Abc Jogi

• 8
• A
• B
• C
• D
• E
• G
• H
• I
• J
• K
• L
• M
• N
• O
• P
• R
• S
• Ś
• T
• U
• V
• W
• Y

Czy znasz pojęcia:

• Tirukkural

  TIRUKKURAL – święta księga południowych Indii. Autorem był mędrzec imieniem Walluwar (Tiruwalluwar).
  Człon Tiru oznacza w odniesieniu do człowieka – czcigodny, a w odniesieniu do księgi – święty, święta.
  Kural z kolei znaczy skrót, brewiarz, krótkość.
  W wyrazie Tirukkural środkowe „k” uległo podwojeniu zgodnie z wymaganiami pisowni tamilskiej.
  Kural składa się z 133 pieśni, po 10 dwuwierszy każda. Jeden wiersz jest długi, drugi krótki.
  Te 133 pieśni skupione są w trzech księgach:
  1). Arattuppal - o obowiązku [1-38],
  2). Porutpal - o rządności [39-108],
  3). Kamattuppal - o miłości [109-133].
  Na ogół utarły się następujące nazwy kolejnych części: I - Sztuka życia, II - Sztuka rządzenia, III — Sztuka miłości.
  Tytuły podrozdziałów brzmią: Payiram - wprowadzenie,
  Illarawi-yal - o życiu rodzinnym,
  Turawarawiyal - o ascezie,
  Arańyal -o państwie,
  Angawiyal - o członkach rządu,
  Olipiyal - o różnym,
  Kalawiyal - o miłości przedmałżeńskiej,
  Karpiyal -o współżyciu małżeńskim.

  Tirukkural uznawany jest dotychczas w Tamilnadzie za księgę świętą, o czym świadczy to, że na terenie tego stanu, w sądach, świadkowie - oczywiście hinduiści - składają przysięgę, kładąc rękę (zwyczajem zapożyczonym od Anglików) właśnie na tej księdze.

  Pierwsza część Kurala - Sztuki życia cechuje bezkompromisowa prawość, sugestywność dowodzenia oraz mocne trzymanie się ziemskich realiów. Język jest klarowny i komunikatywny, nie wymaga żadnych komentarzy.
  Część druga, Sztuka rządzenia, jako całość nie ma tak wyraźnego oblicza. Celem, jaki miał przyświecać autorowi tego dzieła, miało być przygotowywanie infanta do objęcia dziedzicznego tronu.
  Trzecia część to właściwie nowela erotyczna formalnie udramatyzowana przez przydzielenie poszczególnych kwestii trzem osobom: On, Ona i Przyjaciółka. Przyjaciółka jest pośredniczką pomiędzy kochankami, a zarazem komentatorką ich postępowania.

  Próbka:
  47 O gruntownym przemyśleniu każdego czynu
  463 Mądry nie akceptuje niepewnych poczynań,
  Co na szwank mogą honor wystawić

  53. O stosunku do krewnych i przyjaciół
  524 Cóż, że wielki dostatek człowieka otacza,
  Skoro nie ma nim kogo otaczać

  58. O dobroci
  574 Jakaż korzyść jest z oczu, gdy nie są już w stanie
  Na świat spojrzeć z łagodnym uśmiechem?

  Bibliografia
  Tiruwalluwar Tirukkural Święta księga południowych Indii,.Ossolineum,, 1977
  Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
  Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004

  

   

   

  
• ARANJAKA

  ARANJAKA – „teksty leśne”  - gatunek starożytnych tekstów, które spisywali pustelnicy, mieszkający w lesie. Powstawały przez Upaniszadami. Pod względem światopoglądowym znajdują się między mistyką a tekstami rytualnymi.

   

  
  Bibliografia
  Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
  Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
  Georg Feuerstein Na początku była liczba Limbus, Bydgoszcz 1995
  Wikipedia - portal internetowy
  (Opr. JM )

  
• BINDU

  Bindu (kropla, punkt). Oznacza punkt źródłowy lub nasienie.
  W pierwszym znaczeniu bindu jest źródłem przejawiania się dźwięków. Reprezentuje niesłyszalny, transcendentny dźwięk Absolutu, schwytany w sylabę OM.
  W tantryzmie i hatha-jodze bindu oznacza nasienie. Utrata nasienia uznawana jest za jedną z najbardziej znaczących przeszkód w rozwoju duchowym. Aby nie tracić nasienia jogin powinien wstrzymać się od stosunków seksualnych, ale jeśli już jest aktywny seksualnie, nie powinien dopuszczać do wytrysku nasienia.
  W Gorakszapaddhati jest napisane, Że jak długo bindu pozostaje w ciele, nie ma potrzeby obawiać się śmierci.
  Aby zapobiec wytryskowi nasienia należy stosować Kheczari mudrę.
  
  
  Bibliografia
  Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Semper, Warszawa, 1992
  Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004
  Georg Feuerstein Na początku była liczba Limbus, Bydgoszcz 1995
  Wikipedia - portal internetowy

   

   

  

  
• Walluwar

  Walluwar (Tiruwalluwar) – autor świętej księgi południowych Indii - Tirukkural.

  Niewiele wiemy o autorze. Nie wiadomo nawet dokładnie, kiedy żył.  Rzekomo należał do jednej z najniższych kast (tkaczów), ale jego wybitna uczoność i wielki rozum pozwoliły mu zająć poczesne miejsce w sangamskim kolegium mędrców.
  Był żonaty. Na starość został mnichem - buddyjskim? dżainickim? siwa-ickim? - nie wiadomo, bo każda z indyjskich wspólnot religijnych skwapliwie przyznaje się do niego i przytacza wiele dowodów, że był właśnie jej wyznawcą. Nawet chrześcijanie nie stanowią tu wyjątku.
  W rzeczywistości nie był zdaje się zwolennikiem żadnej określonej doktryny religijnej, lecz równocześnie brahmanistą, dżainistą i buddystą. Żył w okresie największego liberalizmu religijnego, co było zresztą zawsze cechą światłych Hindusów i żarliwie czerpał ze wszystkich religii indyjskich, które wówczas doskonale współżyły ze sobą.
  Wyznawał własną eklektyczną wiarę, łączącą teizm buddyjskiej mahajany z etyką dżainizmu i tradycją wedyjską. Stąd połączenie takich pozornie sprzecznych elementów jak kult Indry, (który jednak u Walluwara jest raczej archaniołem niż bóstwem), z wybitnie mahajanistyczną wizją Boga i dżainistyczną nauką o ahinsie.
  Przy tym dla człowieka o tak praktycznym umyśle jak Walluwar ten ostatni element był chyba najistotniejszy.
  G. U. Pope, jeden z pierwszych tłumaczów Tirukkural na język angielski, uważał Walluwara za ucznia św. Tomasza, apostoła.
  Tirukkural w tłumaczeniu Pope był drukowany w odcinkach przez wiele lat poczynając od 1820 r.

  Bibliografia
  Tiruwalluwar Tirukkural Święta księga południowych Indii, Ossolineum, 1977
  Praca zbiorowa: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej, Semper, Warszawa, 1992
  Georg Feuerstein Joga Encyklopedia, Brama –Książnica włóczęgów i uczonych, Poznań 2004