Dołącz do nas na
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA


Joga w Indiach 2011 Wyprawa z Akademią Asan. Wiktor Morgulec. Część I. Old Delhi, Agra, New Delhi.

  • sobota, 3 grudnia 2011
  • autor: Wiktor Morgulec
Akademia Asan zaprosiła polskich joginów do Indii. 30 osobowa grupa jest pod opieką Justyny Wojciechowskiej, Wiktora Morgulec i Krzysztofa Stępnia, podróżnika. Podróż zaczęli od stolicy Indii. Old Delhi, Agra, New Delhi, Varanasi, Haridwar, Rishikesh to pierwszy etap podróży. Później pojadą na plaże Goa, a stamtąd do Puny, odwiedzić Guruji B.K.S. Iyengara. Trzytygodniowy wyjazd zakończy się w Mumbaju, skąd przylecą do Polski.
Zapraszamy do lektury relacji Wiktora, opisującego z punktu widzenia organizatora tę wspólną podróż.
Dziś cześć I - od przylotu do wyjazdu do Hardiwaru czyli pierwszy tydzień w Indiach.
 
Po 7 latach znowu w Indiach. Ciekawe, co się zmieniło. To szmat czasu, szczególnie teraz w dobie pędzącego czasu. W zasadzie, do dnia wylotu nie do końca do mnie docierało, że tam jadę. Do kraju, w którym czuje się jak w domu, do którego wracałem, kiedy tylko się dało. Do tego barwnego, chaotycznego tygla pełnego zmian i niespodzianek.
8 godzin w samolocie minęło w jednej chwili z miłymi akcentami wege posiłków indyjskiej kuchni.
 Lotnisko w Delhi i pierwszy szok i to zgoła inny niż ten sprzed 10 lat kiedy po raz pierwszy tam trafiłem. Pełen wypas, cisza i spokój, wyłożone miękkimi dywanami korytarze, czyściusieńkie i świecące- nabieram podejrzeń. Hala główna pięknie zdobiona, ze smakiem dobrane indyjskie akcenty. Wielkie srebrne dłonie w gestach pozdrawiających mudr witają przybyszy. Okęcie przy tym to jakaś bezduszna buda- nie ma żadnego akcentu wyróżniającego wschodnie rubieże euro kołchozu. Tutaj od razu widać gdzie się trafiło- nowoczesne, nawiązująca do bogatej tradycji państwo. Trochę się smutno robi na chwilę, z grupy padają podobne spostrzeżenia i komentarze.
 W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia
Sprawna, błyskawiczna odprawa ( tradycyjnie jeden znajomy formularz na dzień dobry wypełniany w samolocie). No i prawie nikt na nas nie czeka… Nie ma złożonego z kilkuset osób komitetu powitalnego, walczących o każdego turystę taksówkarzy, nie widać żółto-zielonych tuk-tuków (rozbudowany motocykl z budką).
 Jakiś taki podejrzany spokój, czuję się prawie osamotniony. Na zewnątrz już bardziej swojsko, leżące pokotem bezdomne psy, wałęsający się, grzebiący bambusowymi kijami w ziemi policjanci, jakieś snujące się postacie.... Wreszcie, jakby bardziej znajomo.
 Jedziemy 3 pasmowym hajłejem w stronę Delhi po obu stronach plac budowy, czuje się trochę jak w Berlinie po runięciu muru. Jeden wielki plac budowy. Czy im się to wszystko nie pozawala? – mimowolnie przebiega przez głowę.
 Dojeżdżamy – Paharganj.
Drzwi się otwierają i oddycham z ulgą - nic się nie zmieniło, ten sam abstrakcyjny chaos, bajzel, bałagan, artystyczny nieład, brud, smród, pałętające się bezładnie postacie. Wybuchamy z Justą śmiechem jednym słowem - Paharganj.
 W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia
Powoli jogini wydobywają się z autobusu z takim jakby niedowierzaniem. Main Bazar wygląda jak zwykle: jakby za dnia przeszło tędy tornado, dodatkową nową, atrakcją są pogruchotane fronty kamienic.
 W 2010 Indie były gospodarzem jakiś ważnych sportowych wydarzeń, skończyło się to oczywiście wielką kompromitacją, ale w ramach przygotowań do igrzysk władze podjęły decyzję o uporządkowaniu Paharganju – jakby nie było to centrum miasta. Znaleziono jakieś stare, przedwojenne mapy, z których wynikało, że lokalni kupcy samowolnie zajęli część ulicy dobudowując budki, przybudówki, nadbudówki itp. Władze dały kilka tygodni na rozebranie stojących dziesiątki lat samowolek. Oczywiście, nikt nic nie rozebrał. Przyjechała policja i wojsko i po kilkudniowych walkach z lokalnymi mieszkańcami wjechały buldożery, które dosłownie wycięły pas nielegalnych dobudówek.
 W efekcie zamiast elewacji są teraz niekiedy, jak odcięte nożem fragmenty ścian z pokojów z obrazkami na ścianach, surrealistycznie wystającymi umywalkami itp.
Jest noc, jest prawie cicho.
Idziemy do hotelu. Zgodnie z Justą stwierdzamy, że w takim wypasie to jeszcze w Indiach nie byliśmy: plazma w każdym pokoju, net bezprzewodowy, w zasadzie czysto. Oczywiście część osób nie ma materacy na łóżkach, brakuje kilku pościeli - no, ale przy 30 osobach – zdarza się;-) ·Obsługa sprawnie usuwa usterki.
Idziemy spać.
 Śniadanie na dachu, na zewnątrz życie się budzi leniwie. Gdzieś o 11 zgiełk i kakofonia osiąga normalny, nieakceptowany dla osoby, która doświadcza tego po raz pierwszy, poziom. Schodzimy na ulicę, na twarzach większości uczestników wyjazdu maluje się wyraz niedowierzania.
 W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia
Przemieszczamy się rikszami rowerowymi w 2 grupach po 8 riksz w kierunku muzułmańskiego, zabytkowego meczetu. Pierwsze perturbacje. Rikszarze próbują pozbyć się części pasażerów z naszej grupy przed ustalonym miejscem. Szybka interwencja Justy i moja - ruszamy dalej kawalkadą, ale z jednej rikszy dwójka naszych wysiadła i co gorsza, już zapłaciła. Rikszarz błyskawicznie rozpłynął się w przestrzeni – dalsza podróż na piechotę. Na szczęście już blisko celu. Przyjeżdżają kolejne riksze z drugiej grupy, nie ma jeszcze Krzyśka a rikszarze chcą kasę i nagle rozmnażają się. Z 3 robi się 4 – każdy twierdzi, że kierował, choć mogło ich kierować tylko 3 – klasyka. Nasi goście są już w świątyni, nie wiem czy Krzysiek zapłacił szefowi i mnie wkręcają czy nie, nie wiem, który oszukuje. Robi się zbiegowisko z policjantem w centrum uwagi. Próbuję się uśmiechać i grać na czas - wreszcie podjeżdża Krzysiek z Gabrysią – Płaciłeś ? Nie –ok. Chciałem dać 3 rikszarzom po 100 z napiwkiem –byliśmy umówieni na 80, ale cały czas jest ich 4, policjant i 30 osób dookoła, wszyscy się przekrzykują. W końcu odpuszczam, dostają 320 rupii, czyli po 80 na głowę bez napiwku- jeden jest oszustem, do końca nie wiadomo który. Te 20 rupii to mniej niż pół dolara – chodzi o to, żeby nie dawać się robić w bambuko, nie o kasę.
1:0 dla rikszarzy.
 W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia
W świątyni znowu naciąganie, mimo spisanych na tablicy zasad próbują nas wkręcać w konieczność nieistniejących opłat, ubierają kobiety w jakieś komiczne szlafroki. Kilka osób od nas dało się wkręcić w naciągane opłaty, kilka ”w odwecie” nie uiszcza opłaty za aparat. Zaczyna się łapanka, kto ma aparat, okazywanie biletów. Nerwowa sytuacja. Goście z obsługi są agresywni - po chwili wyjaśniamy sytuację: oni naciągnęli 2 osoby bez aparatów na opłatę, a od nas 2 osoby wniosły aparat bez opłaty. Rozstajemy się w pokoju i zwiedzamy dalej. 1:1
Idziemy dalej na piechotę w kierunku delhijskiego Red Fortu.
Jak japońska wycieczka jogini fotografują wszystko, co się rusza i nie rusza. W odpowiedzi jesteśmy fotografowani przez tubylców. Fota za fotę. Nie wiadomo, kto dla kogo większą atrakcją. Wędrujemy zatłoczonymi ulicami, chodnikami, wśród ludzi, tuk-tuków, samochodów, riksz, krów, kóz i bezdomnych psów.
 W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia
Czas na posiłek. Wybieram lokalne kipiący życiem lokal chola batura i puri – cieciorka ze smażonymi w głębokim oleju plackami puri- wszystko powstaje na naszych oczach. Trudno uwierzyć, że jemy w takim miejscu, nikt z obsługi nie mówi po angielsku, chwilę zajmuje dogadanie się i umieszczenie w „lokalu” o powierzchni może 20 metrów kwadratowych 33 uczestników naszej eskapady.
Posiłek kosztuje ok. 1, 5 pln za talerz – smakuje jak nigdy.
Grupa nabiera powoli pewności siebie w kipiącej rzece ludzi, zwierząt i pojazdów.
Kierujemy się do hotelu
 W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia
Kolejny dzień. 5.00 rano wyruszamy na stację. Ma na nas czekać super shatabi ekspres - indyjskie TGV, który zawiezie nas do legendarnego Taj Mahal. Shatabiego nie ma o czasie, w końcu jak wsiadamy, to porusza się w żółwim tempie. Jest mgła – na tory regularnie wchodzą ludzie i zwierzęta- super expres prawie stoi. 2 godzinna podróż wydłuża się o kolejne 3 godziny. W środku obsługa jak w samolocie, wege śniadanko. W końcu docieramy do owianej złą sławą Agry. Justyna zostaje na peronie z grupą, Krzysiek i ja idziemy negocjować z taksówkarzami, wiemy, ile kosztowało to w zeszłym roku.
 W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia
Już na peronie zaczepia nas jeden z taksiarzy, nie potwierdzam, nie odmawiam. Wychodzimy na zewnątrz do „ naszego” taksiarza dołącza kolejny – szybko orientuje się, że znamy ceny. Proponuje nam podróż w rozsądnej cenie, równocześnie wmawiając , że zmieścimy się po 5 osób do samochodu, bo to wielkie auta. Trudno nam w to uwierzyć, ale manager jest bardzo przekonujący i ostatecznie z niedowierzaniem ulegamy, zamawiamy 7 aut. Czas na biurokrację – idziemy do tzw „pre paid goverment taxi office”- blaszanej budy gdzie się płaci za taksówki. Dyskretnie stajemy z boku i momentalnie rozpoczyna się niezrozumiała dla nas batalia- taksówkarze i policjant ustalają zapewne skład eskadry. Dzikie wrzaski i przepychanki trwają ok. 10 min – w tym czasie stoimy z boku, płacimy i dostajemy kwity, w końcu nasz „manager” na czele gromady taksówkarzy wyrywa się z okrążenia. Idziemy po grupę, podjeżdżają taxy – oczywiście są to mini autka, nie ma mowy o zmieszczeniu się po 5 osób – domawiamy kolejne auto i w drogę.
 W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia
Taj Mahal robi wrażenie. Krzysiek opowiada historię. 2 godziny czasu wolnego. Piękna zieleń dookoła, można odpocząć. W międzyczasie orientuję się, że mój szwajcarski scyzoryk został w pociągu, po zjedzeniu śniadania poszedłem spać i kelner zawinął go razem z tacą- szkoda. Wracamy do tax i dalej w drogę. Agra Fort – już na wejściu przysysa się do nas lokalny przewodnik składając ofertę nie do odrzucenia, między słowami „ Albo skorzystacie z moich usług, albo przy pomocy moich kolegów z obsługi uprzykrzę wam życie”. Chodzi o to, że Krzysiek będąc naszym przewodnikiem jest dla nich bardzo niepożądaną konkurencją. Postanawiamy, że sprawdzimy, co się stanie jeśli nie ulegniemy. W razie czego ulec zawsze można. Pada nawet deklaracja że następnym razem nie wpuszczą Krzyśka do Fortu, ale w końcu gość jakby odpuszcza. Biorę go na stronę i dogadujemy się na sensowną stawkę. Sprawdziliśmy granice. Nasz przewodnik z nieskrywaną ekscytacją opowiada o setkach konkubin, kurtyzan i ogólnie pełnym przepychu i hulanek życiu jakie wiodły dynastie Wielkich Mogołów. Ze szczególnym upodobaniem podkreśla pikantne szczegóły królewskich rozrywek, łypiąc dyskretnie okiem na uczestniczki wycieczki. Sensacyjne detale nakręcają jednak chyba głównie naszego hinduskiego czacza.
 Powrót. Na parkingu zostajemy „zaatakowani” przez grupę najwyraźniej zdesperowanych ulicznych handlarzy, bramy fortu właśnie zamknięto. To dla nich ostatnia tego dnia okazja na jakiś zarobek, są wybitnie natrętni. Kilku joginów dokonuje zakupów, dla handlarzy często te kilka dolarów to dzienny utarg.
 Obiadokolacja w bardzo przyzwoitej i czystej restauracji Maya – sprawdzone podczas poprzednich wyjazdów przez Krzyśka miejsce. Po posiłku zamierzamy pojechać na lokalny bazar. Nasz „taxi- Manager” donosi, że bazar zamknięty, nasz pociąg spóźniony o 2h i że ma dla nas super propozycję.
Super propozycja to odwiedzenie bez zobowiązań kilku sklepów z: marmurem, materiałami i biżuterią. Początkowo wzbraniamy się – znamy ten proceder - taksówkarze i przewodnicy dostają procent od pieniędzy wydanych przez turystów. Nie chcemy wpuszczać naszych joginów na minę, z drugiej strony nie mamy alternatywy do pociągu 2h + podobno 2 h spóźnienia w sumie 4h.
Konsultujemy z grupą i jest decyzja – jedziemy.
 W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia
Wjeżdżamy na podwórko z pawilonem w którym jest kilka sklepów, przed sklepami przy szklaneczce czaju zasiada zblazowana ekipa sprzedawców. Na nasz widok najwyraźniej ożywiają się. Zaczyna się szał zakupów – rzeczy są piękne, ale dość drogie. Kamieniarze organizują pokaz cięcia i inkrustacji marmuru kamieniami szlachetnymi w taki sam sposób jak setki lat temu ich dziadowie dekorowali biały marmur Taj Mahal. Pokaz robi wrażenie. 
Wsiadamy do taksówek nasz kierowca żartuje, że Ula –jedna z uczestniczek może kierować. Ula bez słowa odpala brykę i ruszamy – kierowca zostaje w szoku na chodniku. Po kilkunastu metrach stajemy – nasz taxi driver jest zaskoczony, że „lady’s driving „. Jedziemy na stację. Rozliczamy się i rozstajemy z naszym „taxi manager” w bardzo przyjaznej atmosferze.
Pociąg jest rzeczywiście spóźniony 2,5 h. Spóźnienie narasta do 3,5h. Poczekalnia Upper class jest duszna i ciasna – nie da się wytrzymać. Koczujemy na peronie, kakofonia niekończących się komunikatów z ryczącego głośnika. Zastanawiamy się nad wynajęciem autobusu, ruszamy z Krzyśkiem na poszukiwania. Zamiast autobusu na środku zatłoczonej mimo późnej pory ulicy natykamy się na wracającego właśnie do domu z pracy na motorku naszego „taxi managera” .
Zabiera nas do pobliskiej budki na szklaneczkę czaju i organizuje przez komórkę autobus.
W końcu okazuje się, że z tym autobusem to skórka za wyprawkę - wolniejszy, nie może wjechać do Delhi tylko gdzieś na obrzeża, etc. Raz jeszcze dziękujemy naszemu kierowcy i wracamy na peron.
W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia 
Z 3,5 opóźnieniem nadjeżdża indyjskie TGV. Wsiadamy. Pytam się kierownika pociągu czy jest ta samo obsługa co rano, dopowiada twierdząco. Odnajduję kelnera, który rano serwował jedzenie, zagaduję – po chwili zwraca mi scyzoryk. Odpalam znaleźne i dziękuję, dla niego taki nożyk to majątek. Zjadamy pyszny indyjski wege posiłek i nad ranem jesteśmy w hotelu.
 Kolejny dzień objazdówka autobusem po New Delhi, kilka świątyń hinduistycznych, obserwatorium astrologiczne, świątynia lotosu – finansowanej przez ONZ i lansowanej nikomu nieznanej, nowej globalnej religii- bahaizmu ( pojawiają się jakieś takie mimowolne skojarzenia z bachanaliami i Baalem). Imponująca, nowoczesna budowla, szmat ziemi, w sklepieniu 2 pentagramy, pracownik - niebieskooki Niemiec nie potrafi wyjaśnić ich pochodzenia. Czytam otrzymaną w języku polskim (!) broszurkę –kilka frazesów typu kochajmy się wszyscy i na koniec punkt kluczowy: bezwzględne posłuszeństwo wyznawców bahaizmu władzy państwowej. New Word Order w New Delhi –tego się nie spodziewałem.;-)··Wracamy popołudniową porą do hotelu. Jogini rozpełzają się po sklepikach Paharganju, szlagierem są szaliczki i wełniane kocyki.
 O 22.00 zbiórka wyruszamy na stację na pociąg do Haridwaru. Większość ekipy już w lokalnych kolorowych ciuszkach, pozawijana w koce i szale. Barwna kawalkada rusza na dworzec, tym razem wszystko punktualnie, ale nie ma na tablicy naszego pociągu. Zorientowanie się co i jak o tej porze jest dość kłopotliwe, w końcu docieramy do stadion manager, który rzuca tylko – peron 14.
Do pokonania wysokie schody nad torami na drugą stronę – dla tych z walizami ścieżka zdrowia.
Wsiadamy do sleepera air condition ( taka ichnia kuszetka) - takim jeszcze nie jechałem, czyściutko i elegancko.
 cdn
Wiktor Morgulec
 W Indiach z Akademią Asan. Wyjazd jogiczno-poznawczy prowadzony przez Justynę Wojciechowską, Wiktora Morgulca i Krzysztofa Stępnia
Opublikuj na:
Polecamy:   1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10
Jogowe przygotowanie do wyjścia na stok. Ferie z jogą 2018!

U progu sezonu narciarskiego przypominamy jakie korzyści przynosi praktyka jogi dla narciarzy. ...

Kiedy mój umysł będzie w pełni elastyczny…?

Można by długo rozpisywać się o elastyczności ciała – metod na jej osiągnięcie jest wiele i o ile będziemy systematyczni i konsekwentni osiągniemy ten cel bez większego wysiłku – wszystko zależy od chęci i nastawienia. Nieco inaczej sprawa wygląda z najważniejszym narządem sprawującym ko...

Jakie cechy powinien mieć idealny nauczyciel jogi?

Według szacunkowych badań w Polsce jest w tej chwili około 800 nauczycieli jogi. Niektórzy z nich zdobyli dyplomy w systemie jogi Iyengara, inni Sivanandy, a jeszcze inni Kundalini czy Ashtangi. Po czym poznać, że mamy do czynienia z dobrym nauczycielem?...

Dzięki ojcu joga trafiła do szkół. Anna Romanowska wspomina ojca, prof. Wiesława Romanowskiego

Praktyka jogi zaczęła rozwijać się w Polsce w latach siedemdziesiątych. Wśród jej pionierów był fizjolog prof. Wiesław Romanowski. Pod jego redakcją ukazała się w 1973 r. książka pt. "Teoria i metodyka ćwiczeń relaksowo-koncentrujących", która stała się dla wielu polskich nauczycieli jogi swego rod...

Ajurwedyjska sztuka równowagi, czyli jak zapobiegać zimowym chorobom

Jesień i zima. Człowiek wyziębiony, pozbawiony słonecznego ciepła i światła, staje się podatny na infekcje i zaczyna chorować. Wg ajurwedy oznacza to brak równowagi bioenergetycznej w organizmie. Bo pojęcie choroby jako takiej w tym starożytnym, holistycznym systemie medycznym nie istnieje. ...

Dlaczego jogę mogą praktykować wyznawcy wszystkich religii?

Spotykamy czasem w niektórych mediach dziwne i absurdalne opinie na temat jogi. Wynikają one niestety przede wszystkim z podstawowej niewiedzy osób, które nigdy z jogą nie miały do czynienia. Bo joga to nie religia i praktykować mogą ją wszyscy. ...

Kiedy moje nogi będą w końcu elastyczne?

Mocne oraz elastyczne nogi to też zdrowe nogi - lekkie, sprawne i pewnie stąpające po ziemi. To większa radość biegania i uprawiania wszelkich innych dyscyplin sportowych - twoich ulubionych. To wreszcie smukłe i zgrabne nogi, zrelaksowane i odprężone. Nie zwlękaj - sięgaj po więcej - również w jodz...

Jej wysokość cytryna

Królowa pochodzi z południowo-wschodnich Chin. Jej kariera rozkwitła w XVIII wieku, kiedy odkryto, że jest doskonałym remedium na wiele chorób. Dziś cytryna znana jest nie tylko ze swych właściwości leczniczych, ale także jako doskonała pomoc w ekologicznym sprzątaniu domu....

10 sposobów na uproszczenie życia

Dzisiejsze tempo życia, szczególnie w dużych miastach jest przyczyną przewlekłego stresu, przemęczenia i problemów ze zdrowiem. Prostota i minimalizm mogą nam pomóc odnaleźć równowagę i swój własny slow life. Oto 10 sposobów na uproszczenie życia. ...

Obserwujemy obecnie prawdziwy boom na rozwój osobisty. Z czego on wynika?

Na to i wiele innych pytań odpowiadają Karolina i Maciej Szaciłło, eksperci od zdrowego stylu życia, entuzjaści ajurwedy i technik medytacyjnych....

  
kalendarium wydarzeń
Poprzednie
Stycznia 2018
Następne
PWŚCPSN
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
pokaż wszystkie
więcej
pokaż wszystkie
Partnerskie szkoły jogi
  

Partnerzy portalu
ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA

  
Joga Portal - Pierwszy, ogólnopolski serwis joga-joga.pl - Kraków - Poznań - Wrocław - Trójmiasto - Lublin
Wakacje z joga, wakacyjne kursy jogi oraz wyjazdy organizowane przez szkoły Jogi z całej Polski. Wyszukiwarka szkół jogi: Kraków, Poznań, Wrocław, Trójmiasto, Lublin a także wiele innych miast z całej Polski. Pozycje jogi, joga na DVD, książki o jodze,joga-sklep, forum a także medytacja, ajurweda, kursy rozwoju oraz masaż tajski. Najnowsze wydarzenia, pytania oraz odpoweidzi, wywiady oraz joga w ciąży i joga dla dzieci - Indie i joga w Indiach a także abc jogi i wakacje z jogą podróżowanie po Azji
likesoft