Dołącz do nas na
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA


Shanti shanti...cz.1 - Agnieszka Dołengiewicz i Agnieszka Walkiewicz; sierpień 2005

  • piątek, 5 września 2008
Kolejna relacja z wyprawy na Subkontynent. Tekst pisany jest przez dwie podróżniczki, z których każda na wyprawę wyruszyła samotnie. Impresje z kursu jogi (Yog-Ganga Centre for Yoga Studies, Uttaranchal), wspomnienia kilku ciekawych dni w Rajastanie, opisy cichej, buddyjskiej miejscowości Bodhgaya...I na tym tle historia pewnego niezwykłego zdarzenia...
Pielgrzym umacniany pragnieniem i nadzieją, obciążony brzemieniem niepokoju i lęku, osaczony pokusami i strzeżony przez moce duchowe wędruje ścieżką życia stale poszukując „lepszego kraju”...
Samuel Clagget Chew „the Pilgrimage of Life”
 Aga D.
shan1Byłam po raz pierwszy w Indiach. Wybrałam się tam sama na dwa miesiące. Od dawna chciałam tam pojechać. Dla mnie to nie miał być wypad turystyczno-poznawczy, tylko jogiczna misja. Ćwiczę jogę od kilku lat, byłam na wielu kursach i wyjazdach, ale brakowało mi źródła. Aż wreszcie przyszedł czas. U nas w kraju dołowała zima (początek lutego), miałam już jej dość. Odważyłam się, kupiłam bilet. Kilka dni później spędziłam  noc w samolocie. I nagle New Delhi. Na moim zegarku jeszcze 5 rano europejskiego czasu, a tu 9, pora śniadanka, a pogoda na krótki rękawek i klapeczki.
Przez pierwszy miesiąc ćwiczyłam jogę u Rajiva i Swati w Old Rajpur w Górach (północne Indie). Miałam szczęście przejść niebywale gładką aklimatyzację. Piękna wiosenna pogoda, jedzonko domowe i dużo dużo jogi. Kilka godzin dziennie, asany, pranajama i wykłady.
Przez miesiąc  mogłam się klimatyzować. Przebywałam w cichej (jak na Indie) wiosce. Pełna sielanka, nie licząc ciężkiej pracy podczas zajęć jogi. Ten czas pozwolił mi wczuć się w klimat, nauczyłam się stawiać pierwsze pewne kroki w tym kraju, choć przez pierwsze 3 tygodnie czułam się „jak dziecko we mgle”. I kiedy wyruszyłam przed siebie czułam się gotowa na więcej.
Wybrałam Rajastan. Wiele o tym północnym pustynnym regionie słyszałam. Opowieści „z tysiąca i jednej nocy” pochodzą z tamtąd. I nic się nie zmieniło. Sceneria jest nadal bajkowa i magiczna. Czasami życie zabierało mnie w podróż po białej a czasami po czarnej magii.
Na mojej drodze pojawiali się przyjaciele, półprzyjaciele, oraz różne postaci, ze świata cywilizacji zachodu i wschodu, ale generalnie byłam ze sobą. Piękne chwile. Tyle czasu na doświadczenia siebie, poznawania, rozumienia,... Aż wreszcie zabrakło mi kompana ... I tak właśnie w skrócie przeleciałam przez ten cały wir zdarzeń po to aby teraz podkreślić pewną historię...
A było tak (może nie dokładnie tak) ale chcę to tak opisać, 8 rano wychodzę ze swojego hotelowego pokoju, przeciągam się, rozglądam za wolnym miejscem na leżaku, a tu po schodach wdrapuje się, czy mnie oczy nie mylą...., o nie, to moja znajoma. Moja znajoma Aga W. Nie wierzę. Tak trudno jest nam znaleźć czas w Warszawie aby się spotkać, tu jakieś smsy, namawiania, i nic z tego, ten wir zabiegania tak wciąga, że nie da rady  się zobaczyć usiąść, spędzić razem czas. Znamy się z jogi. Ćwiczymy razem mata w matę. Po zajęciach pozdrawiamy się, mówimy „trzeba się spotkać” ... I gonimy dalej. I nagle następuje zakrzywienie czasoprzestrzeni. Ona pojawia się nieumówiona, tu i teraz. Mało tego że pojawia się w Indiach w Rajastanie ,  pojawia się w tym samym czasie. Ona pojawia się w Udajpurze i w tym samym hotelu Badi Haveli. A ja przed chwilą otworzyłam drzwi do mojego pokoju, tak jakbym właśnie chciała wyjść na jej przywitanie.
Tak tak, nie do wiary!, ale jak to  „nie do wiary!?”,  tak właśnie jest w życiu. Czy to ma być  przypadek, bynajmniej Nie!. Okazało się że Aga W. Tak jak ja podróżuje sama. Jest otwarta na świat, mamy podobną wrażliwość. Dalej podróżujemy już razem. Dzielimy razem pokój, pryczę w pociągu, smutki i radości. I jest GIT!
Myślę, że tak powstają przyjaźnie.
Teraz kiedy jestem w Warszawie od 2 miesięcy nie możemy się spotkać na dłużej – „bo coś”. Ewentualnie wypijamy gdzieś na szybko yerba matę lub czaj, ale poczucie odnalezienia bratniej duszy na drugim końcu świata siedzi głęboko i to jest to!  Ten i wiele innych mocnych akcentów, które trwale wyryły się na moim sercu i duszy odnalazłam w Indiach.

Aga W.
Przyjeżdżając do Indii nie miałam konkretnego celu oprócz słuchania, czucia, oprócz oczu szeroko otwartych na wszystko!  To nie miała być "pielgrzymka", po prostu wróciłam do miejsca, w którym już kiedyś byłam. Pamiętałam zapachy, smaki, kolory, moje myśli wtedy. Wiedziałam ,że ten kraj jest nieprzewidywalny, zaskakujący dla europejskich umysłów, uczący pokory, cierpliwości i wyrozumiałości. Kraj , w którym nie można przestać się uśmiechać nawet kiedy się krzyczy!
... pomiędzy uliczkami i kupami krów, idąc bazarem wśród straganów pełnych kiczu i tandety, słysząc dzwony w świątyni, patrząc na wiatrak nad moja głową, w hałasie, porwana falą rikszy i ludzi, w słońcu i pod księżycem innym niż nasz, nie myślałam o Polsce.
 Nie myślałam o Polsce, dopóki nie spotkałam znajomej z Warszawy. Nasza znajomość nie wychodziła poza szatnie i sale na jodze. Raz udało nam się pójść na pośpieszną herbatę.  Patrząc  na zegarek  tłumaczyłyśmy  sobie, ze następnym razem będzie  więcej czasu na rozmowę. Wiem, że dużo Polaków   podróżuje po Indiach, ale napotkanie kogoś znajomego w tak wielkim kraju, bez wcześniejszego umówienia się jest raczej mało prawdopodobne. A tak się stało.
Rajasthan, kolejna knajpka na dachu, palak paneer i lassi, kawa bez kofeiny i czaj; zapach garam masali i betelu, smród spalin i krzyki z ulicy, hinduski i angielski, pomiędzy tym słowa po polsku, rozmowa, długie milczenie miedzy zdaniami, nigdzie  się nie spieszymy, nic nie musi być powiedziane teraz- shanti, shanti...
Przypadek?!  W Rajasthanie widziałyśmy się tylko przez chwile, wśród opowieści o tym co ostatnio wydarzyło się w naszym życiu w Polsce, co czujemy będąc tutaj, padały pytania "co Ty tu robisz?",  jak to możliwe że siedzimy obok siebie tysiące kilometrów od Warszawy?"
To był jeden z wielu "przypadków" , jaki przydarzył mi się w Indiach, wyjątkowo miły bo mający swoje konsekwencje, wpłynęła na relacje  miedzy nami, zwykła znajomość z jogi przeszła w przyjaźń.
Aga D.
...zaniosło nas do Bodhgaya,  kolejnego miejsca na drodze mojej pielgrzymki. Miejsca mocy. Miejsca, w którym pod słynnym drzewem „Bodhy Tree” Budda doznał oświecenia. Bodhgaya leży w  Stanie Bihar najbiedniejszym regionie Indii. Nędza. Ludzie zbierają resztki jedzenia wyrzucane z pociągów. Kobiety w brudnych łachmanach. A w Boghgaya w klasztorach buddyjskich gdzie rozdają jedzenie dłuuugie kolejki. Aga D.
shan2Bodhgaya na szczęście osadzona w pogodniejszej aurze. Mam wrażenie że to taka nasza Częstochowa.  Głównie Klasztory Buddyjskie i hotele. My z Agą W. zamieszkałyśmy - można powiedzieć – na parafii klasztoru Tybetańskiego. To jest naprawdę duża gratka dla turystów-pielgrzymów odwiedzających Bodhgaya, że można znaleźć nocleg w klasztorach. 
Słońce pali,  w samo południe w miasteczku pusto. Ale my, właśnie po 30 godzinnej podróży pociągiem wersji „sleepery second class” (niezapomniane wrażenia!, jazda tym „tworem” to podróż sama w sobie i temat na osobny wątek), wykąpane WRESZCIE!, powłóczymy nogami w poszukiwaniu jedzenia... po paru krokach przystanek – CZAJ – czaj rano, czaj w południe, czaj na wieczór,  w każdej tutejszej „spelunce” przy drodze, na krawężniku, bulgocze czaj. I chwała za ten wszechobecny nektar Indii, który pobudza i smakuje (zwłaszcza ten z kardamonem). 
Aga W.
„powłócząc  nogami w  poszukiwaniu jedzenia”. odkryłyśmy fantastyczną knajpkę, z zewnątrz wyglądała jakby nic się w środku nie działo, taka duża buda przykryta namiotem, w uliczce na której nic nie ma oprócz pralni i konkurencyjnej „restauracji”, naprzeciwko boisko i parę rozwalających się chatek, śmietnik, krowy, rów służący za toaletę zawodnikom krykieta i  gościom z knajpek. Wchodzisz i się zaczyna… zanim nasze oczy oślepione południowym słońcem się przyzwyczaiły, mój mózg wyobrażał sobie klasyczna indyjska jadłodajnię, ale Indie zaskakują. Zielone ściany, niebieski sufit, japońskie lampiony, długie ławy pod ścianami, stoły  na nich małe świeczki. Po jednej stronie na ścianie wizerunek Buddy i Dalajlamy, po drugiej rysunek- dolina alpejska z jej charakterystyczną zabudową. Goście: zahipnotyzowani Japończycy oglądający hinduskie reklamy w telewizorze zawieszonym pod sufitem, mnisi jedzący momo, pielgrzymi z Tajlandii pochłaniający kolejne porcje zupy z kluskami, zabłąkani  hinduscy turyści, Tybetańczycy w swoich wełnianych strojach, dziwne postacie , którym nie można wejść w głowę…
Aga D.
Zrelaksowane, ponownie pobudzone do życia,  idziemy główną ulicą miasteczka w stronę głównej świątyni MAHABODHY TEMPLE gdzie pragniemy odnaleźć prawdziwy błogostan  w cieniu ŚWIĘTEGO DRZEWA!.
Tak jak Bodhgaya jest naszą Częstochową tak „Bodhy Tree” jest naszą „Lipą” ...
„Święta Lipa”, jest piękna i o rety! Jak tam pachnie, jak tam spokojnie i cicho. Mnisi w szatach o kolorze owocu granatu lub pomarańcza z zamkniętymi oczami trwają w medytacjach. Inni stąpają  pełni skupienia (i przy tym gracji) na boso wokół świątyni również medytując. Kilku innych intonuje cicho mantry. Gdzieś dalej w zasięgu wzroku, turyści mnisi młodzi starzy kobiety dzieci odprawiają pokłony, zlani potem bez cienia grymasu na twarzy.  Nie wiem z kąd się tu wzięła lekka bryza, ale ten delikatny powiew  jeszcze bardziej koi nas, ale pobudza do szelestu tysiące liści, które grają swoją mantrę, a potem niektóre z nich wirując opadają na ziemię. Każdy listek jest z czułością podnoszony przez pielgrzyma i starannie układany gdzieś na sercu. Żaden się nie marnuje, mnisi opiekunowie światyni dbają o każdy z nich. I my dokonujemy ceremonii zbierania listków.
Potem przez kilka następnych dni podczas  pobytu w Bodhgaya,  spędzamy całe popołudnia pod „Lipą”, siedząc tam sobie w „swastyce”, kontenplując swoje sprawy, obserwując, rzadko odzywając się do siebie... zdarza nam się zdrzemnąć.
Faktycznie w Bodhgaya było upalnie 30 stopni w cieniu, a my ciągle miałyśmy jakieś misje, ale kiedy znalazłyśmy się pod Drzewem, wszystko po chwili cichło w naszych głowach, czas nabierał dziwnej formy rozciągania się i zwalniania. Atmosfera była boska!, Odnalazłyśmy tam prawdziwy BŁOGOSTAN.
Aga W.
Bodhgaya- magiczne, święte miejsce z niesamowitą energia, mało hinduskie, a jednak. Miłosierdzie i współczucie istnieje obok przemocy, domy z desek i gliny przy pięknych świątyniach, ludzie bez butów i ci ,co jeżdżą samochodami.  Miejsce, w którym żyją nie tylko ”świeci”
…pożyczyłyśmy  rowery od dzieci  i pojechałyśmy przez wioski, wyschnięte rzeki do kolejnych „świętych miejsc" mijałyśmy miejsca, w których już nie ma butelkowej wody w sklepach- norkach, są małe chatki, domki wyrastające z zeschniętej ziemi, piasek i palmy, paleniska, kupy krów poprzyklejane do ścian, dzieci gołe i brudne łapiące się za bagażnik roweru, matki iskające wszy z głów swoich córek i synów i  oczy wpatrzone w dwie białe kobiety na rowerach…
cdn
Agnieszka Dołengiewicz i Agnieszka Walkiewicz
 
Opublikuj na:
Polecamy:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10
Joga kundalini – przebudzenie i opanowanie energii

Mnogość zajęć, które określane są jako różne rodzaje jogi, może już przyprawić o zawrót głowy. Wśród nich pojawia się kundalini. Samo słowo brzmi magicznie, a jogę kundalini otacza aura tajemnicy. Jest to jednak, wg jej zwolenników i adeptów, esencja jogi, emanacja życiowej energii, która przepływa ...

Jak wybrać matę do jogi?

Obecnie na rynku dostępnych jest wiele rodzajów i odmian mat do jogi. Różnią się fakturą, grubością, długością, kolorem, trwałością i tym, co najważniejsze, czyli parametrami antypo­ślizgowymi oraz ceną. Dlatego zawsze pojawia się pytanie - którą matę mam wybrać i czym się kierować przy wyborze?...

Przepisy ze zdrowej misy: Jarmużki z kuskusem

Jarmuż jest wyjątkową odmianą kapusty, uprawianą od starożytności do celów ozdobnych oraz jadalnych. Popularnością cieszy się przede wszystkim ze względu na bogatą zawartość przeciwutleniaczy, witaminy C i K, wapnia, żelaza oraz sulforafan – związków mających właściwości antynowotworowe. ...

Jak odzyskać czas?

Czas. Gdyby był na sprzedaż, pewnie byłby najlepiej sprzedawanym towarem na świecie, a w bankach ustawiałyby się kolejki po kredyt na zakup czasu. Niestety, a może "stety" nie można go kupić za żadne pieniądze. Ale dzięki filozofii slow life i minimalizmowi można nauczyć się, jak go odzyskać. ...

Joga i podnoszenie odporności na infekcje. To działa !

No i nadeszła. Jesień. A wraz z nią niestety sezon przeziębień i innych infekcji. Ale na szczęście nie jesteśmy bezradni wobec atakujących nas zewsząd zarazków. Możemy szybko podnieść swoją odporność dzięki praktyce jogi, co udowodniły już liczne badania naukowe....

6 pozycji jogi, które możesz wykonać jeszcze zanim wstaniesz z łóżka.

Znasz to uczucie, kiedy budzik dzwoni wcześnie rano, żwawo odkrywasz kołdrę i wstajesz z łóżka z uśmiechem na twarzy? Ja też nie ;) Ale to nic, poranki bywają trudne - to fakt, tylko nie wtedy, kiedy masz 6 przyjemnych powodów, żeby zamiast kolejny raz przedłużać drzemkę zacząć się powoli przebudzać...

Pietyzm w praktyce jogi

Dużo pisze się o jodze. Pisze się o jej dobroczynnym wpływie na organizm (ciało, sylwetkę, narządy wewnętrzne, kręgosłup) i psychikę. Warto jednak podkreślić jeszcze jeden rzadziej omawiany element, a mianowicie wpływ jogi na postawę życiową - na podejście do samego siebie, do innych ludzi oraz nast...

Nie taki kij straszny jak go malują … Jak oswoić chaturangę?

Nic nie wprowadza w lepszy nastrój jak kilka Powitań Słońca o poranku. Kiedy płynnie przechodzisz z jednej pozycji do drugiej, a ciało w pełni współgra z oddechem, czujesz jak powoli rozbudza się każdy mięsień a umysł staje się coraz bardziej trzeźwy. I wszystko byłoby pięknie, gdyby nie chaturanga ...

Premier, który propaguje jogę i narodowe wartości

Miłośnicy jogi na całym świecie, nawet jeśli w ogóle nie interesują się polityką, na pewno słyszeli nazwisko premiera Indii. Narendra Modi jest wielkim orędownikiem jogi, dzięki jego staraniom ustanowiono Międzynarodowy Dzień Jogi, a UNESCO wpisało ją na listę dziedzictwa niematerialnego świata....

Od przybytku boli głowa

Minimalizm został w ostatnich latach mocno spopularyzowany w Stanach Zjednoczonych i Europie, przesyconych wszechogarniającym konsumpcjonizmem. Jednak ojczyzną minimalizmu jest Japonia. Wynika on z japońskiej tradycji i stylu życia. Co zatem radzą japońscy mistrzowie minimalizmu?...

  
kalendarium wydarzeń
Poprzednie
Października 2017
Następne
PWŚCPSN
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
pokaż wszystkie
więcej
pokaż wszystkie
Partnerskie szkoły jogi
  

Partnerzy portalu
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA

  
Joga Portal - Pierwszy, ogólnopolski serwis joga-joga.pl - Kraków - Poznań - Wrocław - Trójmiasto - Lublin
Wakacje z joga, wakacyjne kursy jogi oraz wyjazdy organizowane przez szkoły Jogi z całej Polski. Wyszukiwarka szkół jogi: Kraków, Poznań, Wrocław, Trójmiasto, Lublin a także wiele innych miast z całej Polski. Pozycje jogi, joga na DVD, książki o jodze,joga-sklep, forum a także medytacja, ajurweda, kursy rozwoju oraz masaż tajski. Najnowsze wydarzenia, pytania oraz odpoweidzi, wywiady oraz joga w ciąży i joga dla dzieci - Indie i joga w Indiach a także abc jogi i wakacje z jogą podróżowanie po Azji
likesoft