyć się o zachowanie równowagi między wzmacnianiem (siłą, skracaniem) mięśni a osłabianiem (giętkością, rozciąganiem). Dobieranie asan do sekwencji wymaga znajomości indywidualnych potrzeb i ograniczeń – na więcej rozciągania może sobie pozwolić osoba tzw. „sztywna” a na więcej wzmacniania musi nastawić się osoba tzw. nadgiętka. To ogólna zasada. Szczegóły należy konsultować z prowadzącym nauczycielem, szczególnie jak unikać „przeprostów” czyli kierowania ruchu prostopadle do osi horyzontalnej stawu, jak nie zapadać się i nadmiernie nie rozciągać miejsc już przez naturę niestabilnych i jak wzmacniać osłabione obszary. Nadużyciem najczęstszym jest wykonywanie asany do maximum zakresu ruchu (np. w paschimotanasanie pójście do końca zakresu ruchu w tyłach nóg i dolnych plecach) zamiast zatrzymanie się w pół drogi dla pracy nad siłą, której też nie należy nadużyć.
Jeśli jesteś osobą elastyczna z natury, zatroszcz się aby wzmocnić mięśnie, skracając ich długość spoczynkową, tak by stanowiły dodatkową podporę dla twych słabych więzadeł. Skoncentruj się na wzmocnieniu mięśni otaczających stawy, które uważasz za zbyt elastyczne.
Ponieważ zasada powstrzymywania się przed wykonaniem pozycji w pełnym zakresie , może wnieść intensywniejszą pracę mięśni , co wzmocni ich siły – nie dotyczy każdej asany – radź się swojego nauczyciela.
odpowiedzi udzielił(a): Jurek Jagucki